Bij gebrek aan mogelijkheid om met vaderdag allen samen in het ouderlijk huis onze opwachting te maken (ja, ik was alweer een Slechte Dochter), besloten we een ander moment te prikken voor een heus familie-uitje.

Nou hebben we nogal wat lastige mensen in onze familie. Vandaar dat mijn moeder een lijstje formuleerde, om op basis van grondige analyse van alle factoren, het perfecte uitje te kunnen destilleren (zie je wel, ik heb het niet van een vreemde):

– Jurgen moet zijn kont geregeld luchten en toch ook soms laten rusten;
– Mama wil niet koken;
– De kinderen van Jurgen en Lidy gaan niet mee;
– Papa wil altijd over de geschiedenis vertellen;
– Mark moet onderweg ALTIJD iets te eten hebben;
– Lidy en Jurgen moeten op tijd terug om de kinderen op te vangen;
– Lenny wordt chagrijnig als ze te laat haar voedsel krijgt;
– Mark kan niet lang stil zitten;
– Mammie en pappie wandelen graag.

De conclusie was: we gaan een ‘happen en stappen’-wandeling doen in Maastricht.

De praktijk was: Lidy had last-minute alsnog de kinderen, dus we gingen weer naar Gaiapark.

Oftewel: beestjes kijken!

We pikten ook nog even een roofvogelshow mee:

Het was heel gezellig om weer eens met de familie samen te zijn. We vielen gelijk terug in de ouder-kind-verhouding en mammie leerde me een nieuw liedje, dat eigenlijk bedoeld was voor het kindje dat ze lesgeeft, maar aangezien die het niet interessant vond kon ze het bij mij kwijt:

Samen: “Vijf kleine eentjes gingen hup één twee,
Samen een dagje met hun moeder mee.
Moeder eend zei: kwek kwek kwek kwek,”
Ma: “Toen waren er nog maar…”
Ik: “Vier”
Ma: “Da’s gek….?”
*niet begrijpende blik*

*elkaar enthousiast aankijken… en… uit volle borst:*

Samen: “VIER kleine eentjes gingen hup één twee,
Samen een dagje met hun moeder mee.
Moeder eend zei: kwek kwek kwek kwek,”
Ma: “Toen waren er nog maar…”
Ik: “Drie”
Ma: “Da’s gek….?”
*niet begrijpende blik*

*elkaar enthousiast aankijken… en… uit volle borst:*

Samen: “DRIE kleine eentjes gingen hup één twee…”

Uiteraard begon het liedje uiteindelijk gewoon weer opnieuw en werd het deuntje de rest van de dag tot in den treure herhaald, tot grote schaamte van de rest van de familie B-)
Waaronder luidkeels aan tafel bij het eetcafétje waar we aan het eind van de dag neerstreken.

Pappie legde het vast op film met zijn nieuwe smartphone – ten minste, dat dacht hij. Oeps. Dus moest het opnieuw, maar toen durfde mammie niet meer.
Na enige overtuigingskracht en nog meer hilariteit, was dit het resultaat:

http://www.youtube.com/watch?v=r2-MoZ8m2rk

Helaas werd ons liedje vroegtijdig onderbroken door de serveerster, die wilde weten wat we voor toetje wilden… :-/

Tsja, ik en mijn maffe familie – weten jullie gelijk waar ik het van heb