Vandaag teruggekeerd van Eurosing! Een verslag volgt morgen, want ik heb niet genoeg tijd om vanavond nog alles op te schrijven. Daarom voor nu een post over de laatste verrassingen die ons team had voorbereid.

Want ten eerste was er nóg een ‘bitch fight’ video! Die wilden we niet vooraf verspreiden; het idee was dat stalker manusje-van-alles Paddy deze scène stiekem had gefilmd. En op het evenement zelf zou hij de video via zijn telefoon aan andere deelnemers laten zien.

Ook deze was superleuk om op te nemen. Ik ben niet heel erg blij met mijn tekst, maar dat krijg je als er geen script is en je maar gewoon improviseert – wat ook dat is LARP!

En als tweede was er de foto die ik pas een paar dagen voor het evement bedacht te maken. Dit is er echt eentje in de categorie “Nee heb je, ja kun je krijgen”. Want wie had gedacht dat niet alleen ziekenhuispersoneel, maar ook politieagenten bereid waren om mee te werken aan ons mediamateriaal?!  Jawel, de politie is daadwerkelijk je beste vriend.

Een van de Nijmeegse politieposten ligt op fietsafstand van mijn werk. Dus besloot ik in de lunchpauze op de bonnefooi langs te gaan om te kijken of ik ‘een belastende foto van een roddelfotograaf’ kon regelen. Mark was zo lief om weer mee te gaan en de roddeljournalist te spelen.

Eigenlijk dachten we allebei dat de agenten zouden weigeren mee op de foto te gaan, en dat het bij een fotootje van mij terwijl ik het bureau binnen loop zou blijven. Maar onderschat nooit de kracht van een klein meisje met een lieve glimlach en stoute schoenen! Want tot onze grote verbazing kwam er na mijn toelichting bij de balie, daadwerkelijk een agent naar buiten die wel mee wilde werken! Hij wilde alleen liever niet met zijn gezicht op de foto. Nou, dat kon wel geregeld worden!

Hij vroeg zelfs of hij me in de boeien moest slaan, of dat ik in een politieauto wilde stappen. Dat zou natuurlijk helemaal een coole foto opgeleverd hebben, maar het moest wel zo zijn dat er te roddelen viel over de reden waarom ik precies op het bureau moest zijn. En zo kon het nog alle kanten op…