Inmiddels zijn we zowat de middeleeuwse huisband van de universiteit. Na tijdens de kerstlunch en bij het crowdfunding evenement voor het gebedenboek van Maria van Gelre te hebben gespeeld, mochten we vandaag de opening van het Marsilius van Inghen-pad op de campus muzikaal opluisteren. Dat pad is namelijk vernoemd naar een middeleeuwse Nijmeegse filosoof, dus muziek uit die periode daarbij leek hen wel leuk.

Het was uiteraard niet superstrak gepland: de manier waarop we ingezet zouden worden, wijzigde enkele malen. En op de dag zelf bleek het toch weer iets anders te worden: in plaats van te spelen terwijl de geïnteresseerden de zaal in liepen, was het ineens de bedoeling dat we, nadat iedereen was gaan zitten, in stoet met enkele mensen van het Gebroeders van Limburg festival (ook in kostuum) naar binnen paradeerden.

Ach, wij zijn flexibel (iedereen gaat er altijd maar vanuit dat muzikanten alles kunnen tijdens het spelen: lopen, gesprekken voeren… dus uiteindelijk moet je dat dan ook maar leren :-S), dus schrapten we ons volledige intro-repertoire en kozen we nog snel een nummer dat we lopend konden uitvoeren.

Toen we buiten de zaal nog even onze instrumenten stemden, kwam er een bezorgd kijkende man de trap op gerend. We gingen toch niet hier muziek maken…? Want er was beneden een promotie aan de gang, en doedelzakmuziek daar doorheen was niet echt gewenst. Ai…

En dus werden de plannen weer omgegooid. We zouden nog steeds in stoet de zaal binnen lopen, maar alleen Ernic mocht spelen; ik mocht pas beginnen te spelen zodra de deuren van de zaal dicht waren. En als we na afloop van de speeches in stoet (met alle aanwezigen achter ons aan) de zaal weer verlieten, en al muziek makend naar het te openen pad liepen, mocht ik pas meedoen nadat we het gebouw uit waren…

Dat was wel een beetje jammer natuurlijk. En al lopend halverwege een nummer invallen, dat Ernic al was gestart met tweede stem, hadden we niet geoefend en is best lastig om te doen – zeker als iedereen naar je kijkt. Dat ging dan ook niet bepaald vlekkeloos.

Buiten ging het gelukkig wel goed (en bonuspunten voor Ernic, die er in slaagde om al spelend, zonder fouten in de melodie te maken én zonder te struikelen, de grote trap af is gelopen!). Supergrappig ook, om een pad op en neer te lopen terwijl er allemaal net geklede mensen achter je aan hobbelen.

Anyway, het pad is feestelijk geopend en de aanwezigen en organisatoren konden het middeleeuwse sfeertje en bijbehorende muziek erg waarderen!
En we hebben eenmaal achter de schermen nog 3 cd’s verkocht ook.