Traditiegetrouw gingen we voor mijn pa’s verjaardag met de hele familie naar de bios. Moesten we andere jaren nog lang nadenken over de filmkeuze, nu waren we er heel snel uit: Asterix en Obelix!

Leuk voor mijn pa, zus, schoonbroer, Mark en mij, aangezien we vroeger de strips verslonden, maar ook leuk voor de kinderen van mijn zus én voor mijn ma, die het stiekem wel leuk vond om een excuus te hebben om weer eens naar een tekenfilm te gaan.

En het bleek ook écht een familiefilm te zijn, niet zo eentje voornamelijk voor kinderen die ‘ook nog best te pruimen’ is voor volwassenen. De oorsponkelijke strip werd namelijk heel goed gevolgd en uitgebeeld en alle hilarische stripscènes wisten ze uitstekend over te brengen in bewegend beeld.

Net als vorig jaar bij Frozen vreesde ik even voor tenenkrommende Nederlandse stemmen, maar ik moet bekennen dat het bij tekenfilms prima werkt. Zeker aangezien ze behoorlijk wat stemmen met buitenlandse accenten (zoals hilarisch Vlaams) erin hadden verwerkt.

Dat had een grappig effect en zeker met de traditionele dorpsgevechten om rotte vis, de vals zingende bard en dergelijke, had ik regelmatig de tranen in m’n ogen staan van het lachen. Aanrader voor iedereen die vroeger Asterix en Obelix las!!

Naderhand gezellig met z’n allen gaan uit eten (*burp* er komt echt geen einde aan het vreetfestijn deze maand…). Waarbij we wederom bewezen dat we een heel creatieve familie zijn, die zich door alledaagse dingen laten inspireren. In dit geval peper- en zoutvaatjes in de vorm van mannetjes en servetten…

(Hee, ma deed net zo hard mee!)

Wat heb ik toch een fijne familie en wat is het toch altijd leuk om samen te zijn. <3