Toen ik nog met Tweedledum & Tweedledee optrad, had ik me al eens grondig verdiept in de Artiestenregeling en het hele gedoe rondom gageverklaringen. Twee jaar lang hebben we netjes structureel gageverklaringen ingevuld en afgegeven aan onze opdrachtgevers. Met als resultaat: compleet onbegrip bij die opdrachtgevers (“Wat is dit? Kun je niet gewoon een factuur sturen?”). We hebben nooit een jaaropgave ontvangen, van wie dan ook. Blijkbaar heeft geen enkele opdrachtgever zich aan de wet gehouden.

De Belastingdienst heeft het namelijk weer eens makkelijker proberen te maken in plaats van leuker, en is daar wederom in gefaald. In theorie is de Artiestenregeling inderdaad heel handig voor artiesten. Maar omdat hij onhandig is voor opdrachtgevers die niet sowieso al een loonadministratie voeren, werkt het in praktijk voor geen meter.

En nu ik weer in twee bandjes speel, komt er een nieuw probleem bovendrijven: wat doe je als je band niet alleen uit amateurmuzikanten bestaat, maar ook uit professionele muzikanten die ZZP’er zijn? Die werken niet met gageverklaringen. En opdrachtgevers zitten echt niet te wachten op een pakket met verschillende facturen en gageverklaringen van alle bandleden afzonderlijk; die willen gewoon één factuur na afloop van je optreden. Zucht. Dus dook ik nogmaals in de regelgeving.

Inmiddels snap ik alles weer wat beter dan drie jaar geleden, dus ik ga nogmaals proberen hieronder alles op een rijtje te zetten, zodat andere muzikanten er ook wat aan hebben. Maar let op: ik ben geen jurist of belastingadviseur en alles wat hier staat is mijn eigen interpretatie, je kunt hier geen rechten aan ontlenen!

---

Wat is de Artiestenregeling?

Als je artiest bent, en dat ben je doorgaans als muzikant, val je onder de Artiestenregeling. Ongeacht of je professioneel muzikant of hobbymuzikant bent – particulieren moeten immers ook belasting betalen over alles wat ze (bij)verdienen. De regeling is in het leven geroepen omdat artiesten lang niet altijd een eigen bedrijfje hebben, maar ook niet in loondienst zijn van een opdrachtgever als ze ergens optreden. Dus hoe administreer je nou hun inkomsten (‘gages’)? Daarom heeft de overheid bedacht dat artiesten een ‘fictief tijdelijk dienstverband’ hebben. Als je ergens optreedt en geen ZZP’er bent, dan wordt er gedaan alsof je tijdelijk in dienst bent van het café, festival of waar je dan ook optreedt.

Dit betekent dat je geen factuur mag sturen, want dat mag je alleen doen als je ondernemer bent. Je gage wordt gezien als een soort salaris, dus je opdrachtgever moet jou moet behandelen als iemand in loondienst en je opnemen in zijn salarisadministratie – en aan het eind van het jaar je dus ook een jaaropgave sturen. Je opdrachtgever moet daarom een kopie van je identiteitsbewijs ontvangen als je voor hem optreedt.

Het verschil met een gewone medewerker in loondienst is, dat je je gemaakte kosten mag aftrekken van je inkomsten, net als ondernemers dat mogen. Als je geld kwijt bent geweest aan instrumentonderhoud, aanschaf van apparatuur, reizen, hosting van je website, etc., dan gaat dat van je inkomsten af en hoef je dus niet over het hele verdiende bedrag inkomstenbelasting te betalen, alleen over je daadwerkelijke winst. Je bent daardoor een soort kruising tussen een ondernemer en een werknemer.

De Artiestenregeling geldt niet als je voor particulieren speelt op een privé-aangelegenheid, bijvoorbeeld op een bruiloft. In dat geval mag je wél een factuur sturen (zonder btw) en je opdrachtgever hoeft niets te doen met een loonadministratie. (Tip: stichtingen en verenigingen tellen niet als particulieren.)

