Mark is niet zo van de enge films. Dus vroeg ik Judith om gisteravond mee te gaan naar Crimson Peak.
Het plot van de film is heel simpel: vrouw belandt in huis waar het spookt en probeert er weer levend uit te komen. Voor dat plot hoef je dus niet te gaan. En het draait ook niet om schrikeffecten. Maar het is een film van Guillermo del Toro, dus dan weet je het wel: prachtige plaatjes!! (en diverse expliciete, maar ook weer niet horror-achtige geweldscènes)
En prachtige plaatjes waren het. Dat huis!! Die inrichting!! Die Victoriaanse kostuums!! Binnen 1 minuut na aanvang lag er al een plasje kwijl onder mijn stoel.
We hadden ook nog eens de mazzel dat we in de grote Imax-zaal met gi-gan-tisch scherm van de gloedjenieuwe cinema in Arnhem zaten. Alle details waren dus perfect te zien! En met zo’n scherm heb je een 3D-effect niet eens nodig om je midden in de film te wanen. Omdat het scherm iets hol is, krijg je dat soms al vanzelf.
De bioscoop is net geopend en het rook overal nog naar nieuw. Het was wel even wennen, want voor de snacks hoef je niet naar een balie te gaan: het is opgezet als een soort supermarkt waar je zelf je noms bijelkaar kunt graaien en dan aan het eind van het pleintje afrekent bij een kassa. Je hebt er zelfs grote buizen met op kleur gesorteerde M&M’s, zodat je zelf je kleurenpallet samen kunt stellen! Onzinnig en veel te duur uiteraard, maar het geeft wel een gevoel van luxe om er alleen al langs te lopen.
De film komt overigens niet in mijn lijstje van topfilms. Daarvoor waren de acties van het hoofdpersonage echt te ongeloofwaardig (ik weet niet hoe ik zou reageren op het tegenkomen van geesten en andere enge dingen, maar in ieder geval niet zoals zij). Bovendien is de combinatie Alice en Loki toch een beetje vreemd. 
Hoe eng is hij uiteindelijk? Want Tim is er ook niet zo van, maar ik wil wel heel, heel graag. Als er dingen als de scheermes-scene van Pans Labyrinth inzitten krijg ik hem echt niet mee, anders kan ik hem misschien nog wel overhalen
Nou, de enge momenten worden duidelijk aangekondigd door de muziek, dus je kunt dan tijdig stoppen met popcorn eten
Er is wel één mes-scène die nogal expliciet is, al is hij niet heel bloederig. Ietsje minder heftig dan Pans Labyrinth, maar toch wel… aanwezig. Oh ja, en iets met een ingeslagen schedel.
Ik vond het iig goed te doen.
Ik moest weg kijken bij de ingeslagen schedel.
Maar dat is dus 1x in de hele film. Bij Pan’s Labyrinth moest ik 3x wegkijken.
Eng is hij niet, maar die verwachting schept de film ook niet.
Waar ik een beetje teleurgesteld over was, was het gebrek aan creativiteit bij het ontwerp van de geesten.
Na de faun, de Pale Man, de insect-elf en het gingermannetje, zat ik met hoge verwachtingen op de eerste geestverschijningen te wachten.
Meh…
Maar de plaatjes waren weer absoluut het kijken waard!!