Nadat ik eenmaal had toegegeven dat mijn bruine ribbroek echt te klein was geworden en aan vervanging toe was, was de logische vervolgstap om ook te berusten in het gegeven dat mijn twee nette zwarte broeken te strak zitten en dat ook dit niet meer goed gaat komen. Gedurende de winterperiode heb ik het kunnen ontkennen, want ze waren toch te koud om te dragen. Maar nu het lente wordt, heb ik behoefte aan luchtigere broeken en word ik geconfronteerd met mezelf: ik trek ze niet meer uit de kast omdat ik weet dat ze te veel knellen.

Een van de twee broeken heb ik al sinds mijn studententijd. Ik heb al eens een gat bij de knie gestopt (gevallen met de fiets in een dronken bui…), de rits is al 2x vervangen, en de stof is in de loop der tijd wel een aantal tinten grijzer geworden. De andere broek kocht ik jaren later, maar heeft bijna dezelfde maat en past dus ook niet meer (aangezien ik ook die rits al eens moest vervangen, geeft dat volgens mij wel aan op welke plek de spanning precies is komen te staan…).

Ook nieuw maken dus. Want een neutrale zwarte broek hoort nu eenmaal in je garderobe.

De bruine ribbroek kreeg grote steekzakken op de kont, maar dat vond ik hier niet bij passen. Het werd een paspelzak. Het was alweer een tijdje geleden dat ik paspelzakken had genaaid, dus ik moest even de juf om hulp vragen, want ik snapte mijn eigen instructies niet meer…

Helemaal netjes is hij niet geworden, maar als ik de broek aan heb (misschien toch eens nadenken over een paspop die een broek aan kan… spiegelselfies zijn ook niet alles) zie je de kreukjes bijna niet. En ik heb de foto iets moeten bewerken, omdat anders de zak wegviel in de donkere stof, dus daardoor zie je hierboven ook echt álle minieme kreukjes, restjes rijgdraad en kattenharen zitten.

Bestede tijd: ongeveer 10,5 uur
Kosten: €18,15 (1,5 meter stof en een rits. Vlieseline en de knoop komt uit mijn voorraad.)

De stof was niet heel goedkoop, maar zwarte stof raakt zo snel verwassen dat het me verstandig leek om voor kwaliteit te gaan. Want hopelijk kan deze nieuwe broek dan ook weer jaren mee.

De bestede tijd had minder moeten zijn, maar ik bleek de taille te wijd te hebben gemaakt, dus moest ik naderhand de band er weer aftornen en de boel innemen. Ach ja, beter te wijd dan te smal. (Hm, misschien moet ik me er ook maar eens aan gaan wagen om broeken uit de winkel in te nemen. Als ik een complete broek zelf kan maken, dan kan ik confectiekleding toch ook wel aanpassen?)

De enige oeps die niet meer te herstellen was, is de rits. Die zit er verkeerd om in… dus nu is het een mannensluiting. Voor het uiterlijk maakt me dat niet uit (bijna niemand valt zoiets op), maar het is wel even wennen om je andere hand te moeten gebruiken als je de broek aan en uit doet. Oh well.