Hoe geef je je inkomsten op?

Je inkomsten geef je jaarlijks aan op aan de Belastingsdienst. In de sectie ‘inkomsten uit overige werkzaamheden’ geef je op wat je hebt verdiend én wat je gemaakte kosten waren, zodat duidelijk wordt of en zo ja, hoeveel, winst je hebt gemaakt. Zowel de inkomsten die je hebt verkregen via optredens bij particulieren als via niet-particulieren, vermeld je hier. Je kunt in deze sectie ook de gegevens op je ontvangen jaaropgaves toevoegen, zodat de Belastingdienst weet wat je al hebt betaald aan inkomstenbelasting en sociale verzekeringspremies via je opdrachtgevers. De Belastingdienst berekent dan of je nog wat moet bijbetalen over je verdiensten of dat je wat terugkrijgt.

Voor- en nadelen

In principe is de Artiestenregeling gunstig voor muzikanten, aangezien het je een hoop administratie scheelt die je zou hebben als je ondernemer zou zijn, terwijl je toch je gemaakte onkosten mag aftrekken van je inkomsten, wat mensen in normale loondienst weer niet mogen.

Voor mensen met een gewone baan naast hun artiestenwerk zit er wel een klein nadeel aan. De kans bestaat namelijk dat ze minder inkomsten overhouden. De betaalde loonbelasting wordt achteraf verrekend wanneer je je jaarlijkse belastingaangifte doet, maar de ingehouden sociale premies niet, dus die zou je dan dubbel betalen omdat deze ook al worden ingehouden door je andere werkgever – je bent dan dubbel verzekerd.

Het nadeel van de Artiestenregeling is bovendien, dat je opdrachtgevers loonheffing en sociale verzekeringspremies moeten afdragen over jouw loon (dat noemt men ‘verlonen’). Daardoor betalen ze feitelijk meer dan alleen jouw netto gage en zijn ze duurder uit.

Bovendien zitten opdrachtgevers doorgaans helemaal niet te wachten op het moeten voeren van een loonadminstratie. Een café-eigenaar heeft waarschijnlijk toch al mensen in dienst, maar organisatoren van kleine evenementen werken vaak alleen met vrijwilligers en hebben echt geen zin in deze extra administratieve rompslomp alleen voor jou. Plus: veel opdrachtgevers hebben geen idee hoe de wet in elkaar steekt; ze zijn alleen bekend met facturen.

Alternatieven

Wil je minder administratie voor je opdrachtgever en voorkomen dat je dubbele premie betaalt? Dan kun je gebruik maken van de Kleine Vergoedingsregeling. Wil je liever gewoon facturen uitschrijven? Dan zijn er drie andere mogelijkheden. Hieronder beschrijf ik alle vier de opties.

1. De Kleine Vergoedingsregeling gebruiken

Wil je niet dat er verzekeringspremies dubbel worden ingehouden en dat je pas aan het eind van het jaar eventueel te veel betaalde inkomstenbelasting terugkrijgt? Dan kun je gebruik maken van de Kleine Vergoedingsregeling, afgekort KVR. Deze regeling is vooral geschikt voor hobby-muzikantenbands die minstens net zo veel kosten hebben als inkomsten.

De regeling houdt in dat de Belastingdienst er vanuit gaat dat jij gemiddeld in een jaar net zo veel kosten hebt als dat je inkomsten krijgt, waardoor je over je gage geen inkomstenbelasting en premies hoeft af te gaan dragen (geen winst = geen belasting erover hoeven betalen). In plaats van bij ieder optreden belasting en premies te betalen en deze aan het eind van het jaar weer terug te vragen, wordt het je al bij voorbaat kwijtgescholden. Je opdrachtgevers moeten je nog steeds in hun salarisadministratie opnemen, maar hoeven niets voor je af te dragen en zijn dus goedkoper uit. En jij moet wel nog steeds al je inkomsten en kosten opgeven in je belastingaangifte als bewijs dat je geen winst hebt gemaakt.

