Als het winter wordt krijg ik altijd zin om te breien. Nou kan ik niet bijster goed breien, dus veel meer dan een sjaal, omslagdoek, poncho en slofjes heb ik nog niet geproduceerd – en ik ben ook niet van plan om moeilijkere breiprojecten op te pakken.

Maar toevallig was mijn pappie vandaag jarig en wilde hij een sjaal hebben. Win-win situatie: ik een doel voor mijn brei-drang en hij een met liefde gemaakt cadeau!

Wat voor soort sjaal wilde hij dan?
“Een leuke”.
Argh, typisch mannen! Wat vind je leuk? Bij welke kleur en welk type jas moet hij staan? Hoe groot is de halsopening die afgedekt moet worden? Op welke manier knoop je je sjaal bij voorkeur?
Maar dat moest ik dus maar zelf gokken. De enige extra informatie die ik kreeg, was dat het voor een zwarte jas was en dat de sjaal ‘niet te lang’ moest zijn. Zucht.

Ik naar de Zeeman en Wibra, want ik was getipt dat ze daar mooie en zeer betaalbare wol hadden.
Dat viel wat tegen. Goedkoop was het zeker, maar van de opties werd ik niet heel blij.

Toch vond ik een zwarte wol met veelkleurige puntjes erin. En een beige wol met bij het zwart matchende accentjes. Ik dacht dat de kleurtjes de sjaal een subtiele schwung zouden geven en met het beige wilde ik streepjes breien, voor de afwisseling erin.

Ik besloot de gerstekorrelsteek eens te proberen. Op een voorbeeldfoto zag die er erg leuk uit. En hij blijkt helemaal niet moeilijk: afwisselend recht en averecht breien, waarbij je in de volgende toer de volgorde omdraait, zodat een rechte steek boven een averechte komt, en vice versa.

Hoewel ik de steek nog steeds een mooi resultaat vind geven, vond ik hem bij nader inzien toch minder geschikt om voor een sjaal te gebruiken.
Nog erger: bij nader inzien vond ik de wol die ik had gekocht, helemáál niet geschikt. Het zwart viel in combinatie met het beige, eigenlijk meer bruin uit. En een bruin-beige sjaal matcht niet met een zwarte jas. Bovendien gaf het een ontzettend oubollig effect. De kleurtjes in het zwart bruin zag je amper, dus dat leukte het ook niet op.
Ik probeerde wat meer speelse strepen erin te breien, maar ook dat verbeterde de sjaal niet.

Omdat ik iemand ben die niet houdt van opgeven, heb ik de sjaal wel helemaal afgebreid. De wol had ik nu toch al gekocht en wat ging ik er anders mee doen? Stiekem hoopte ik dat ik de sjaal toch leuk zou vinden als hij helemaal af zou zijn. Maar nee.

Kijk en oordeel zelf:

Plan B was een sjaal met een andere steek en een andere wol.
Ditmaal ging ik naar de hobbywinkel, waar de wol weliswaar 5 à 6 keer zo duur was, maar waar ze wel léuke kleurtjes hadden. Ik koos een zwart-wit-grijsgetinte wol met verloopjes erin.

Ditmaal ging ik voor de boordsteek: enkele steken recht, enkele averecht (aantal zelf te bepalen) en dat herhalen, waarbij je de volgende toer qua volgorde matcht met de onderste, zodat je ribbels krijgt.

Lo and behold, wat een verschil! Nu had ik ineens wél een hippe sjaal! Maar ook weer niet dermate hip dat hij niet meer mannelijk is (ze hadden zulke leuke kleurvarianten van deze wol… maar ik heb me ingehouden).

Het enige minder succesvolle aan deze sjaal is, dat hij heel erg in elkaar trekt. Oorspronkelijk was hij veel breder opgezet (net zo breed als de vorige), maar bij dit type steek moet je er blijkbaar rekening mee houden dat tijdens het breien de boel in elkaar krimpt.

Ah well. Ik heb hem vandaag cadeau gegeven en pa was er blij mee (zei hij). Missie geslaagd!

Oh, en mocht iemand nu denken: “Lenny, je bent gek, die eerste sjaal is toch ook heel leuk?”, laat het dan vooral weten, want dan mag je hem hebben.