Gisteren spraken we voor de tweede keer af met ‘team Ireland’, ons groepje voor LARP-evenement Eurosing (een parodie op het Eurovisie songfestival). We moeten namelijk een introductievideo van ons team maken. Dat is best een uitdaging met deelnemers uit meerdere landen, maar gelukkig konden we 6 van de 8 mensen op dezelfde tijd op dezelfde plek krijgen. En doordat ons team is uitgebreid met enkele Nederlanders, bleek Nijmegen de meest centrale plek tussen hen en de Duitse groepsgenoten te zijn en was ik ditmaal gastvrouw.
We hadden een superleuk plan, maar daarvoor moesten we opnames maken van een kamer met ziekenhuisbed. Hm… thuis faken kan wel, maar het gaat er nooit goed uitzien. Maar laat ik nou meerdere mensen kennen die in Nijmeegse ziekenhuizen werken… En ja hoor, het kostte wat regelwerk, maar Mark kreeg het voor ons voor elkaar dat we gisteren een leegstaand kamertje in het Radboudumc mochten gebruiken voor onze opnames!!
Gezien de weersvoorspellingen en de te overbruggen afstanden, vreesde ik het ergste. Ik bereidde me mentaal voor op een zootje ongeregeld (LARPers staan niet bekend om hun vermogen zich aan te passen en te luisteren naar een groepscoördinator) en gigantische uitloop door te late aankomst. Maar wat schetste mijn verbazing: toen ik een kwartiertje voor de afgesproken tijd arriveerde, stonden alle anderen al te wachten! En dat niet alleen: het uurtje dat we hadden ter voorbereiding, werd effectief benut en we waren klaar op het moment dat Mark ons kwam ophalen!
In dat uurtje werden onder andere ijverig ballonnen opgeblazen en mensen geschminkt.

Waarom precies die locatie en wat we hebben gefilmd in het ziekenhuis, blijft natuurlijk nog onder embargo. ![]()
Ook het filmen verliep vlotjes – velen kwamen met goede ideeën, iedereen werkte lekker mee en na anderhalf uur en een hoop lol stond alles erop. Nu ‘alleen nog’ nabewerken.
Hoewel er dus ruim tijd over was voor gezellig nababbelen, besloot men wijselijk om gelijk naar huis te gaan. En maar goed ook, want zelfs met vroeg vertrek hebben enkele mensen er uren over gedaan om weer thuis te komen. :-O
En ik ben wederom erg blij met mijn team. <3
Het was leuk! Ik had graag nog wat meer gepraat met en over het team, maar de terugreis duurde 2 keer zo lang als normaal (50 op de snelweg…) dus naar huis gaan was toch wel verstandig, inderdaad.