Toen ik mijn nieuwe huis bewoonbaar maakte, moesten zo goed als álle muren, raamkozijnen, deurposten en deuren geschilderd worden. Alles was roze, knalblauw of andere hoofdpijnkleuren. Omdat het niet lukte om alles te doen voor de verhuizing, heb ik maanden daarna nog in de avonduren geschilderd om de boel toonbaar te krijgen.

Op een gegeven moment was ik wel klaar met al dat geschilder. En besloot ik dat de overloop op zolder niet per sé hoefde. Die deuren waren namelijk grijzig. En het donkerrood dat op de deurposten, plinten en het traphekje zat, was weliswaar niet helemaal mijn smaak, maar in ieder geval niet zo spuuglelijk als alle andere kleuren in het huis. Dus bleef het zo.

Maar ja. Iedere keer als ik de was deed, zag ik al dat rood. Toch niet helemaal optimaal.

Toen het op een gegeven moment maar niet wilde vlotten met de isolatie die ik wil de laten aanbrengen en ik letterlijk tegen een muur aanliep, raakte ik dermate gefrustreerd van het gebrek aan voortgang in mijn huis, dat ik besloot de boel alsnog te gaan schilderen. Dan was er tenminste iéts van progressie te zien!

Aldus geschiedde. Ik zeulde de deuren naar de garage, haalde het schuurpapier en kwasten meermaals over de deurposten, plinten en het traphekje en besteedde vervolgens enkele weekenden aan het witten van de drie deuren (twee kanten per deur, tweemaal per kant, zucht…).

Het naar beneden zeulen van de deuren had ik in mijn eentje gedaan, maar toen moest ik constateren dat dat toch niet helemaal optimaal was. Ten eerste zijn deuren die voor meer dan de helft uit glas bestaan, stiekem best zwaar. Ten tweede is het onmogelijk om zo’n lomp geval in je eentje twee draaiende trappen naar beneden te tillen, zonder continu tegen de muren en trap aan te stoten. Zonde van de verf. Dus zette ik mijn trots opzij en vroeg ik hulp bij het weer naar boven sjouwen van het spul. (Maar het terug in de scharnieren hangen van de deuren heb ik lekker wel in mijn eentje voor elkaar gekregen!)

En nu oogt het een stuk lichter op de overloop. Het is weliswaar wat saaier geworden zonder het rood, maar het frisse gevoel compenseert dat wat mij betreft ruimschoots.

Op de foto’s zie je vanwege het gelige licht helaas amper hoe de kleur van de deuren is veranderd – alleen aan de rechterdeur zie je een beetje dat hij van grijs naar gebroken wit is gegaan, maar de andere twee zagen er ook zo grijs uit.

Alleen jammer dat nu de focus op het lelijke, kapotgeschuurde behang is komen te liggen… Ik kan het wel fris wit schilderen in plaats van de gelige zweem die het nu heeft, maar dan zie je nog steeds alle schaafplekken erop. Maar ja, als ik het behang geheel verwijder en de boel laat stucen, moet ik eigenlijk ook gelijk op de andere verdiepingen hetzelfde doen.

Je blijft bezig, met een eigen huis…