Er was me aangeraden om enkele luchtige shirts met lange mouwen naar Peru mee te nemen, want ik eindig de reis in de jungle waar het warm is, maar waar ook veel steekbeestjes zitten. Nou houd ik zelf niet zo van longsleeves – ik heb ze alleen om ergens onder te dragen, maar draag ze nooit als op zichzelf staand item. De exemplaren die ik heb zitten dan ook nogal strak en bovendien zijn ze van stoffen die vocht niet zo goed absorberen.

Ik heb dus maar geïnvesteerd in zo’n shirt van merinowol – warm als het nodig is, maar ook ademend als het nodig is. Dat ding kostte wel een rib uit mijn lijf. De andere exemplaren moesten maar goedkoper, vond ik.

In de stofjeswinkel liep ik tegen een heel fijn zacht tricotje aan. Daar kon ik wel wat van maken. Een longsleeve zit bovendien in no-time in elkaar, toch? Want ik heb een goed passend basispatroon liggen.

Het resultaat:

Bestede tijd: 4 uur en 15 minuten
Kosten: €7,50

Het knippen van de stof, het in elkaar stikken van de patroondelen en het zomen van het lijfje en de mouwen kostte me inderdaad slechts 2 uur en een kwartier. De overige 2 uur zijn gaan zitten in het maken van het halsbiesje.

Zo’n halsbiesje is een rechte strook stof, die je een beetje moet uitrekken terwijl je hem op de halsrand speldt. Want door die rek gaat hij daarna mooi rechtop staan. Anders gaat hij lubberen. Het probleem: deze stof is extreem flexibel. Waardoor de uitgetrokken stof de halsrand ontzettend meetrok, en die ook ging rimpelen. Trok ik het biesje iets minder sterk uit, dan ging hij al lubberen. Argh!!

Uiteindelijk bleek dat een beetje bobbelende halslijn geen probleem was, want tijdens het dragen trekt hij zichzelf alsnog recht. Zucht van opluchting. Maar dat heeft me dus wel enkele malen opnieuw spelden en rijgen gekost, totdat de rek precies goed was.

Eens kijken hoe graag ik deze ga dragen. Mocht hij na Peru toch in de kast blijven liggen, dan kan ik ook de mouwen afknippen en er een shirt met korte mouwen van maken. Heb ik al vaker gedaan en dat werkt prima!