Er is nog steeds vanalles te doen in mijn nieuwe huis, maar de to-do lijst wordt zienderogen korter!

Gisteren heb ik hard gewerkt en heel veel in één dag afgetikt. Naast gewoon boodschappen doen en het huis poetsen, heb ik nieuwe deurklinken gemonteerd. De exemplaren op de eerste verdieping en op zolder waren namelijk van glimmend kunststof, wat ik heel oubollig en goedkoop uit vond zien.

Deurklinken zijn behoorlijk duur en je kunt je afvragen hoeveel prioriteit het heeft om deze te vervangen. Maar ik stoorde me er al vanaf de eerste bezichtiging aan. Ik had met mezelf afgesproken dat ik het desondanks eerst een tijdje aan ging kijken; waarschijnlijk was dit zoiets dat je alleen in het begin opvalt, maar waar je na verloop van tijd aan went. De deuren in mijn vorige huis waren ook van kunststof en hadden van die 13-in-een-dozijn grijze metalen deurklinken, die ik ook niet noodzakelijk mooi vond, maar standaard genoeg waren om me er niet aan te ergeren.

Maar nee, ook na drie maanden bleef ik, iedere keer wanneer ik een van die deuren opende, me bedenken hoe spuuglelijk ik de klinken vond. Dus heb ik ze toch maar vervangen. Alle zeven. En ik ben er blij mee!

Op de foto’s komt het verschil niet zo duidelijk over, maar goed.

Dit is ook zo’n dingetje dat, als je het niet gelijk doet, je het nooit meer doet. En als ik dan over weet ik hoeveel jaar het huis verkoop, gaat de makelaar vast zeggen: “Je moet wel even die lelijke goedkope deurklinken vervangen, dat maakt het huis beter verkoopbaar”. Mjah, dan doe ik het liever nu, zodat ik er zelf ook nog plezier van heb.

De pakketbezorger kwam gisteren ook mijn nieuwe kleed brengen, dat ik gelijk onder de eettafel kon leggen:

Het is nu een klein beetje een eilandje waar meubilair op gepropt staat, maar een groter exemplaar was geen optie, want dan zou hij aan de linkerkant voor de ingang naar de keuken komen te liggen. En alleen een houten tafel met houten stoelen op een houten vloer vond ik toch net wat te kil; nu oogt het warmer.

En dan heb ik ook nog eens de wenteltrap naar zolder een tweede laag verf gegeven.

Straks ga ik de steunpaal nog een derde laag geven en dan is er eindelijk geen roze meer in mijn huis te vinden!

Als ik genoeg tijd overhoud, wip ik vanmiddag nog even bij Yvonne binnen voor haar Beppen & Breien-middag annex verjaardagsfeestje en werk ik de zoom van mijn slaapkamergordijnen af. I’m on a roll!!