Gisteren werd ik gebeld door iemand van middeleeuwse muziekgroep De Soete Inval. Tsja, het was misschien wat onverwacht, en misschien wat snel, maar… of ik interesse heb om in hun groep te komen spelen?

Ze had me wel eens zien spelen in Tweedledum & Tweedledee en had het hele gedoe rondom het overlijden van Ernic gevolgd, dus ze wist dat ik momenteel groeploos ben, vandaar dat ze aan me dacht. Flip Rodenburg, een zeer ervaren doedelzakspeler waar ik al eens eerder mee heb gespeeld en die blijkbaar ook sinds kort in die groep zit, dacht hetzelfde. Vandaar dat ze nu aan de telefoon hing.

Uiteraard voel ik me erg vereerd! En wauw, ik had helemaal niet gedacht dat er zo snel een nieuwe kans zou komen om weer in een muziekgroep te gaan spelen. Maar dit is wel iets waar ik even over na moet denken.

Ik ben heel goed in beren op de weg zien, waardoor de leuke mogelijkheden op de achtergrond raken, dus nu denk ik vooral dingen als:

• Spelen ze niet te veel weekend-evenementen per jaar, waardoor het te druk wordt? Met Ernic deed ik vooral eendaagse optredens, de weekend-evenementen begonnen net pas een beetje te lopen. (Tegenargument: ik was bewust gestopt met ‘t Vaerdich Volk om meer tijd te hebben voor dit soort optredens.)
• Vind ik het niet te saai om alleen maar echt middeleeuwse nummers te spelen? Stiekem vond ik de folkliedjes in ons repertoire altijd iets leuker, en het spreekt publiek ook meer aan dan middeleeuwse nummers. En zo leer ik nog steeds niet spelen voor balfolk-dansers. (Tegenargument: ze gaf aan dat ze op zich ook wel open stonden voor muziek in een iets andere richting, hoewel de focus tot nu toe wel op middeleeuwen lag)
• Wordt het wel leuk als er nóg een doedelzak in die groep erbij komt? Ze hebben al meerdere doedelzak-/bombardespelers en ik zou een combinatie met andere instrumenten interessanter vinden. (Tegenargument: euh… geen. Ik vrees dat er echt zoiets is als ‘te veel doedelzakken’… Maar het is wel zo dat zij een slagwerker in de groep hebben, iets wat we bij T&T toch wel misten.)
• Gaan de repetities niet te veel reistijd kosten? Ernic woonde ook in Nijmegen, maar zij zitten in friggin’ Gróningen! Ik zie het echt niet zitten om iedere week of iedere twee weken op een doordeweekse avond op en neer te moeten rijden. (Tegenargument: ze gaven aan dat de nummers die zij spelen makkelijker zijn dan wat ik met T&T speelde, dus er zijn waarschijnlijk niet zo vaak repetities nodig.)

En dan is het natuurlijk nog de vraag of het klikt op persoonlijk niveau, want zo’n samenwerking is toch best intensief heb ik gemerkt.

Misschien moet ik gewoon eens langskomen op een repetitie om kennis te maken en daarna wel zien. Maar ik ben wel een beetje bang dat als ik dat doe, dat eigenlijk al het begin is en ik daarna word meegezogen in het geheel (zo begon ik ook met re-enacten: ik zou eigenlijk een evenementje komen meedoen als proef, en voordat ik het wist was ik de groep in gestemd!).

Ik ben bovendien iemand die, als ik iets doe, er 100% voor gaat. Ik kan niet in een groep zitten en alleen maar af en toe op komen draven om muziek te maken. Ik ga me dan ook bemoeien met de groepsstructuur, de kostuums, de promotie, etc. Toen ik vroeg of ze een website hebben waar ik op kon kijken, vertelde ze dat ze alleen een Facebookpagina hebben omdat een website vooralsnog te duur is. “Oh, maar die kan ik wel maken!”, flitste het gelijk door mijn hoofd. Mjah, daar gaan we al…

Vandaar dat zo’n beslissing om mee te doen voor mij ook gelijk voelt als een commitment voor enkele jaren, terwijl dat natuurlijk niet zo hoeft te zijn. Maar ik vind het gevoelsmatig ook niet netjes naar de groepsleden toe om bijvoorbeeld een jaartje mee te draaien en dan weer af te zwaaien, want zij investeren ook in mij.

Dit zijn dus allemaal dingen die nu door mijn hoofd spoken. Maar ik ken mezelf: verandering is eng en dat stuurt mijn gedachten. Dus ik probeer me te dwingen om ook te kijken naar alle mogelijkheden die het kan brengen.

Ik heb namelijk wel echt een groepje nodig, wil ik actief doedelzak blijven spelen. Ik weet dat het instrument anders te veel in de koffer blijft liggen en dat ik niet meer vooruit ga. Het is daarom ook een grote plus dat Flip in die groep speelt: waarschijnlijk kan ik heel veel van hem leren!

Bovendien mis ik al die leuke mensen die ik de afgelopen jaren heb ontmoet tijdens de re-enactmentevenementen wel een beetje. Weer op die festivals staan zou wel heel gezellig zijn…

Argh, keuzes! Ik laat het dit weekend nog maar even bezinken en dan weet mijn onderbewuste maandag hopelijk meer.