Dit weekend reed ik maar liefst tweemaal naar Duitsland. Gisteren vanwege Yvonne’s verjaardag / handwerkmiddagje, wat relatief dichtbij was, en vandaag helemaal naar Dortmund voor een brainstorm over Eurosing.

Eurosing is een LARP-evenement dat in januari plaatsvindt. Het wordt een parodie op, jawel, het Eurovisie Songfestival! Je treedt op met een team, namens een land. En het grootste gedeelte van je show moet ter plekke in elkaar worden gezet: kostuum, tekst, choreografie, etcetera. En daarnaast is er ook nog een hoop politiek plot en culturele intriges.

Zingen op een podium gaat voor mij niet de uitdaging worden. Maar het samenwerken met een team van mensen die ik niet of nauwelijks ken, om onder zware tijdsdruk iets in elkaar te zetten dat zeker weten nooit perfect kan worden: argh! Alleen al het idéé dat het kostuum met behulp van ducttape in elkaar gaat hangen… Dit wordt dus een mooie les in loslaten. Het draait om het plezier, niet om de daadwerkelijke prestatie of het resultaat.

Ik had wel gedacht dat dit evenement dus weinig pre-stress zou hebben. Maar daar vergiste ik me in. We moesten namelijk zelf teams gaan vormen. En later bleek dat we ook nog een video moeten gaan opnemen om ons land voor te stellen.

Dat team was al gelijk een fiasco. Ik had een leuk groepje mensen, waarvan uiteindelijk bijna iedereen afhaakte waardoor we met nog maar twee mensen overbleven. Slecht begin. Dus toen gooide ik maar een oproepje in de Facebookgroep, wie met mij een nieuw team wilde vormen of wie me wilde adopteren.

Team Ierland bleek nog leden te zoeken, dus voegde ik me bij die groep. Maar via de chat overleggen terwijl het ook daar nog niet helemaal duidelijk was wie er al dan niet meedeed en wie welke rol wilde hebben, was niet ideaal. Het probleem was alleen dat we een nogal internationaal gezelschap waren: een handjevol Duitsers, een Finse, en ik als Nederlandse. Dat werd dan toch maar in Duitsland op een enigszins voor ons allemaal centrale plek afspreken.

Nadat we een datum en locatie hadden, kwamen er nog 3 andere Nederlanders bij de groep. Die uiteraard niet op die datum konden. Zucht. Maar we hebben het toch maar door laten gaan, want anders konden we nooit spijkers met koppen slaan.

Ik zag mijn geest dus al een beetje kruipen en vroeg me af waar ik aan begonnen was.

Maar na vandaag (en 3 uur in de auto) ben ik echt heel positief! We vreesden dat we de hele middag nodig zouden hebben om te brainstormen en het met elkaar eens te worden, maar na slechts anderhalf uur lag er al een concept op tafel! Dus hadden we ook nog tijd om lekker te eten en een opzet voor de videofilm te bedenken.

Blijkbaar werkt dit gezelschap goed: er waren diverse mensen met leuke ideeën en we bouwden goed op elkaars ideeën voort. En als er een keer een minder goede suggestie kwam, waren we het er allemaal wel over eens waarom dat minder goed zou werken in praktijk. Ook over de rolverdeling hoefde nauwelijk gesteggeld te worden: alles is verdeeld volgens iedereen zijn of haar voorkeuren (ook die van degenen die niet aanwezig konden zijn, die het vooraf op papier hadden doorgegeven).

Vandaar deze vrolijke selfie.

Hopelijk gaat het tijdens het evenement zelf ook allemaal zo soepel. Ik heb er nog een klein beetje een hard hoofd in (vooral wat betreft mijn eigen bijdrage, ik ken mezelf helaas), maar ik heb al een stuk meer zin in het evenement dan gisteren!