Even snel naar de Appie om boodschapjes te doen in de lunchpauze. Handscannertje erbij, *bliep bliep* doen en hop, de boel afrekenen.
Helaas pindakaas, bij het afrekenen gaat het rode lampje aan, omdat ik aan een controle onderworpen ga worden. Het duurt even, maar uiteindelijk komt er een medewerkster aangesjokt die mijn boodschappen allemaal nogmaals scant.
*Beep* doet haar scanner.
Medewerkster: “Oh, de controle is mislukt…? Dan moet hij maar opnieuw.” En ze scant wederom al mijn producten.
Inmiddels is mijn boodschappenpaal gereset en kan ik niet meer verder met afrekenen. Zucht. De medewerkster zegt dat ik dan maar even naar de kassa moet komen om daar af te rekenen. Meer zucht.
De medewerkster kijkt naar haar scherm. “Hee, u heeft een tilia…tilla…pilia…filet te veel. En een schelvisfilet te weinig.”
“Uh… wut?”
“Heeft u de vis wel goed gescand, mevrouw?”
“Ik dacht van wel. Maar misschien heb ik per ongeluk de gewone streepjescode van de schelvis gescand in plaats van de 35%-kortingscode?”
“U moet wel goed scannen hoor!”
“Sorry, ik heb het niet bewust verkeerd gedaan. Als ik inderdaad de gewone code heb gescand in plaats van de kortingscode, is dat alleen maar in mijn nadeel, hè.”
“Ja, maar het is wel belangrijk dat u goed scant! Ook omdat we er de voorraad mee bijhouden. Dus ik moet dit zeggen hoor!” *vervolgt preek over dat ik echt beter moet opletten*
Ik doe mijn uiterste best om vriendelijk te blijven en knik braaf, in de hoop hier zo snel mogelijk van af te zijn en éindelijk terug naar kantoor te kunnen.
De medewerkster gaat door: “Hm, maar toch raar dat u een schelvisfilet te weinig heeft en een tili…pi..latia… te veel. Heeft u soms een ander product gescand?”
“Nee, ik heb alleen dit bakje vis in mijn handen gehad.”
“Zou de code dan niet kloppen? Oh, ik denk dat een andere medewerker iets niet goed heeft gedaan. Waarschijnlijk hebben ze de verkeerde kortingscode erop geplakt. De code van de tila…pi..lia…. vis. En die heeft u gescand.” Ze laat me de bon zien. “Het is in uw voordeel, ziet u?”
Ik mompel: “Whatever, het is vast goed zo. Dag.”, en maak me zo snel mogelijk uit de voeten, voordat ik de drang om de ti-la-pi-a-filet in haar hol te schuiven, in praktijk kan brengen…
Oh, ik heb dit soort dingen een paar keer gehad. Niet gewoon controle hoor, daar kan ik wel begrip voor opbrengen, maar dat het dan inderdaad nog langer duurde.
Toen Jeroen en Suzanne een jaar of 4 en 6 waren, vonden ze het geweldig om te scannen. En vaak scanden ze artikelen meerdere malen. Bij de AH weet ik dus uit ervaring, dat, als je een fout maakt bij het scannen, je eerder een “ze moeten gecontroleerd” melding krijgen. De frequentie is simpelweg hoger ingesteld. En dan duurt het weer een aantal maanden voor je in een lagere frequentiecontrolegroep terecht komt (scrabblewoord?).
Anyway, de Jumbo had dat niet. Daar was het gewoon toeval dat ik random een paar keer aan de beurt kwam, wist de caissière mij te vertellen.
Al met al zijn mijn kinderen een paar jaar verder en vinden ze het scannen al lang niet meer interessant. Ik heb al een paar keer me groen en geel geërgerd dat ik in de rij moest staan, juist omdat ik gescand had. Of dat ik het poortje niet door kon, omdat ik het bonnetje voor een scanner moest houden voor het poortje open ging, maar ik helaas een doos met boodschappen in mijn handen had waardoor dat niet kon…
Of bij spaaracties, dat je dan alsnog langs een kassa moet. Het kostte me meer tijd of in ieder geval meer ergernis.
Tegenwoordig laat ik die scanners staan, al zouden ze me de ti-la-pi-alllalaa-filet gratis toegeven
Ik vind zelfscannen in het algemeen erg prettig, maar ik heb nog nooit wat gemerkt van het verlagen van de controlefrequentie als je altijd ‘positief scant’ bij controles. Ik heb het gevoel dat ik 1 op de 5 keer word gecontroleerd, ook al ging het vandaag voor het eerst mis (terwijl het dus niet eens mijn fout bleek). En dat is inderdaad sip, want daardoor ben je soms net zo lang bezig als wanneer je gewoon in de rij voor de kassa was gaan staan.
De Albert Heijn in mijn nieuwe buurt is wel goed, want die hebben hun zelfscanplein pas vernieuwd waardoor alles nog veel sneller kan, zoals minder handelingen nodig op de afrekenpaal. En ze hebben de bonnenscanners bij de poortjes een stukje naar voren gehaald. Want ja, herkenbaar: bij de andere AH moest ik met mijn korte armpjes over mijn complete boodschappenkar heen reiken om bij die dingen, die pal naast de poortjes stonden, te komen. Of ik moest de kar laten staan, het poortje openen, en dan proberen snel genoeg te zijn om de kar te pakken en alsnog richting het poortje te manouvreren, voordat het weer sloot.
Ze hebben daar de moestuintjesdoosjes ook gewoon in een grote bak bij de poortjes staan, zodat je ze zelf kunt pakken in plaats van dat je daar alsnog voor naar de balie moet. De AH gaat er immers niet van failliet als mensen eens een potje te veel pakken.
Blijkbaar verschilt het gemak erg per winkel.
Dus jij krijgt een donderpreek, omdat je niet goed gescand zou hebben en dan blijkt het hun eigen stomme schuld te zijn. Niet zo mooi van Appie! En ook niet erg klantvriendelijk.
Boordmeeting op hoofdkantoor AH:
Dirk Teur:”Ik had van het weekend een briljant ID. Als we onze klanten zelf hun boodschappen scannen en afrekenen, dan hoeven we minde cassiere’s in te schakelen. Scheelt in onze personeelskosten en dan kunnen we met minder kassa’s met lopende banden af.”
Maarten Manager: “Dat is een goed idee. Ziet er super modern uit”
Hennie HR: “En minder cassiere’s betekend ook minder mensen die we op klantvriendelijkheids training hoeven te sturen.”
Fred Financieel: “Dat klinkt als een Win-Win situatie. Ik zou niet zien wie er last van gaat krijgen.”
Srry, naam vergeten er bij te zetten