Eindelijk! Mijn hoogsteigen reënactmenttent is binnen!!

Tot nu toe vond ik altijd onderkomen in de tent van Thom. Supergezellig en plek zat. En aangezien ik ook nog eens mijn ambacht onder zijn luifel mocht uitvoeren, was er niet echt een dringende reden om zelf een tent aan te schaffen. Maar toch… ik ben nu eenmaal graag zelfvoorzienend en onafhankelijk van anderen. Bovendien, als ik een keer met Ernic ga muziek maken op een meerdaags evenement, waarbij tussentijds heen en terug rijden niet handig is vanwege de afstand, is het fijn als we op het terrein kunnen blijven overnachten zonder een storende factor te zijn met zo’n synthetisch tentje. En een plekje hebben om onder te spelen, mocht het regenen. En tot slot de belangrijkste reden: ik wilde heel graag een luifel waaronder ik enigszins beschut zat tegen de wind.

De luifel van Thom is namelijk alleen een achterwand die doorloopt boven je hoofd. Je bent dus beschut tegen de regen (als je tactisch gaat zitten), maar als het flink waait dan word je nog steeds nat. En als het alleen hard waait, word je behoorlijk koud. Dus ik wilde een luifel die ook aan de zijkanten was afgesloten.

En als ik dan toch zelf een luifel ging aanschaffen… kon ik om eerdergenoemde redenen net zo goed gelijk een tent kopen. Want bij Matuls, een Poolse webshop, had ik een ideaal model gezien: een tent waar de luifel aan vastzat. Heel prettig, want als je een losse luifel naast je tent zet, heb je nog steeds allerlei tochtkieren. Bovendien is bij dit model ook de achterkant omhoog te zetten, zodat je een heel diepe, maar open luifel krijgt. En, omdat de luifel dus compleet losknoopbaar is, kun je er zelfs voor kiezen om alleen de tent of alleen de luifel (dan weliswaar met slechts één, of geen enkele, gesloten zijkant) op te zetten. (Beiden los opzetten kan zelfs ook, maar dan moet ik nog ergens een extra middenpaal vandaan halen.) Super flexibel!!

Nou was dit model gigantisch (7 bij 4 meter…) en dat was wel een beetje veel van het goede. Maar gelukkig was het ook mogelijk om een tent op maat te laten maken. Dus stuurde ik deze schets van een wat kleiner model en verzocht ik Tomasz, de eigenaar, om een offerte:

Ik vond het behoorlijk eng om daadwerkelijk de bestelling te plaatsen, want het ging uiteraard niet om een gering bedrag, terwijl ik de leverancier niet kende en je niet even met een knokploeg naar Polen rijdt als je wordt belazerd…

Uiteraard had ik wel gegoogled op de naam van het bedrijf en verschillende recensies gevonden. De ene klant was uitstekend tevreden, maar er waren er ook een paar die hem de huid vol scholden en aangaven dat het geleverde product niet aan de wensen voldeed. Tsja, maar was dat reden genoeg om niet te bestellen? Ontevreden klanten heb je namelijk altijd en dat zijn juist degenen die van zich laten horen. Het was in ieder geval een echt bedrijf dat daadwerkelijk spullen leverde. Dus ik besloot de gok te wagen.

Er ging wat heen en weer gemail aan vooraf (ik wilde 100% zeker weten dat er zou worden gemaakt wat ik wilde, zodat het niet net zo’n fiasco als mijn op maat gemaakte trouwjurk zou worden), maar ondanks wat zaken die lost in translation gingen en het feit dat hij continu maar op één vraag per mailtje antwoordde, zodat ik steeds de aanvullende vragen opnieuw moest stellen, begrepen we elkaar uiteindelijk en maakte ik het geld over.