Dit kan voor een bedrag van maximaal €163,- per persoon per dag aan optredens (dus de gages van twee optredens op één dag tellen samen mee). Je hoeft niet per optreden zo veel kosten te maken, maar moet deze kosten wel gemiddeld genomen over het hele jaar maken. Dus stel, je hebt 5 optredens gehad waarvoor je €150,- per optreden hebt verdiend, dan moet je aan het eind van het jaar kunnen aantonen (met bonnetjes!) dat je dat jaar in totaal minimaal €750,- aan kosten hebt gemaakt.

Blijk je toch meer te hebben verdiend dan je kosten hebt gemaakt, dan is dat geen probleem. De Belastingdienst ziet aan je belastingopgave dat er winst is gemaakt, want dan zijn je opgegeven inkomsten hoger dan de opgegeven uitgaven. Over die winst wordt dan alsnog belasting berekend.

Verdien je meer dan €163,- per dag, dan moet je over het teveel wel vooraf belasting en premies betalen.

Gageverklaringen invullen

Om het op bovenstaande manier te kunnen regelen, moet je bij ieder optreden een zogenaamde gageverklaring invullen (te downloaden op de website van de Belastingdienst) en deze voorafgaand aan het optreden, samen met een kopie van je identiteitsbewijs, inleveren bij je opdrachtgever. Op de gageverklaring vermeld je voor welk deel van de gage je de KVR willen laten toepassen. Dat kan de volledige gage (tot max. €163) zijn, maar desgewenst ook een lager deel van de gage. Krijg je een hogere gage dan €163, dan kun je voor €163 de KVR laten toepassen en moet je opdrachtgever voor de rest van het bedrag wél premies en loonheffing afdragen.

Je gage bestaat niet alleen uit een financiële vergoeding; ook vergoeding in natura telt als gage. Als je bv. gratis eten krijgt, of een cadeaubon ontvangt, dan telt de waarde van die vergoeding als (deel van) je gage.

Ook reiskosten die je in rekening brengt, tel je mee bij het bedrag op de gageverklaring, tenzij je hier bonnetjes van kunt overleggen (bv. OV-kaartje, factuur van een huurauto). In het laatste geval zijn de reiskosten namelijk niet belast (de opdrachtgever hoeft er niets voor af te dragen) en hoeven ze niet op de gageverklaring.

(Kosten die je gemaakt hebt voor reiskosten waarvoor je bonnetjes hebt, geeft je natuurlijk wel gewoon op als gemaakte kosten op je belastingaangifte. Kosten voor benzine, waarvoor je doorgaans geen bonnetjes hebt, kun je aantonen door een kilometeradministratie aan te leggen. Je mag maximaal €0,19 per kilometer rekenen (en in je belastingaangifte opgeven) als kosten.)

Mocht je een totaalbedrag hebben afgesproken voor meerdere optredens, dan moet je toch voor ieder optreden een aparte gageverklaring invullen.

Let op: een gageverklaring is geen vervanging voor de factuur, aangezien het bedrag hierop kan afwijken van de afgesproken vergoeding. Dit formulier is puur belastingtechnisch. Uitbetaling vindt plaats op basis van de gemaakte afspraken vooraf.

2. Zelfstandige worden

De meeste muzikanten die van hun optredens leven, worden zelfstandig ondernemer (ZZP’er) en kunnen op die manier gewoon facturen sturen.

Als zelfstandig ondernemer krijg je vaak ook te maken met btw. Je moet een btw-nummer aanvragen, 9% btw op je facturen in rekening brengen en een btw-administratie voeren. Zelfstandig ondernemers hebben, als ze aan bepaalde voorwaarden voldoen, wel weer enkele fiscale voordelen, zoals zelfstandigenaftrek, MKB-winstvrijstelling en (tijdelijk) de startersaftrek. Als je juist niet zo veel verdient, mag je gebruikmaken van de kleineondernemersregeling (KOR), waardoor je niets met btw hoeft te doen.

