Vroegah was het traditie dat we op pappie’s verjaardag met z’n allen gingen uit eten en in Maastricht naar de film gingen. Ik herinner me nog heel goed dat we de Troetelbeertjes, Frank & Frey, de Reddertjes en Taran en de Toverketel zagen.

De traditie is een beetje in verval geraakt, maar af en toe wordt het weer opgepakt. Drie jaar geleden gingen we met het gezin (plus inmiddels aanhang) naar Avatar. En gisteren werd het The Intouchables.

Blijkbaar deden er hele goede verhalen de ronde over de film. Ik had er nog nooit van gehoord, terwijl hij al sinds maart in de filmhuizen schijnt te draaien. Hm, misschien toch iets minder naar alleen blockbusters gaan…
Want het was ook echt een hele mooie én grappige film. De hilarische en ontroerende momenten wisselden zich continu af.

Het verhaal gaat over Philippe; een rijke, hoogopgeleide, blanke man (type opera- & kunstliefhebber) die vanaf zijn nek verlamd is en dus overal hulp bij nodig heeft. Driss, een arme, laagopgeleide negroïde man (type hangjongere & wietroker), komt solliciteren op de functie van zijn verzorger, maar eigenlijk alleen omdat hij zijn uitkering wil behouden. Hij wordt onverwachts toch aangenomen en dat is het begin van een heel bijzondere vriendschap tussen de twee.
Philippe waardeert dat Driss geen enkel medelijden met hem heeft en hem dwingt om leuke, maffe dingen te doen zodat hij weer lol krijgt in het leven. Driss wordt door Philippe in het gareel geleid, zodat hij niet afglijdt naar het afvoerputje van de maatschappij.

Helemaal hilarisch is bijvoorbeeld de scène waarin Philippe Driss meeneemt naar de opera. Op het toneel verschijnt een man die verkleed is als boom en in zingen uitbarst (ik kreeg enigszins LARP: the musical-flashbacks ) . Driss lacht zich natuurlijk volledig een breuk om dit onwijs stompzinnige tafereel en de andere aanwezigen zijn not amused.

Het is een op zich heel trage film, maar hij blijft continu onderhoudend.
Zeker een aanrader dus!

Daarna nog lekker gaan uit eten met de familie en weer lekker bijgepraat, ook al hadden we elkaar met kerst nog gezien. Wat is het toch fijn om bij je familie te zijn!