Wat hebben we gisteravond genoten van de 7e Star Wars film!!

In een redelijk spontane actie besloten we (Mark, Judith en ik) om naar de film te gaan. Uiteraard waren alle voorstellingen in de vet coole nieuwe bios in Arnhem al uitverkocht. Mjah, dat krijg je met een lang verwachte blockbuster op een zaterdag. Maar wonder boven wonder konden we wel nog kaartjes krijgen bij de nieuwe Cinemec, tussen Nijmegen en Arnhem in. Die is blijkbaar zo nieuw dat mensen er nog niet aan denken dat ze ook daarheen kunnen gaan.

Wel zaten we op de 6e rij en dat bleek toch iets te ver naar voren om alles optimaal in 3D te kunnen zien. De ondertiteling was regelmatig blurry en ook aan de zijkanten zagen we soms dubbel. En dat ondanks onze uberhippe 3D-brillen.

En ze hadden geen popcorn… welke bioscoop heeft er nou geen popcorn??

Maar ondanks de lichte ongemakken in de bios was de film 100% fantastisch! Ik heb regelmatig bij scènes zitten glimlachen van blijdschap over wat ik zag.

Ik moet erbij zeggen dat ik geen die-hard Star Wars fan ben. Judith en Mark moesten mij er zelfs nog even aan herinneren hoe al die familieverhoudingen ook alweer lagen. Maar het was juist fijn om zonder verwachtingen aan de film te beginnen. Ik kon me zo heerlijk laten overdonderen door de prachtige beelden en alle subtiele en minder subtiele verwijzingen naar de eerdere films. Want gelukkig herinnerde ik me daar wel genoeg van om een feest der herkenning te ervaren.

De film voelde dan ook heerlijk ‘old school’. De makers zijn erin geslaagd om een high-tech samenleving (want: allerlei apparaten die wij (nog) niet hebben) heel realistisch over te laten komen, met regelmatig een gevoel van gammelheid. De ruimteschepen waren niet overgecomputeriseerd, ze voelden daadwerkelijk als grote brikken staal die de lucht in moesten! Metaal klonk echt als metaal en niets was blinkend schoon.

Ook de personages voelden heel echt. Niks CGI-stormtroopers; het waren gewoon weer echte mensen. En ook de meeste buitenaardse wezens, ook al waren ze bijgewerkt met digitale technieken, kwamen heel realistisch over.

Heel typisch: op een gegevens moment kwam de buitenaardse bad guy in beeld. Volledig met de computer geanimeerd. In een opwelling fluisterde ik: “Gollum, Gollum“. Pas toen de aftiteling langskwam zag ik ineens de naam Andy Serkis voorbij komen. En wat bleek hij te hebben gespeeld…? Precies. Wow. Bijzonder hoe je onderbewustzijn dat toch oppikt. Zo zie je maar: al worden wezens met computers geanimeerd, de onderliggende acteur blijft toch herkenbaar! En dat draagt dus ook bij aan het gevoel van realisme.

Je zou kunnen zeggen dat de bad guys niet heel erg overtuigend eng of overheersend waren. Maar dat vond ik juist wel verfrissend. Net als een moeilijke situatie die opgelost moest worden: in plaats van via een ongeloofwaardig complex plan dat alleen dankzij toevalstreffers kan slagen, ging het gewoon op een platvloers eenvoudige methode. Zo kan het ook!

De film bevatte regelmatig een fijne portie humor, maar dan niet à la Jar Jar Binks. Oh, en échte girl power!! Verder vond ik het 3D-effect ook zeker wat toevoegen aan de ervaring.

Al met al kwam de film over alsof hij met liefde was gemaakt. Een medewerker van de bios vertelde tijdens het introductieverhaaltje onder andere dat de droid eruit zag zoals r2d2 eigenlijk uit had moeten zien. Destijds hadden ze alleen nog niet de middelen om hem zo te maken. Maar nu zit er dan alsnog eentje in de film zoals hij oorspronkelijk was bedacht.

De nieuwe Star Wars is dus zeker een aanrader, ook al ben je geen hardcore fan. Het plot is niet bijzonder, maar daardoor ook prima te volgen voor nieuwelingen. Desondanks is het wel aan te raden om ooit de vorige films te hebben gezien, omdat die herkenning toch héél veel toevoegt.