Je kunt je makkelijk als ZZP’er registreren bij de Kamer van Koophandel, en dan ben je ‘zelfstandige voor de btw’. Maar dat is niet hetzelfde als ‘zelfstandige voor de inkomstenbelasting’. Om ook door de Belastingdienst gezien te worden als zelfstandige, moet je aan een aantal criteria voldoen, o.a.:

• niet werken in een gezagsverhouding;
• minimaal 3 verschillende opdrachtgevers per jaar hebben.
• investeringen doen;
• eigen kosten betalen;
• debiteurenrisico lopen;
• onzekerheid over toekomstige inkomen;
• jezelf naar buiten presenteren als zelfstandige
• minimaal 1.225 uur per jaar besteden aan je onderneming.

Let er dus op dat je in dat geval o.a. jaarlijks voldoende optredens bij verschillende opdrachtgevers moet hebben (minimaal 3). En let er ook op dat als je factureert aan je bandleider, die namens jullie band één gezamenlijke factuur verstuurt aan jullie opdrachtgever, je bandleider wordt gezien als jouw opdrachtgever!

Voldoe je niet aan deze criteria, dan ziet de Belastingdienst je als ‘resultaatgenieter’. Resultaatgenieters moeten hun inkomsten en uitgeven opgeven bij hun particuliere belastingopgave, onder het kopje ‘inkomsten uit overig werk’. Ondernemers voor de inkomstenbelasting moeten o.a. een balans en winst- en verliesrekening opstellen en alles opgeven in een aparte aangifte voor hun onderneming.

Maar het maakt eigenlijk niet uit of je wel of niet als ondernemer voor de inkomstenbelasting wordt gezien: in alle gevallen geldt in principe de Artiestenregeling, tenzij je expliciet aan je opdrachtgevers aangeeft daar geen gebruik van te willen maken. Voorheen had je daarvoor een zg. ‘Verklaring Arbeidsrelatie’ (VAR) nodig. Nu heb je een specifieke modelovereenkomst nodig om je opdrachtgever te laten weten dat de Artienstenregeling niet geldt.

Als je door de Belastingdienst niet als ondernemer voor de inkomstenbelasting wordt gezien en je gebruik blijft maken van de Artiestenregeling, blijft de Belastingdienst je zien als ‘werknemer’, en moet je loonbelasting en sociale premies afdragen over je inkomsten. Wat je dan doet, is een factuur sturen naar je opdrachtgever, en op je belastingaangifte in de sectie ‘inkomen uit overige werkzaamheden’ je winst (inkomsten minus kosten) opgeven. Daarover betaal je dan alsnog inkomstenbelasting en premies. Je moet er dus wel aan denken dat de aan je opgever in rekening gebrachte gage een brutobedrag moet zijn, want je houdt uiteindelijk minder over dan je uitbetaald krijgt doordat er nog belasting vanaf gaat. Dit is een nadeel ten opzichte van de Kleine Vergoedingsregeling: als je netjes onder het maximumbedrag blijft, hoeft je opdrachtgever niets extra’s te betalen.

3. Een boekings- of verloningsbureau inschakelen

Heb je geen zin in al dit gedoe, dan kun je een deel van de administratie uitbesteden en een boekingsbureau of verloningsbureau inschakelen. Zij fungeren als een soort tussenschakel in het geheel. Zij worden jouw fictieve werkgever en handelen voor jou de loonadministratie af. Jij stuurt hen voor ieder optreden een gageverklaring en namens jou sturen zij dan weer een gewone factuur naar jouw eigenlijke opdrachtgever. Aan het eind van het jaar stuurt het bureau je een jaaropgave.

