Charm 41

Na het Draailier & Doedelzak workshopweekend had ik niet de moeite genomen om al mijn overnachtingsspullen netjes op te bergen, want vrijdag vertrok ik alweer naar Charm voor een weekendje LARPen!

Mijn hoofd was nog druk met andere dingen (Hoe moeilijk kan het zijn om vloertegels te bestellen? Ik probeer al een week om het geregeld te krijgen bij de leverancier!) en ik was moe (misschien had ik niet al op vrijdagavond pas om half 3 naar bed moeten gaan), en ik merkte dat ik daardoor niet optimaal heb gespeeld. Zowel op vrijdagavond als de hele zaterdag miste ik de immersie, waardoor ik meer Lenny in een kostuum was dan mijn personage Jipke. Het werd versterkt doordat het meeste plot geen Jipke-plot was, maar vooral epische problemen rondom necromantie en priesterlijke altaren. Vrijdagavond begon het bij de start van het spel gelijk typerend: er was een necromancer in een magische cirkel die moest worden gestopt, die werd verdedigd door ghouls en ondoden. Succes.
Nou, ik heb echt heel hard mijn best gedaan om te bedenken hoe dit met praktische vaardigheden en gezond verstand (deels) opgelost kon worden, maar de paar dingen die in me opkwamen werkten niet vanwege de chaos (communicatieproblemen) en het donker (weinig zicht), dus uiteindelijk ben ik maar bij de genezers gaan staan om een paar verbandjes te leggen om de enkele personen die niet-necromantische verwondingen op hadden gelopen, zodat ik in ieder geval nog een beetje bij kon dragen.

Dat is nu eenmaal wat Charm is en dat wist ik al. Natuurlijk zijn er ook diverse ‘gewone’ subplotjes, maar eigenlijk waren dat ook niet echt dingen waar Jipke door wordt getriggerd (denk aan: ‘deze persoon wordt gechanteerd door shinobi om spullen van altaren te jatten, wat gaan we er aan / met hem doen?’).
Ik besef overigens dat dit verwend en zeikerig over kan komen, dus even een disclaimer: ik bedoel dit absoluut niet als aanklacht richting de verhaalschrijvers, ik bedoel dat ik nu eenmaal een specifiek soort spel probeer op te zoeken en wat dat betreft blijft het een moeilijk type personage binnen deze setting. Ik vind ook dat ik dit soort spel vooral zelf moet creëren, maar ik merkte dat ik domweg te moe was om daar de energie voor te kunnen vinden. Het lukte me pas op zaterdagavond en zondag om zelf vanalles aan te zwengelen – toen heb ik zeer enthousiast (eindelijk kreeg ik de ‘Jipke-twinkeling’ in mijn ogen) experimenten zitten bedenken rondom het bewijzen / ontkrachten dat er een tweede maan in de spelwereld is, wat resulteerde in een behoorlijke to do-list en ‘te betrekken medespelers-list’ voor een volgend evenement.

Misschien lukte dat juist doordat de zondagochtend altijd een relatief plotluw moment is. Ook op de baravonden blijkt mijn personage namelijk beter uit de verf te komen. Op vrijdagavond heb ik actief mijn best gedaan om veel van het plot mee te krijgen, want ik merkte dat ik dat de vorige keren niet had gedaan en daardoor ook veel potentiële interactie met NPC’s had gemist. Maar alles meekrijgen is nog steeds een uitdaging (ik snap zelfs nog steeds niet wat er nou precies op de zaterdagavond is gebeurd, tijdens het epische altaren-magische-cirkels-gevecht-gedoe in het bos met NPC-personages waarvan ik niet wist wie er allemaal aanwezig waren, wie het voorstelden, laat staan wat ze (niet) van ons wilden, omdat het te donker, te rumoerig, te verspreid en te chaotisch was om iets mee te krijgen, behalve dan dat ik moest helpen een rij te vormen van een cirkel naar een altaar om blijkbaar een goddelijke krachtstroom door te geven (waarom?), waarna er ineens iets opgelost bleek te zijn (wat?) en we met een artefact dat blijkbaar ergens vandaan kwam (waarvan?), terug naar de bar sjouwden) en ook de plotkennis die ik wel had verzameld, hielp mij niet om zelf extra spel te genereren.

Het positieve is wel dat ik langzaam maar zeker een groepje gelijkgestemden om me heen aan het verzamelen ben. Er hebben OC al verschillende mensen me gevraagd om hen vooral erbij te betrekken als ik bezig ben met het zoeken van praktische oplossingen voor een spelprobleem, omdat ze dat ook leuk vinden om te doen. En in het spel kwam een van de spelers naar me toe met het expliciete voorstel om samen te proberen een niet-magische/priesterlijke/alchemistische/knok-aanpak te bedenken toen er weer eens een necromancer moeilijk stond te doen. Onsuccesvol, okee, (situatie: *Kijkt met gefronst voorhoofd naar rituele cirkel, krijgt plan en draait zich om naar mede-speler* “Oh, we zouden misschien kunnen…” *draait weer terug om naar de cirkel te wijzen en ziet dat het licht inmiddels uit is* “…laat maar, de magiërs hebben het blijkbaar zojuist opgelost”) maar we hebben het in ieder geval geprobeerd!

Een andere speler had bovendien zelf een erg leuk klein plotje bedacht: vissen vangen. Geheel pretentieloos, met als enige doel een lekkere vis te vangen om cadeau te doen aan een andere speler. Dat vind ik nou leuk spel, want je kunt het daadwerkelijk uitvoeren (hij had als phys-reps plankjes van hout gemaakt met een metalen oogje erin, zodat je het echt kon ophengelen uit het water, en op de onderkant van de plankjes geschreven wat het ding voorstelde) en je kunt er ook simpel een hoop lol omheen maken.
Zo bedacht mijn personage dat we dan natuurlijk wel aas nodig hadden. Aldus zijn we zeker twintig minuten bezig geweest met ‘regen nabootsen’ op modder om regenwormen te lokken. En liepen we uiteindelijk daadwerkelijk met een potje met levend aas (een heuse worm, een spinnetje en een wants) richting het meer! Tsja, het is maar waar je blij van wordt. :P

Verder heb ik fijn emo-spel gehad rondom het persoonlijke drama van een groep waar mijn personage mee bevriend is geraakt en dat was ook erg mooi om te doen.

Conclusie: Ik heb genoeg te doen gehad en echt wel leuke momenten gehad, maar ik ben nog steeds zoekende naar hoe ik een weekendevenement het beste aan kan pakken. Ik zie het vooral als een leerervaring en een uitdaging om mezelf als LARPer te verbeteren. Ik ben in ieder geval nog lang niet klaar met dit personage, want ik vind haar een leuk concept en zie nog veel spelmogelijkheden, dus ik blijf het gewoon lekker proberen!

foto door Rick Boeve

One comment

  1. Yvonne says:

    Nou, ik zat tot over mijn oren in het altaren-in-het-bos plot, maar ik heb ook geen idee wat zaterdagavond daar nu gebeurt is, waarom en waar die steen nu ineens vandaan kwam. Hauptsache: het is opgelost!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.