De levertijd was supersnel: volgens Matuls zou de tent binnen een paar weken klaar moeten zijn. Perfect, want dan kon ik hem gelijk meenemen naar het Winterfestival in Appeltern – waar er ongetwijfeld een ijzige wind zou staan waar ik graag beschut van wilde zitten!

En jawel hoor: op 30 oktober, na slechts 3 weken, kreeg ik een mailtje dat de tent gereed was (Tomasz maakt deze blijkbaar niet zelf, maar bestelt ze bij een externe leverancier). Hij zou hem binnenkort opsturen.

Dus ik wachtte vol spanning. En wachtte. En wachtte.

Ik besloot maar eens te mailen.

Oh sorry, nee, hij was er nog niet aan toegekomen. Druk druk druk. Hij zou hem opsturen voordat hij naar een evenement in Frankrijk ging.

En ik wachtte nog langer.

Na wederom mailen bleek de boel nog steeds niet opgestuurd. De mailconversaties herhaalden zich: steeds beloofde hij de tent op te sturen, steeds moest hij later op mijn navraag antwoorden dat het toch nog niet was gebeurd omdat er iets tussen was gekomen.

Het Winterfestival naderde. En begon. En ik kon er zonder tent heen. De man had er verdorie langer over gedaan om het pakket op te sturen, dan het had gekost om de tent te fabriceren!! De lamtak

Na een boos mailtje (ik deed mijn best hem er niet al te veel verbaal van langs te geven – immers moest ik hem nog even te vriend houden voor het geval er iets mis was met de tent en ik hem nodig had om de boel te retourneren ofzo) gaf hij aan het erg vervelend te vinden. Echt excuses kreeg ik niet, hij bleef het erop gooien dat er van alles tussen was gekomen waar hij niets aan kon doen. Hij beloofde me wel een item uit zijn shop als cadeautje toe te sturen ter compensatie (ben benieuwd of dat ooit aankomt… waarschijnlijk hoor ik daar ook nooit meer iets van als ik er niet zelf achteraan zit).

Uiteindelijk arriveerde de tent dan toch. Uiteraard exact één dag ná het Winterfestival kreeg ik een belletje van het vervoersbedrijf: ze hadden een pakje uit Polen voor me en het was nogal zwaar (50 kilo). Wanneer was ik thuis voor bezorging?

Aangezien er nu toch geen haast meer bij was, liet ik het ze op mijn vrije vrijdag bezorgen. Gisteren kwamen ze aanrijden – met een steekwagen en pallet met het pakket erop. Ik vroeg of ze de boel gelijk naar de achtertuin konden rijden. Dat deden ze. Precies tot aan de schuttingdeur, want daar was een klein opstapje. Bam, pallet pontificaal in het gangpad neer en succes ermee hè? Want zij mochten niets tillen.

Euh… maar… oh.
En wacht, nemen jullie die pallet dan niet mee terug? Nope, ook dat niet.

Gelukkig leek de man toch wel wat medelijden met me te hebben en was hij na wat puppy eyes bereid om even te wachten totdat de pallet leeg gemaakt was, om deze gelijk weer mee terug te nemen.

Dus stond uiteindelijk de grote bezorgmeneer met zijn handen in zijn zakken te kijken hoe een klein meisje een pakket dat groter was dan zijzelf en bijna net zo veel woog, over een drempel en door de tuin probeerde te tillen. Grom. Gelukkig ben ik iemand die dat dan wel als een uitdaging kan zien en ben ik sterk genoeg om het daadwerkelijk voor elkaar te krijgen. (Desondanks note to self: nooit in mijn eentje proberen een lijk af te voeren. Trekt te veel aandacht.)

Anyway. Toen lag er dus een mummie onder het afdakje.

Vandaag keek ik Mark lief aan of hij me wilde helpen met het uitproberen van de tent. No way namelijk dat ik wacht tot het eerstvolgende reënactmentevenement – stel dat er iets niet goed aan is! Te korte palen bijvoorbeeld, wat Rinske en Koen al eens hebben meegemaakt…
Bovendien, het mogelijk in het donker en in de regen voor het eerst moeten opzetten van een tent is sowieso geen fijn vooruitzicht. Liever thuis even op je gemak kijken hoe de constructie in elkaar zit.

