We zaten even tussen twee vuren in. Zaterdag was de baravond van Charm. Maar ook het 90-jarige verjaardagsfeest van Mark’s oma.

Tsja, dat was een dilemma. Want natúúrlijk ga je naar je oma als ze deze mijlpaal met de complete familie viert en er ook nog familiefoto’s worden gemaakt! Maar… natúúrlijk kun je als secretaris (ik) en verhaalschrijver/spelleider (Mark) ook niet wegblijven van het evenement dat je organiseert en kan de algemene ledenvergadering niet doorgaan als het bestuur niet compleet is.

De oplossing lag in flink plannen, reorganiseren en delegeren. Mark heeft het plot en alle briefings vooraf compleet uitgeschreven, zodat de figuranten die avond hopelijk direct het spel in zouden kunnen, zonder zijn instructies. Hij gaf mij een rol die niet op zaterdagavond vroeg nodig was voor het plot en ik delegeerde het inchecken van de deelnemers naar de penningmeester. En door de ALV een paar uur te vervroegen, hadden Mark en ik erna nog net genoeg tijd om in de auto te springen en anderhalf uur te rijden naar de receptie van oma.
Hierbij mijn excuses aan de aanwezigen dat ze dus een paar uur hebben moeten wachten tussen de vergadering en het spel… volgend jaar laten we het weer beter aansluiten.

Na eerst in alle mogelijke samenstellingen met familieleden op de foto gezet te zijn (de fotografe had al gelijk door wat voor stel wij zijn, dus ik moest bij onze met-z’n-tweeën-foto bij Mark op de rug springen… het resultaat is vast erg charmant), volgde een overheerlijk buffet in drie gangen en aten we ons tonnetjerond. Op de koffie achteraf wachten lukte niet meer, want we moesten weer anderhalf uur terug rijden naar de baravond. Snel omkleden, schminken, en toch nog even het spel in.

Misschien was deze volgorde ook maar beter, want eerst een Skaven met volledig geschminkte kop spelen tot half 3 ‘s nachts en daarna met wallen en schminkresten onder je ogen op familiefoto’s gezet worden is ook niet optimaal…

Ik hoorde mijn rol pas zeer kort voor de baravond, dus moest ik vrijdag nog heel snel een kostuum en bijbehorende requisieten in elkaar gooien. Gelukkig hebben we inmiddels zo veel LARP-meuk op zolder liggen dat er altijd wel iets passends te vinden is, en heb ik zoveel reststofjes liggen dat er snel wat bijgenaaid is.

Ik mocht een Skaven (een soort ratmens) genaamd Nom spelen, die probeerde haar stamboom in kaart te brengen. Zonder dat ze kon lezen of schrijven. Dat gecombineerd met het feit dat ratten nogal veel reproduceren en het daarbij niet al te nauw nemen met familierelaties, resulteerde in een complete puinzooi aan willekeurige, onbegrijpelijke papiertjes, volgekrabbeld met gibberish.
Bovendien hebben Skaven doorgaans een steekje los. Bij mij was dat een obsessie voor eten. Dus trok ik mijn dwergenbuik onder mijn kostuum aan en vrat ik alles op wat los en vast zat. Terwijl ik net een driegangenbuffet achter de kiezen had… *burp* (mijn arme buikje… ik ben zeker 3 kilo aangekomen dit weekend)

Dat leverde hilarische taferelen op, zoals het jatten van een veel te heet knakworstje, door ‘m direct vanuit de pan in mijn mond te stoppen (Brand! Water!). En daarna Bob die als barman een rattenval van een grote doos had gefabriceerd, met chips eronder als lokaas, om me uit de keuken te houden.
En mensen lagen dubbel vanwege mijn knaagtanden – in een spontane ingeving gecreëerd door al mijn tanden zwart te lakken, behalve de twee voortanden boven en onder.

Toch was ik niet 100% tevreden over hoe ik de rol heb neergezet. Ik wilde eigenlijk niet té dom overkomen en ongeveer dezelfde rol neerzetten als ik een paar evenementen geleden deed met Sladder. Maar toch is Nom erg op Sladder gaan lijken en daar baal ik een beetje van, want het is natuurlijk wel de makkelijkste weg in plaats van een rollenspeluitdaging.

Het plotje om andere spelers me te laten helpen bij het in elkaar zetten van een begrijpelijke stamboom, kwam niet helemaal uit de verf en daarom heb ik de volgende ochtend maar een andere rol gespeeld, eentje die ik moest overnemen van een uitgevallen figurant om toch het daarbij behorende plot nog een beetje in het spel te brengen. Maar ook dat is me niet echt goed gelukt.

Hoewel ik over mijn rollen dus niet helemaal tevreden ben, heb ik wel een goed gevoel aan het evenement overgehouden. Ik moet de evaluatieformulieren nog even afwachten, maar volgens mij hebben de meeste deelnemers zich goed geamuseerd. En daar doen we het voor!