Thom heeft inmiddels een tweede kindje gekregen! Omdat ik voor zijn dochtertje al een baddoek maakte, moest ik iets anders verzinnen voor zijn zoontje.

Gelukkig leer ik een hoop over baby’s door naar Josh te kijken. Mij was opgevallen dat ze momenteel gek is op een stoffen boekje, waar losse vormpjes met klittenband in geplakt kunnen worden. Niets leuker dan die dingen steeds opnieuw lostrekken en in je mond steken! Het feit dat er harde klittenband op zit, is blijkbaar geen belemmering.

Ik besloot daarom een kleed te maken waar dit soort losse objectjes op zitten. Het is een soort quilt geworden, dus doorgestikt op de naden van de lapjes, met een dikke stof als vulling. Het idee is dat je het kleed bv. aan de rand van de box kunt hangen. Of gewoon ergens kunt neerleggen.

Nou vermoed ik dat het niet veilig is om je baby zonder toezicht aan dit soort losse stukjes te laten sabbelen, dus daarom heb ik hem wat multifunctioneler gemaakt zodat je je kind er ook even mee alleen kunt laten: als je de objectjes er af laat, heeft baby nog steeds diverse labeltjes om aan te frutten, en verschillende soorten stofjes om te bevoelen en te aanschouwen.

(Niet-kattenbezitters hebben geen idee hoe onmogelijk het is om je huisdier niet erbij op de foto te krijgen… zeker als het te fotograferen object doosvormig is. :-S )

Enerzijds is hij goed gelukt: hij zit goed in elkaar genaaid en is qua functionaliteit precies zoals bedoeld. Maar ik twijfel wat over de esthetische waarde.

Ik heb stofjes uit mijn voorraad gebruikt, die natuurlijk niet allemaal perfect met elkaar matchen. Zeker niet aangezien ik verschillende voelervaringen wilde creëren. Nou maakt het bij een knuffelkubus niet zo veel uit als alle zijden compleet anders zijn, maar als je alle stofjes plat naast elkaar legt, vind ik het toch wel een beetje een issue.

Ik heb geprobeerd om ‘landschap’ als insteek te nemen bij de stofkeuze: ruimte en lucht op de bovenste rij, bos en weide op de middelste rij, en onderaan aarde, zee en zand. Dat thematische is redelijk geslaagd, zeker omdat ik er passende klittenbandvormpjes bij heb kunnen vinden. Zo kun je nu de vis in het water, een buitenaards wezen in de ruimte, en vogeltjes in het bos plakken.

Maar al met al is het toch nogal een allegaartje geworden. Ook de vormpjes zijn niet helemaal geslaagd: de ‘paddenstoel’ is niet echt als dusdanig herkenbaar en de ‘zon’ is niet eens rond geworden (curse you, gladde gouden glibberstof, die ook nog eens gaat ladderen als je hem binnenstebuiten probeert te draaien waarbij de klittenband op de achterkant aan de voorkant van de stof blijft haken!).

Ik hoop dat baby Thijs ze desondanks leuk vindt. In twee vormpjes heb ik ook knisperfolie verwerkt, en zoals je kunt zien heb ik ook een zakje op het kleed genaaid en een flapje waar je een vormpje onder kunt verstoppen. Als de ouders het te eclectisch vinden, kunnen ze het ding zo ophangen zodat ze alleen de neutrale achterkant zien.

En ja, de achterkant is roze, terwijl het voor een jongetje is. Ik stimuleer genderneutraal opvoeden. (Enig idee hoe moeilijk het is om een geboortekaartje te vinden dat niét blauw (of roze) is??)