Brrr, wat is het koud. Winter is coming – tijd om te gaan hamsteren en de voorraadkast te vullen!

De appeloogst van dit jaar viel wat tegen. Een van onze bomen leverde een redelijke hoeveelheid appels op, maar wel nogal klein én hard. Niet heel erg lekker om zo te eten, dus besloot ik er appelmoes van te maken.

Hoe moeilijk kan het zijn om appelmoes te maken, toch? Nou, het ging een stuk minder soepel dan vorig jaar.

Ten eerste is het natuurlijk pokkewerk om al die kleine appeltjes te schillen. Maar ze wilden ook nog eens voor geen meter stukkoken.

Na de pan meer dan een half uur op het vuur te hebben gehad, en het bodempje water tot tweemaal toe te hebben moeten aanvullen om te voorkomen dat de appelstukjes gingen aanfikken, waren het nog steeds complete stukken en heb ik de boel er maar uit gehaald.
Mijn poging om de boel door een zeef verder te pureren heb ik ook al snel gestaakt.

Dus tsja, nu is het maar gewoon een potje appelbrokken geworden, in plaats van appelmoes. En nog maar een halve ook, in tegenstelling tot de vier potten die ik vorig jaar vol kreeg.

Ik zou niet weten wat ik fout heb gedaan, dus ik vermoed dat de harde appeltjes gewoon wat minder geschikt zijn om appelmoes mee te maken.

Ach ja, het smaakt op zich nog wel. En daar gaat het om. Bovendien geurt het huis nu heerlijk naar appel en kaneel.