De afgelopen fairs ben ik steeds samen met Ernic muziek gaan maken. Maar dit weekend kon hij er niet bij zijn. Jammer, maar het leek me een uitstekende kans om weer eens als gewone shoppende bezoeker langs te gaan, met een compleet ander kostuum dan mijn muzikantenjurken. Ik had immers nog een boodschappenlijstje en verwachtte op de Elf Fantasy Fair in ieder geval voor een groot deel te kunnen slagen.

Dus trok ik mijn Dunja-outfit uit de kast. Die bleek wel wat frisjes, met blote onderarmen in die nare ijzige wind… Maar wie stoer wil zijn, moet kou lijden. Gelukkig werd het halverwege de middag wat warmer en was het heerlijk om in het zonnetje te lopen en naar al die mooie verklede mensen te kijken.

Dat wil zeggen, nadat ik eerst 20(!) minuten in de rij had gestaan om binnen te komen, terwijl het nota bene de rij was voor mensen die online al een ticket in de voorverkoop hadden besteld! Volgende keer koop ik ‘m wel ter plekke aan de kassa. Gaat een stuk sneller en bovendien hoef ik dan later op de dag niet nogmaals in de rij om een parkeerkaart te kopen (waarom kan dat niet online?).

Het is wel een tikje frustrerend: denk je zelf een behoorlijk leuk kostuum aan te hebben, en dan zie je al die fantastische outfits van anderen… No fair! Must have!
Zo heb ik alweer een nieuwe standaard gezet voor mijn volgende Aimée-jurk:

*kwijl*

Oh, en doedelzak spelen kan blijkbaar ook in deze vorm:

Ik vroeg ‘m nog waar hij zijn handgesneden doedelzak vandaan had, maar helaas knorde hij alleen maar terug…

Toen ik mezelf terugzag in spiegels, vond ik mijn hoofd toch eigenlijk wel een beetje kaal. Gek, dat was me nog niet eerder opgevallen, maar daar moest ik dan maar eens wat aan gaan toevoegen.
Pas toen ik weer richting de uitgang liep, realiseerde ik me ineens dat ik domweg een kostuumonderdeel was vergeten aan te trekken – normaal heb ik een leren bandje om mijn hoofd. Argh! Vandaar dus.
Stiekem baal ik daar dan behoorlijk van – het plaatje had er nog net iets beter uit kunnen zien.

Van de andere kant kon ik compenseren met Thom’s zwaard. Hij had me gevraagd om het bestelde wapen voor hem op te halen bij een kraampje, omdat hij er zelf niet was. En aangezien het wel werkte met mijn kostuum, liet ik mijn latex LARP-zwaard thuis en arriveerde ik met een lege zwaardhouder, zodat ik de rest van het evenement met een heus metalen wapen aan mijn riem kon rondlopen (bij het naar huis gaan er wel even een doekje en touwtje om gewikkeld, zodat ik geen boete zou krijgen van de pliesie vanwege het open en bloot dragen van een wapen – which reminds me by the way aan de openvallende mond van de man die langsliep toen ik vooraf, al compleet in kostuum, nog even in Nijmegen ging pinnen, en die alleen een langgerekt ‘wauw…’ kon uitbrengen :-D).

Ondanks alle concurrentie en het ontbrekende kostuumonderdeel, ben ik behoorlijk vaak op de foto gezet, en ben ik overladen met complimentjes. Zo’n dagje is dan best goed voor je ego, kan ik je vertellen.
Helaas kreeg ik maar van weinig fotografen een kaartje, dus dat wordt straks urenlang online speuren in de hoop mezelf ergens in al die fotoalbums terug te vinden.

Helaas kon ik niet alle items van mijn boodschappenlijstje afstrepen, maar scoorde ik wel het volgende:

– belletjes, die wat luider zijn en authentieker uitzien dan de exemplaren die ik nu als muzikante om mijn enkel draag
– metalen puntjes, om de uiteinden van koordjes af te werken (het enige dat nog ontbrak aan mijn historisch correcte kirtle)
– een hoge, smalle gesp, voor de riem van mijn nog te maken nieuwe jurk voor Aimée (yep, de plannen zijn al gesmeed)

Stomgenoeg kon ik het (wat ik dacht) simpelste item niet vinden: een nieuwe ketting die bij Aimée’s meest recente jurk past. Blijkbaar is het superlastig om een paarse hanger in de tint ‘royal purple’ te krijgen, met ook nog een goudkleurige in plaats van zilverkleurige rand en ketting erom. Ondanks de belachelijke hoeveelheid kraampjes met sieraden.
Aimée is vast weer eens te kieskeurig

Na nog even lekker van het zonnetje en het uitzicht op andere mensen te hebben genoten (ben zelfs een beetje verbrand onder mijn hals!) weer huiswaarts gereden, want ‘s avonds was er nog een folkbal in Nijmegen. Dus ook nog eens heerlijk gedanst die avond.

En nu even de voetjes omhoog en een dagje uitrusten.

[Edit] De eerste foto’s zijn al binnen!