Het is traditie om op pappie’s verjaardag met de familie naar de film te gaan. Dus reisden we gisteren af naar het zuiden des lands om zijn verjaardag samen te vieren.
Het blijft een beetje dubbel, om je pa te feliciteren met zijn verjaardag en je zusje met haar verloving (yay! * ), terwijl je net je kat hebt moeten laten inslapen. Maar het was ook wel goed om even van huis te zijn en niet met de lege mandjes geconfronteerd te worden.
Dit jaar bleek het een uitdaging om een voor iedereen leuke film te vinden. Wij vonden het niet erg om De Hobbit nogmaals te zien, maar helaas had nog niet iedereen deel 1 gekeken. Uiteindelijk had pappie voor de nieuwe Disneyfilm ‘Frozen’ gekozen. We waren vooraf niet geheel zeker of dat een goede keuze was; de trailer had me niet echt overtuigd, maar op Facebook zagen Mark en ik een hoop positieve verhalen over de film langskomen. Dus we waren erg benieuwd.
‘s Middags naar een Disneyfilm = hordes kinderen. Dat was ik niet meer gewend. En het begon me ineens ook te dagen waarom… “Pa, heb je kaartjes voor de Nederlandse versie gereserveerd…?”
Ja dus. Argh!
Maar ik moet zeggen: het viel alleszins mee! In tegenstelling tot de tenenkrommende stemmetjes in de voorfilmpjes waar we ons doorheen moesten worstelen, bleek deze film echt goede Nederlandse stemmen te hebben. En respect voor hoe ze alle liedjes en woordgrapjes hadden vertaald, zodat je lopende zinnen en een verhaal erin bleef houden!
Het verhaal gaat over een prinses met een gave om alles om haar heen in ijs te laten veranderen. Probleem: ze kan die gave niet beheersen en trekt zich terug van de wereld. Op een gegeven moment komt het natuurlijk uit en dan breekt er per ongeluk een wintertijd aan voor haar land. Haar zusje probeert het op te lossen, met hulp van enkele anderen. Met alle gevolgen van dien.
Het plot van de film was niet spectaculair en het einde wel erg zoetsappig, maar hij was echt grappig, met meerdere schaterlachmomenten. De rendier- en sneeuwpop-sidekicks zijn niet zo episch als bijvoorbeeld een Scrat uit Ice Age, maar zeker hilarisch genoeg om de film op te leuken. Ik heb vooral hard gelachen om *mini-spoilers* het liedje van Olaf de sneeuwpop over zijn verlangen naar zomer (“Ik zit elke dag op’n zonnig terrasje, en oh, in de zomer dan word ik een… blije sneeuwpop!” XD) en het subtiele shot waarin je Sven het rendier met zijn tong aan een paal gevroren ziet staan. *einde mini-spoilers*
Okee, da’s niet grappig als je het zo leest, dus gewoon gaan kijken 
De gebruikte 3D-effecten waren erg mooi en hadden zeker meerwaarde, vooral met alle ijskristallen en dergelijke. En de liedjes waren musicalwaardig, zeker het nummer ‘Laat het gaan‘. Ik kreeg spontaan weer zin in een volgende editie van ‘LARP – de musical‘! 
Conclusie: een goede keuze!
* Jawel, na 11 jaar zeuren heeft ze eindelijk haar felbegeerde ring binnen! En volgens mijn zusje had ik de doorslag gegeven. Want ze had haar aanstaande verteld dat, hoe langer hij wachtte, hoe meer tijd ik had om liedjes op mijn doedelzak in te studeren om op De Grote Dag ten gehore te brengen. En korte tijd daarna volgde het aanzoek.
Een twijfelachtige eer….