Het is een beetje stil op mijn blogje de laatste tijd. Aangezien het evenementen-hoogseizoen voorbij is, ben ik sowieso wat minder van huis weg. Maar ik vind mezelf ook niet heel interessant de laatste tijd.
Deze week heb ik herfstvakantie genomen. En in plaats van actief een veel te lange to-do-lijst weg te werken, wat ik normaal gesproken doe, heb ik behoorlijk gerelaxed. Maar liefst twee middagen heb ik op de bank gehangen om seizoen 5 van Game of Thrones te kijken. En ik ben weer in een boek begonnen. Ook lekker onder een dekentje op de bank. Want dat past wel bij de herfst. Dan ga ik in thuis-modus.
Niet dat ik helemaal niets doe. Ik heb bijvoorbeeld voering in een gekochte jas gezet, zodat hij niet zo doortocht. Maar dat is nou niet bepaald iets show-waardigs voor op mijn blog.

En zojuist ben ik nieuwe stof gaan kopen, voor aanvulling van mijn Idolumkostuum, een nieuwe mantel, en, vooruit, omdat ik ze zag liggen: twee stofjes voor gewoon een trui. Maar die zijn nog niet af, dus da’s eigenlijk ook niks om te melden.

Toch is het ook wel weer fijn, om heel even zo’n dipperiode te hebben. Er staat nog genoeg leuks op de planning en ik geniet behoorlijk van het op de bank zitten met de kat (hij ook). Dat betekent wel dat mijn algehele energieniveau daalt. Waardoor ik in een soort vicieuze cirkel kom en ook niet meer echt de deur uit wíl gaan. Dan zie ik bijvoorbeeld een beetje op tegen Charm, en sta ik nog niet echt te springen om vanavond naar een balfolkfestival te gaan.
Ik ben er nog niet helemaal over uit of het goed voor mij is om superactief te zijn of juist niet. Af en toe rust is goed, maar van te veel rust word ik ongelukkig denk ik.
Iedereen heeft een eigen gebruiksaanwijzing wat dat betreft, blijft altijd uitproberen. Ik ben wel blijer sinds ik ‘normaal’ (als in wat het meeste voorkomt om me heen) een beetje heb losgelaten en kijk wat werkt voor mij.
Ik heb mezelf een plafond gegeven aan dingen die ik ‘mag’ plannen in een week om de ‘Waarom was dit ook alweer een goed plan?’-momenten voor te blijven en ruimte te houden voor spontane acties. Maar dan ben ik soms weer sip omdat iedereen al dingen gepland heeft tot 2018 en ‘spontaan’ er dan niet in zit. En OMG de FOMO…