Eindelijk; de Precious is weer terug!

Vorige week zaterdag, de dag na zijn overlijden, vond ik een necromancer die op zijn website beweerde een Precious binnen een uur weer tot leven te kunnen wekken. Dus ik er hoopvol heen.

Nou, het blijkt maar weer: necromancers moet je nooit vertrouwen.

Toen ik zaterdag mijn geliefde apparaatje afleverde, kreeg ik te horen dat ik ‘m de volgende dag zou kunnen ophalen. Hm, da’s geen uur, maar ik was al lang blij dat de Precious niet was afgeschreven.

Op koopzondag stond ik dus weer in de zaak. De man keek moeilijk en zocht wat ongerust tussen de toestellen. Na een telefoontje aan een collega moest hij me melden dat hij helaas nog niet gerepareerd was. Ze hadden één scherm op voorraad gehad, maar die bleek defect te zijn en er moest dus een nieuwe besteld worden. Morgen zou hij klaar zijn.
Grrr… dat iets onverwacht defect is kan gebeuren, maar hadden ze me daar niet even over kunnen bellen zodat ik niet voor niets helemaal de stad in was gegaan?

Maandag stond ik wederom in de zaak. Na een half uur in de rij te hebben gestaan, kreeg ik daadwerkelijk mijn toestel overhandigd, met een spiksplinternieuw scherm! De medewerker van de winkel was al aan het afrekenen, maar ik zette het apparaat toch eerst even aan.
*piep piep piep piep piep…*
Huh? De volumeknop bleef hangen en probeerde continu harder te gaan!
Oh, was dat eerst niet dan?
Nee meneer, dat was zeker weten eerst niet zo. Controleren jullie het apparaat niet na reparatie?
Jawel, dat deden ze altijd, maar dit hadden ze vanochtend niet gezien. Helaas, er moest een nieuw knopje op en dat moest besteld worden. En aangezien het morgen Kerstmis was… zou het donderdag worden.

Must… not… kill…
Kon ik wéér met lege handen naar huis.

Ze zouden donderdag bellen als hij klaar was. Maar aan het eind van de middag had ik nog steeds niets gehoord, dus belde ik zelf maar.
Oh, ze hadden vanochtend gebeld hoor! Maar ze kregen mijn voicemail.
Ten eerste: ik had geen gemiste oproep. Ten tweede: waarom heb je m’n voicemail niet ingesproken??
Nou ja, het was druk druk druk en ze hadden nog geen knopje binnen en er moest ingewikkeld gesoldeerd worden en het zou dus nog even gaan duren. Waarschijnlijk zaterdag klaar.
Waaaat??

Ze zouden zaterdag zeker bellen over de status. Drie maal raden: de dag ging voorbij zonder telefoontje.

Vanmiddag belden ze wel: hee, de telefoon was klaar hoor, zou ik die niet gisteren al komen ophalen?
Het is dat je mensen niet door de telefoon kunt trekken…

Snel naar het centrum om dan eindelijk mijn geliefde Precious weer in mijn armen te kunnen sluiten.
De verklaring van de medewerker: ja sorry, het had niet zo mogen lopen, maar ze hadden onderbezetting vanwege de feestdagen.
Ik vertelde dat dat niet mijn probleem was en dat ik nog steeds fatsoenlijke service van ze verwachtte. En dat het écht niet acceptabel was dat ik meer dan een week mijn toestel kwijt was geweest, twee keer voor niets was langsgekomen en tot tweemaal toe niet gebeld was. En dat ik wel wat korting op de reparatiekosten wilde.

Nou, ik heb echt moeten lullen als Brugman om er iets vanaf te krijgen! Meer dan de paar euro, die hij er vorige week maandag al vanaf had gehaald omdat ik de eerste keer voor niets was gekomen, wilde hij er niet af doen. Want ze hadden al onverwacht extra reparatiekosten gehad die ze niet konden doorberekenen.
Ja hee, da’s toch niet mijn schuld of mijn probleem?? Je hebt hier een heel boze en ontevreden klant voor je en dat heb je zelf veroorzaakt!

Na veel geklaag en gemopper kreeg ik het uiteindelijk voor elkaar dat er 15 euro van het totaalbedrag (bijna 180 euro) af ging.
Dat voelt dan nog een beetje als genoegdoening. Maar mij zien ze zeker weten daar nooit meer terug als klant.

Kom maar gauw weer bij het baasje, lieve Precious… ik zal zorgen dat je nooit meer iets overkomt en dat je niet meer een week zielig alleen bij nare necromancers hoeft te liggen!