Met spierpijn van het vechten en het tot laat in onhandige houdingen op de koude grond bij een kampvuurtje zitten, en met een bloeduitstorting in mijn linkeroog vanwege een ongelukkig geplaatst zwaard, zit ik na te genieten van afgelopen LARP-weekend. Wat was het weer leuk!

Het was het eerste weekend-evenement van Charm waarbij ik geen crew meer was. Best wel een verademing eigenlijk, om me niet meer druk te hoeven maken om al die last-minute afmeldingen en andere wijzigingen, en niet meer een volledige auto aan meuk te hoeven meesjouwen. Op de Baravond had ik al eens kunnen oefenen in loslaten en al zeg ik het zelf: het ging me prima af! Ik heb me (voor zover ik me er van bewust ben) alleen op verzoek met dingen bemoeid. Want stiekem is het toch wel handig als iemand aan de huidige crew kan vertellen waar de stickertjes voor runesmeden te vinden zijn, hoe verenigingszwaarden te herkennen zijn, en er iemand is die de NPC’s (figuranten) kan helpen aankleden wanneer de monsterspelleider nog niet aanwezig is.

En wat hadden we een mazzel met het weer! Ik had me voorbereid op een koud en nat weekend, maar het was heerlijk warm met een prachtig zonnetje. Okee, op zaterdag hebben we enkele buien gehad, maar die konden me totaal niet deren. Beide avonden was het droog en warm genoeg om tot midden in de nacht bij het kampvuur te zitten en liedjes te zingen. Vrijdagavond werd het half 4 (en om 8 uur weer op…). Zaterdagavond dacht ik verstandiger te gaan doen en iets eerder naar bed te gaan, maar op een gegeven moment merkte Arne op dat het licht begon te worden en bleek het alweer half 5 te zijn. Oeps…

Desondanks stond ik ook zondagochtend keurig om 9 uur weer klaar in Vosburgh Jeugd-uniform. Want mijn voornaamste rol dit weekend was Isabella van Wolferen, nieuwsgierig aagje en lid van de lokale avonturiersclub (lees: scouting). Heel leuk om zo veel mogelijk proberen te leren van spelers om nieuwe vaardigheids-insignes te kunnen scoren, maar ook om af en toe een heerlijke betweter te zijn.

Zo hadden Mark en zijn mede-spelers besloten om een IC-tent te gaan opzetten. Waarop de verhaalcommissie besloot er een aantal Vosburgh Jeugd-leden op af te sturen om te observeren of ze het wel goed deden en er zo veel mogelijk commentaar op te leveren. Uiteraard vrijwilligde ik daarvoor, want normaal gesproken kibbelen Mark en ik nooooit bij het opzetten van een tent, maar nu moest het nu eenmaal van de verhaalschrijvers.

Verder mocht ik een reclasseringsambtenaar spelen, die kwam controleren of alle spelers die uit het interneringskamp kwamen, wel hun Bewijs van Goed Burgerschap bij zich hadden. Wat een heerlijke rol… haar in een strak knotje, half brilletje op mijn neus en mijn bitchface opzetten. Zowat elke speler die ik aansprak op niet perfect kloppende papieren, kreeg binnen enkele seconden moordneigingen. Ik hóórde ze bijna denken: “Hmm… hoe groot zouden de consequenties zijn als ik een ambtenaar uit Turingen omleg…?” Maar ondanks dat ik compleet ongewapend was, heb ik het overleefd. Muhaha, the pen is mightier than the sword! >:-)

De propcommissie had ontzettend veel werk gestoken in het maken van requisieten, waaronder een pak voor een ‘droomwezen’: een soort overall van verschillende soorten lapjes bont, met een schuimrubberen recht naar achter stekende staart, waar je op handen en voeten in moest. Om het een beetje loopbaar te maken, waren twee PVC-buizen met handvat erin gemaakt, waar je je armen in kon stoppen, die fungeerden als voorpoten. Aangezien niet iedereen in het pak paste, mochten Miriam (die net zo klein is als ik) en ik dit rolletje vervullen. Veel spel-uitdaging zat er niet in, want ik mocht alleen heen en weer wandelen en ‘Doebdoeb’ zeggen, maar het was wel een bijzondere ervaring.

Aangezien er dit evenement ook behoorlijk wat werd gevochten en daar zo veel mogelijk NPC’s voor nodig waren, heb ik me ook diverse malen met een zwaard of pijl & boog mogen uitleven. Niet helemaal waar ik goed in ben, maar na wat oefenen ging het gelijk een stuk beter. Misschien toch maar weer eens een rolletje met vechtvaardigheden op me gaan nemen…

Ik ben in ieder geval heel blij dat het weer een succesvol evenement was. Ik lees vandaag een hoop positieve reacties, dus ondanks dat het volledige bestuur en de verhaalcommissie is vervangen door vers bloed, hebben ze de fijne sfeer en goede organisatie van Charm-evenementen weten voort te zetten. Ik kan met een gerust hart blijven NPC’en.