Ik ben al bijna 3 weken weg, maar eigenlijk was het wel leuk om nu pas het afscheidsetentje van mijn oude werk te hebben. Dan heb je elkaar immers weer wat te vertellen.

We (mijn oude team en nog een collega met wie ik veel samenwerkte) spraken donderdagavond af bij een Vietnamees restaurant in Utrecht. Bijzonder eten, dat ik nog nooit had gehad: een soort dunne witte pannekoekjes die je nat moest maken en dan als wrap gebruikte, maar die door het vocht doorzichtig werden zodat het leek op een grote larve je zag wat er allemaal in zat gewikkeld. Omnom!

Ik vond het echt superleuk om iedereen weer te zien en we kletsten alsof ik nooit weg was geweest. Wat is het toch ook een leuke club mensen. Ik heb al vaker gezegd dat ik ze echt ga missen.

En wat hadden ze een hoop lieve afscheidscadeautjes voor me!
Het is er gebruikelijk dat je bij vertrek een fotoboek krijgt, waarin je collega’s een boodschap schrijven. Maar omdat ik er slechts 1,5 jaar heb gewerkt, waren er niet genoeg foto’s van mij genomen om een heel boek mee te vullen Dus hadden ze als alternatief een grote kaart laten maken. Met in het midden ruimte voor het toevoegen van een groepsfoto, die die avond genomen zou worden. En wat een lieve berichtjes waren erin geschreven!

Collega Joost (die ook de Tweedledum & Tweedledee tekening voor ons maakte), had zich bovendien uitgesloofd en ook een andere afbeelding uit Alice in Wonderland voor mij aangepast, die hij op canvas had laten afdrukken:

Die krijgt zeker een mooi plekje aan de muur! (Voor de niet-Alice-kenners: dit is het origineel)

En daar bleef het niet bij. Ik kreeg ook nog eens een boek (een soort DaVinci code, maar dan over Jeanne d’Arc), en twee nieuwe stress’ballen’, omdat ik er om bekend sta dat ik continu zo’n ding in m’n hand heb en ze bij de vleet mol

Echt fantastisch, hoe persoonlijk deze cadeautjes waren. Na anderhalf jaar kennen ze me al tien maal beter dan bij mijn vorige werkgever, die na 5 jaar dienstverband niet veel verder kwam dan het oplezen van mijn CV dat ik had ingestuurd bij mijn sollicitatie… Maar laten we dat maar snel vergeten.

Het was een supergezellige avond. Ik voelde me eigenlijk een beetje jarig

Bedankt, lieve ex-collega’s! We spreken elkaar vast wel weer.