Dus openden we het bouwpakket.

Erg vervelend: de door Thom gevraagde coifs, die ik gelijk voor hem had meebesteld om verzendkosten te besparen, zaten er niet bij. Grommerdegrom… must… not… kill….

Ook bleek er geen handleiding bij te zitten. Wat niet zo’n ramp was, want ik heb inmiddels behoorlijk wat van dit soort tenten gezien en opgezet, dus kon ik met wat passen en meten wel uitvogelen wat de bedoeling was.

Met vereende inspanningen en enige mate van gevloek, wisten we te bewijzen dat deze enorme tent met zijn tweeën op te zetten is. Maar hebben we ook geleerd dat het met drie personen net iets praktischer is. En dat een kat niet telt als goede hulp… :-X

Tevens bleek onze achtertuin wat te klein. Oppervlakte was er net genoeg, maar vanwege de tegels konden we niet alle haringen in de grond slaan. Dus bond ik er maar een paar aan de schutting vast en accepteerde ik dat we het ding niet volledig strak konden opzetten. Het uitklappen van de luifel was al helemaal geen optie. Maar dat hoefde op zich ook niet; wat we hadden gerealiseerd was voldoende om te kunnen beoordelen dat de tent in orde was. En wat een opluchting was dat…

Tadaa, hier is hij dan:

De binnenkant in het deel met de luifel:

Het slaapgedeelte aan de andere kant:

100% Volgens specificaties is hij niet. Ten eerste zou de luifel volgens mijn tekening 3 meter moeten zijn en volgens mij is hij maar 2 meter breed. Verder staat op de foto op de webshop een tent afgebeeld waarbij de bovenpaal doorloopt tot in de luifel, terwijl hij bij mij na het slaapgedeelte ophoudt en ik de luifel alleen via scheerlijnen strak kan trekken.

Maar daar kan ik mee leven. Ik ga daar de tent niet voor terugsturen.

Waar ik heel blij mee ben, is dat het allemaal goed gebouwd is. De palen passen prima in elkaar. Het doek, de gaten en lusjes zien er stevig uit. De tent heeft onderaan tochtstroken dus daar is ook goed over nagedacht. En hij is hoog genoeg, zodat ik (en bezoekers die mijn ambacht van dichtbij willen bekijken) er rechtop in kunnen staan. De schuine hoek achter het slaapgedeelte is bovendien heel ruim, zodat ik er allerlei spullen kwijt kan en er nog steeds voldoende plek is voor twee luchtbedden.

Het enige dat ik nog even moet afwachten, is of de tent goed waterdicht is. Ik heb gekozen voor geïmpregneerde stof, dus dat zou wel moeten, maar je weet nooit.

Voorlopige conclusie: de producent van de tent is prima in orde. De tussenpersoon, Tomasz van Matuls, is geen oplichter maar wel een lambal die niet goed is in communiceren. Dus denk twee keer na of je bereid bent om 3x zo veel mail te sturen dan nodig zou moeten zijn, of je geen pro-activiteit in de communicatie kunt accepteren, en of je geen harde deadline hebt, voordat je er iets bestelt.

Nu moet ik alleen nog zelf een grondzeil maken. Kwestie van een plastic zeil een beetje op maat knippen en er met klittenband een stoffen doek op kleven, zodat het er niet te modern uit ziet en de doek wel wasbaar blijft. En ik ga denk ik een driehoekige wand maken, die ik achterin het slaapgedeelte, voor de schuine hoek kan ophangen. Zodat eventuele moderne spullen uit het zich blijven van bezoekers.

Jammer dat het nu winterstop is en het volgende reënactmentevenement nog even op zich laat wachten!