Poeh, dat was me het weekje wel. Woensdag was D-Day voor mij, want gisteren en vandaag had ik in totaal 11 mensen uit onze doelgroepen ingepland voor een test van onze nieuwe website, elk voor een sessie van een uur.

Uiteraard lopen we uit in de planning en is de site nog lang niet af, dus moesten ik en de ontwikkelaars alle zeilen bijzetten om het ding in ieder geval ongeveer testklaar te krijgen.

En als je dan op woensdagmiddag om half 5 constateert dat ze enkele cruciale formulieren vergeten zijn te bouwen, is dat niet bevorderlijk voor je nachtrust.

Woensdagavond om 21.55 uur ging mijn laatste mailtje de deur uit. Donderdagochtend zat ik om 7:45 uur alweer op kantoor, nog snel even de laatste zaken gereed te maken voordat de eerste tester zou komen. *kreun*

Maar, alles verliep goed! 90% van de dit-moet-er-per-se-in-zitten-functionaliteiten zat erin (terwijl we testten liep dat op tot 95% – want nieuwe releases kunnen best in de lunchpauze live worden gegooid), de techniek deed het bijna gelijk (ach, de toeschouwers kunnen best op een laptop meekijken in plaats van op een groot scherm) en maar liefst 10 van de 11 testers zijn daadwerkelijk komen opdagen (no-shows calculeer ik inmiddels gewoon in).
Hee, op een gegeven moment leer ook ik wel dat het niet altijd perfect kan zijn en ben ik sneller tevreden!

Verder zijn er geen cruciale problemen uit de tests naar voren gekomen. Natuurlijk, ik heb 14 kantjes met aantekeningen, maar dat zijn allemaal dingen waarvan we of al wisten dat het niet goed was (want te weinig tijd om het voor de test nog live te zetten), of zaken die relatief eenvoudig op te lossen zijn met wat kleine technische, of iets grotere tekstuele aanpassingen.
De basis van de site is helemaal in orde – niemand kon niet navigeren met het menu, de meesten snapten de indeling van de content en niemand verdwaalde zo hopeloos dat ze niet via een omweg alsnog op de juiste plek kwamen.

In de tijd dat ik bij bureaus werkte, heb ik behoorlijk wat testen voor klanten gedaan, dus ik weet hoe fors de ontdekte problemen kunnen zijn. En hoeveel kleine dingetjes er in een interface mis kunnen zijn. Bijvoorbeeld dat iemand op de kop van een nieuwsbericht klikt omdat hij verwacht dat die linkt naar het volledige bericht, wat niet het geval blijkt te zijn. Dat had onze site allemaal niet, omdat ik daar heel alert op ben geweest. (Hee, ‘t is mijn vak, ik kan de theorie beter vooaf toepassen in plaats van te wachten totdat uit een test blijkt dat de theorie waar is ) Én omdat ik vooraf al had getest met o.a. de grafische vormgeving en indeling van het menu. Ha!

Verder was er ook een behoorlijk verschil in stress, vergeleken met de periode dat ik nog bij een bureau werkte. Toen had ik zowel testers als de klant tegelijkertijd over de vloer en was ik continu tussen hen aan het heen en weer rennen. Nu had ik ruim de tijd tussen de sessies, en kon ik zelfs on-the-fly wat verbeteringen doorvoeren in het CMS, zodat ik gelijk in de volgende sessie kon testen of het na deze wijziging wél goed ging. Ideaal!

Het blijft ook ontzettend leuk om al die verschillende mensen te observeren terwijl ze een site gebruiken. De ene leest écht helemaal niets en beweert dat het keurmerk niet op de site te vinden is, terwijl het bijna gecentreerd in beeld staat, de ander merkt nog op dat er 5 pagina’s geleden ergens in de tekst een ander ledenaantal werd genoemd dan op de huidige pagina.

Ook heb ik nu prachtig bewijsmateriaal op film tegen onze juristen, zodat ze hopelijk eindelijk ophouden met het gebruiken van het woord ‘herroepingsrecht’ terwijl ze het hebben over het terugsturen van je aankoop. Niemand die het woord begreep toen ze uit een lijstje moesten selecteren waar hun klacht aan een webwinkel over ging!
Idem voor de term ‘statutaire naam’ als ze een formulier over hun webwinkel moesten invullen. “Sta-tu-jaire naam…? Is dat mijn eigen naam?”

En ach, wat doen we die arme consumenten toch aan als we hen vragen om te controleren of een website wel een SSL-verbinding heeft… Zelfs met een goed vs. fout-screenshot hadden ze geen idee waar ze het moesten zoeken. “Een urrel? Met een slotje? Wacht, ik schrijf dit even over op papier… hpts//:….” :’-)

Uiteraard ook grote frustraties gehad, namelijk dat onze leden, terwijl we ze al weken bombarderen met mailtjes over het feit dat we een nieuwe dienst hebben die ze kunnen afnemen, en er tevens een nieuwe wet over verkoop op afstand aan zit te komen waar ze iets mee moeten, ze glashard beweren hier nog nóóit van gehoord te hebben. Of dat ik vraag hoe vaak ze momenteel inloggen op ons ledennet, en ze dan dom kijken en vragen: “Ledennet? Hebben jullie dat?” Argh…

Al met al vind ik dit heerlijk om te doen. Niet alleen het testen, maar het complete project managen. Werkinhoudelijk zit ik momenteel helemaal op mijn plek en doe ik wat ik leuk vind en waar ik goed in ben: de boel coördineren en me bemoeien met de gebruiksvriendelijkheid van interfaces.

Ik zou bijna weer gaan twijfelen over mijn nieuwe baan. Want in die functie zal ik waarschijnlijk vooral gaan focussen op cijfertjes en analyses, in plaats van interfaces en testen. Maar ja, bij mijn huidige werkgever moét ik straks weg. En is het project op een gegeven moment ook gewoon afgelopen.

Misschien toch maar mezelf als interimmer gaan verhuren als ‘projectmanager voor de ontwikkeling van nieuwe websites’?