Anderhalf jaar geleden mochten we spelen tijdens een middeleeuws evenement op klooster Graefenthal. Het is een supersfeervolle locatie en amper een half uurtje rijden vanaf Nijmegen, dus uiteraard willen we daar graag vaker spelen!

Ik had al eens gemaild en ook gebeld of er nog mogelijkheden waren, maar het zag er niet heel positief uit. Maar van de week ging ineens mijn telefoon: het was een beetje last-minute, maar hadden we komende zaterdag wat te doen? Want ze organiseerden een middeleeuwse taveerne-avond en wat muziek zou eigenlijk wel leuk zijn.

Stomtoevallig hadden zowel Ernic als ik nog niets gepland, dus dat was een volmondig ja! (Gelukkig beheersen we ons repertoire inmiddels goed genoeg om op zo’n korte termijn speelklaar te kunnen zijn. )

We wisten niet helemaal wat we moesten verwachten, maar het bleek een soort café-avondje in middeleeuws thema te zijn. Je kon er lekker eten en drinken krijgen en idealiter kwam je zelf ook in middeleeuws kostuum. Verreweg de meeste bezoekers hadden zich inderdaad in stijl gekleed, al was het niet noodzakelijk historisch correct. Ik zag een hoop fantasy-elementen, plus renaissance-outfits er tussen zitten, en ook wat vikingen. Maar hee, sfeervol was het wel!

Het voordeel voor ons was dat we niet vastzaten aan een authentiek middeleeuws repertoire, maar we er ook wat traditionals tussendoor mochten gooien. Die spreken mensen toch altijd een stuk meer aan. Je ziet het gelijk aan de reacties en het meeswingen!

In het begin van de avond vonden we het moeilijk inschatten of de aanwezigen het wel leuk vonden dat we speelden. We hebben diverse pauzes ingelast tussen de nummers, omdat we een beetje bang waren dat mensen niet meer met elkaar konden praten als wij begonnen met spelen, en zo werd muziek en praten wat afgewisseld.

Maar halverwege de avond kwam iemand naar ons toe met de vraag of we bewust in zo’n donker hoekje waren geplaatst? Hij kon ons namelijk amper zien vanaf zijn plek. Of we niet halverwege de ruimte wilden komen staan? Euh, ja natuurlijk! En toen we daadwerkelijk tussen de mensen stonden (weliswaar ietwat krapjes, want ik heb achter me ruimte nodig voor mijn bourdonpijp – pas op, zwenkt uit!) merkten we ook veel beter dat het gewaardeerd werd! Er werd druk meegeklapt en geswingd. Superleuk!

We hopen dan ook dat we vaker gevraagd gaan worden. We gaan het zien.