Vanochtend moest ik mijn vouwfiets naar de Halfords brengen, omdat er iets was afgebroken in het klapmechanisme.
Normaal gesproken breng ik mijn fiets altijd naar de fietsenmaker op het station, omdat die tevens een stalling hebben die ook ‘s avonds open is en ik dan direct na het werk mijn fiets kan afgeven. Maar recentelijk werd ik zo onvriendelijk behandeld door een medewerker en weigerde een andere medewerker mijn Nationale Fietsbon, terwijl ze er wel bij aangesloten zijn, dat ik besloot voortaan alleen nog naar de Halfords te gaan.
Daar heb ik mijn vouwfiets ook gekocht en inmiddels kennen ze me daar. Eén van de medewerkers staat altijd enorm met me te flirten en dat levert extra goede service op en soms ook wat gratis spul…

Hoewel de jongen in kwestie er vandaag niet was, deden de andere aanwezige heren ook goed hun best om me te helpen. De leverancier werd gebeld en in plaats van alleen het afgebroken ijzertje bij te bestellen, werd gelijk een compleet stuurstuk gevraagd, omdat ze vermoedden dat het hele mechanisme aan vervanging toe was. Wilde ik in de tussentijd wellicht een kopje koffie of thee?
Fijn, als je het idee hebt dat een medewerker daadwerkelijk z’n best voor je doet!

Eenmaal teruggekeerd bij mijn auto, vond ik een parkeerboete onder de ruitenwisser. Oei…
Ik verwachtte namelijk dat ik maar héél even in de Halfords hoefde te zijn en had bedacht dat het afgeven van de fiets met enige goede wil wel viel onder de definitie ‘laden en lossen’. Okee, het was net iets meer dan alleen afgeven, maar hoe dan ook zou ik zó terug zijn. Echt. Dus had ik de auto zonder parkeerkaartje, maar met knipperende alarmlichten, op een parkeerplaats achtergelaten.

Nou had ik beter moeten weten, want in Nijmegen centrum wordt onwijs streng en vaak gecontroleerd. En ja, natuurlijk was ik dus betrapt. Maar hee, de parkeerwachters stonden een eindje verderop in de straat…

Dus ik erheen. Met mijn schattigste snoetje, liefste glimlach en onschuldigste ogen. En uitleggen dat ik écht aan het laden en lossen was. Ik had toch ook mijn alarmlichten aan staan?

De parkeermeneer antwoordde weifelend: “Tsja mevrouw, eigenlijk is de definitie van laden en lossen dat je dingen uitlaadt die je niet kunt dragen. Waar je een steekwagentje bij nodig hebt ofzo. En een vouwfiets kun je wel uitklappen en wegrijden”.
“Maar hij was stuk, meneer. Daarom moest ik naar de Halfords. Omdat ik er niet meer mee kan fietsen…” *kijkt spijtig en een beetje sip*
“Tsja”, aarzelde de agent, “dan zóu het inderdaad onder laden en lossen kunnen vallen…”
Waarop hij zijn collega sommeert om de boete ongedaan te maken. Wel adviseert hij me om de volgende keer bij twijfel toch maar gewoon een eurootje in de automaat te gooien. Da’s toch een stuk goedkoper dan die €58,25 boete waar ik net onderuit ben gekomen…
Ja meneer, dat zal ik in het vervolg braaf doen!

Eenmaal thuis onthaal ik vreugdevol de monteur die onze nieuwe vaatwasser komt monteren. Na twee kopjes koffie en een praatje blijkt ook die niet te beroerd om wat extra’s te doen, en wanneer hij weggaat is niet alleen de vaatwasser ingebouwd, maar heeft hij ook nog eens ongevraagd de deurtjes van de keukenkastjes opnieuw uitgelijnd en de rammelende kraan vastgedraaid.

En bedankt, heren! Dat was een gunstige dag