Met een aantal dure uitgaven voor de deur, besloot ik eens te kijken naar de mogelijkheden om mijn baas mee te laten betalen.

Vanwege het afschrijven van mijn ouwe trouwe vouwfietsje, bleek ik via het fietsplan van het werk met korting een nieuwe te kunnen krijgen. Mijn werkgever geeft ten eerste 13% korting op de aanschafprijs. Daarnaast kan ik het via inhouding op mijn salaris betalen, zodat ik 42% belastingvoordeel krijg. Zeker het overwegen waard, aangezien fietsen niet goedkoop zijn.

Verder was er de winstdeling over 2011. Die konden we laten uitkeren, maar in het kader van ‘leer meer over mobiele websites ontwikkelen’, konden we er ook voor kiezen om het brutobedrag in te zetten om een tablet of mobiele telefoon aan te schaffen.
Omdat ik er pas sinds september werk, was mijn bedrag aan winstdeling nou niet bepaald cashen: €111,-. En als de belasting er vanaf gaat, blijft er helemaal niks van over. Zonde, dus kan ik het beter als brutobedrag besteden.

Nou is my precioussss ook al twee jaar oud en begint hij de laatste weken wat kuren te vertonen. De aan-knop doet het niet meer goed, de batterij gaat wel erg snel leeg, en het slecht werkende touchscreen ben ik al veel langer zat. Maar omdat Vodafone geen goede aanbieding voor me had, was ik niet geneigd om over te stappen op een ander abonnement met gratis telefoon en zat ik nog even aan deze vast.
Zowel de Galaxy Nexus van Google/Samsung, als de HTC One, kosten rond de 550 euro – veel te veel. Maar via Studentmobiel.nl vond ik een aanbieding voor slechts 360 euro.  En als er dan nog eens €111 vanaf gaat, wordt hij wél goedkoper dan een gratis telefoon i.c.m. een duurder abonnement!
Hopelijk kan ik die via het werk krijgen, want de HRM-manager moet het nu voor ons gaan regelen.

De vouwfiets mocht ik wel zelf aanschaffen. Het was even zoeken, want normaal gesproken koop ik alles via internet, maar dat werkte in dit geval niet. Een vouwfiets moet je echt eerst uitproberen voordat je ‘m koopt, omdat je moet weten of hij makkelijk vouwt en goed fietst. Dus was ik gebonden aan offline winkels. Die ook nog eens bij het Nationale Fietsplan aangesloten moesten zijn (dus geen Marktplaats, Blokker of Praxis).
Na een rondje bellen had ik 15 Nijmeegse fietshandelaren gehad, waarvan er slechts twee daadwerkelijk vouwfietsen in het assortiment bleken te hebben… Gisteren was ik bij één van de twee langs geweest, maar al die fietsen waren of te onhandig, of te zwaar.
Ik zag mijn geest al kruipen – hoe kon ik nou ooit een vouwfiets vinden die aan mijn criteria voldeed én bij een NFP fietshandelaar in de regio te krijgen was?

Vandaag ging ik bij de laatste optie langs: de Halfords. Wis en waarachtig… ze hadden een goede!!

Het is een Dahon Vitesse D7 geworden.
Ideaal zijn de streepjes op de zadelpen, zodat ik niet meer met een zogenaamd-watervaste-maar-niet-heus-stift hoef aan te geven hoe hoog ik het zadel moet instellen. En er zit een soort plastic hoesje om de ketting heen, zodat ik geen suffe broekklemmen meer om hoef en ik eindelijk met een lange jurk op de fiets kan. Hoezee!
Er zaten zelfs te veel opties op. Ik hoef geen ingebouwde verlichting en versnellingen – dat is alleen maar extra gewicht en kan alleen maar kapot bij al dat slepen, maar blijkbaar vind je tegenwoordig nauwelijks goede vouwfietsen zonder versnellingen. En als het licht stuk gaat, sloop ik het er wel af en vervang ik het door een lampje op batterijen, wat ik nu ook heb.
Vanwege al die extra’s was hij ook iets duurder dan ik eigenlijk wilde, maar hoe hoger het aankoopbedrag, hoe meer korting ik relatief krijg natuurlijk. Als ik het goed bereken, hoef ik uiteindelijk van de €600,- maar zo’n €300 te betalen!

Dankzij de flirtende medewerker in de winkel, die ik niet ouder dan 23 schatte (Hij begon! En hij ging  zelfs door nadat ik mijn rijbewijs mét geboortedatum achter had moeten laten om een proefritje te maken – tsja), sleepte ik er ook nog een gratis slot en ventielverloopstukje uit.

Dus: bedankt, baas, het scheelt mij een hoop geld!