Om heel eerlijk te zijn, zag ik een beetje op tegen de baravond van Charm. Baravonden zijn bedoeld als rustig bijkletsavondje voor spelers, dus er is slechts een handjevol NPC’s nodig, die alleen klein, niet voor de verhaallijn relevant plot hebben. En je hebt bovendien maar één avondje om je personage te introduceren en spelers mee te krijgen in je verhaal, terwijl die daar niet noodzakelijk op zitten te wachten. De kans is dus groot dat je je al snel verveelt en op een gegeven moment bent uitgespeeld.

Het kiezen van een rol was extra moeilijk omdat we alleen personages konden kiezen; het bijbehorend plot kreeg je pas achteraf, omdat de onderlinge verhoudingen tussen de NPC’s ook voor ons een verrassing moesten blijven, zodat het spel voor ons ook leuker was. Wat op zich een leuk uitgangspunt is.

Ik kreeg de rol van ‘bevrijde slaaf’ toebedeeld, die een oogje had op een van haar bevrijders. Maar die doorhad dat haar beste vriendin dezelfde vent leuk vond.

Verder wist ik alleen dat ik van de Wolfdoorn stam afkomstig was. Daar mocht ik zelf wat over verzinnen. Dat was wel een dingetje, want alle spelers op Charm die ook van een stam zijn, hebben superuitgewerkte achtergronden, vol met rituelen, verhalen, tatoeages en meer. Daar zou ik dus vast naar gevraagd worden, dus daar moest ik echt nog even over gaan nadenken.

En toen overleed mijn autootje, waardoor ik me bezig moest houden met het regelen van vervangend vervoer naar de locatie, het zoeken naar een nieuwe auto en het maken van proefritten. Waardoor ik niet eens meer tijd had om naar de ALV (die voorafging aan de baravond) te gaan, laat staan het voorbereiden van de rol. Argh!

Okee, we zijn LARPers, let’s wing it and improvise.

Ik bedacht tijdens het inpakken dat ik spelers misschien wel bij mijn dilemma kon betrekken door hen te vragen me een beetje op te tutten en leukere kleding voor me te regelen dan mijn oude, versleten slavenoutfit, zodat ik de aandacht van de kerel in kwestie kon trekken. En die stam… euh… dat bedacht ik later nog wel.

Eenmaal in het spel, verzon ik dat ik door mijn gevangenschap net de allerbelangrijkste rite van mijn stam had gemist: het volwassenword-jaar, waarin je een keuze maakt tussen het worden van ‘werker’ (en je een specifiek beroep kiest en gaat leren), of het worden van ‘opvoeder’ (en je een partner kiest, leert hoe je een gezin draaiend houdt en kinderen opvoedt, maar ook: hoe je die eigenlijk krijgt). Ik was dus al een paar jaar ‘over tijd’. Inmiddels vond ik iemand leuk, maar ik had geen idee wat ik daar mee aan moest, hoe ik het aanpakte, en wat dit dan eigenlijk betekende voor mijn toekomst.

Petra en Judith wierpen zich daar gelijk op toen ze dit verhaal van me hoorden en we hebben ontzettend leuk spel gehad, waarin ik in één avond tijd even complete seksuele voorlichting kreeg, ínclusief praktijklessen… En voor de avond erna regelden ze gelijk een nachtje bij de kerel in kwestie, zodat ik het geleerde direct in praktijk kon brengen. Nee hoor, ik voelde me helemáál niet ongemakkelijk. XD

Het drama was compleet toen ik met dank aan Kees te horen kreeg dat mijn stam er niet meer was en ik dus niet terug kon keren (en dus ook nooit meer volgens de regels een richting kon kiezen – wat moet ik nu met mijn leven?), en bovendien hoorde dat degene waar ik een crush op had, een enorme womanizer was (met dank aan Roddelende Rinske voor het extra stoken – en jij vraagt je af waarom het ons steeds niet lukt om iets samen te spelen ).

Daardoor ben ik de hele avond lekker bezig geweest, terwijl veel van mijn mede-NPC’s zich al lang in het monsterhok hadden teruggetrokken. Het lukte me zelfs om nog even een verhaal uit mijn mouw te schudden over iets wat ik vroeger mee had gemaakt, toen het tijd was voor een verhalenrondje. Om 1 uur ‘s nachts was ik OC zo moe dat ik geen IC-gesprek meer gaande kon houden en ben ik toch maar gaan slapen.

Dus ja, ik ben blij dat ik ben gegaan en heb een superleuke avond gehad!