Dit kunnen ze doen, doordat deze bureaus een IPV hebben aangevraagd (zie optie 2, vereniging/stichting). Daarmee kunnen ze jouw opdrachtgever vrijwaren van de verplichting om loonbelasting en premies voor jou af te dragen en zelf deze verantwoordelijkheid op zich nemen.

Het nadeel van het inschakelen van een bureau is natuurlijk dat dit niet gratis is. Verdien je niet zo veel aan een optreden, dan blijft er uiteindelijk maar bar weinig geld voor jezelf over. Vandaar dat doorgaans vooral (semi-)professionele muzikanten ervan gebruik maken.

Spelen in het buitenland

Als je als Nederlandse artiest (of band) optreedt in het buitenland, geldt de Artiestenregeling niet meer en kun je dus ook geen gageverklaringen gebruiken. Wat zijn dan wel je opties? En hoe zit het voor zelfstandigen? Geen idee; per land gelden weer andere regels en ik ben hier afgehaakt. Ik vrees dat je echt een accountant of boekings-/verloningsbureau nodig hebt als je dit correct wil oplossen.

Wat als je in een band speelt?

Speel je in een groepje in plaats van als zelfstandig muzikant, dan wordt het soms allemaal nog complexer.

Uitgangspunt is dat ieder bandlid altijd individueel belastingaangifte moet doen van wat hij of zij met de optredens heeft verdiend; dit doe je niet als band als geheel. De Belastingdienst ziet artiesten namelijk als individuen.

1. De bandleden zijn geen zelfstandig ondernemers

Ook nu geldt dat als niemand in je band zelfstandig ondernemer is en de Artiestenregeling van toepassing is, je geen factuur mag sturen. Alle bandleden moeten individueel worden opgenomen in de salarisadministratie van de opdrachtgever. Die daar uiteraard niet op zit te wachten, maar ja.

Als je van de Kleine Vergoedingsregeling gebruik wil maken, dan kun je als band wel gebruik maken van één gageverklaring. Alle bandleden vullen op de gageverklaring hun gegevens in. Ook vermeld je hoe de totale gage voor dit optreden per persoon verdeeld wordt (het kan namelijk zijn dat enkele leden van je band een groter deel van de gage krijgen dan andere) en voor welk bedrag de KVR per persoon moet worden toegepast. (Het maximum van €163 per dag geldt per persoon, niet per band.) De opdrachtgever krijgt dan één gageverklaring, maar wel van alle bandleden een kopie van hun legitimatiebewijs.

Een stichting, vereniging of v.o.f. worden

Je kunt ook kijken of je als band een stichting/vereniging/v.o.f. wil worden, waarbij de bandleden zelf in het bestuur gaan zitten, waardoor je als groep een factuur kunt sturen. Je hebt dan een inschrijving bij de Kamer van Koophandel nodig en een btw-nummer. Bovendien moet je een inhoudingsplichtingeverklaring (IPV) bij de Belastingdienstdienst aanvragen. Een inhoudingsplichtingeverklaring is een bewijs dat de opdrachtgever wordt gevrijwaard van de afdracht van belasting en premies.

Stichtingen, verenigingen en v.o.f.’s mogen facturen sturen aan je opdrachtgever. Vermeld het nummer van je IPV in het contract en stuur een kopie van de IPV mee met je factuur, zodat je opdrachtgever kan aantonen aan de Belastingdienst dat hij zelf niets hoeft af te dragen. Al je uitgaven moet je doen via je stichting/vereniging/v.o.f..

Voor stichtingen en verenigingen geldt: Mocht er geld overblijven na aftrek van de kosten, dan kun je jezelf uitbetalen in de vorm van een vrijwilligersvergoeding (max. €150,- per maand / max. €1.500 op jaarbasis). Maar stichtingen en verenigingen horen natuurlijk geen winstoogmerk te hebben en is het de vraag of de Belastingdienst het okee vindt dat je jezelf vrijwilligersvergoeding uitbetaalt, wat dat ben je natuurlijk niet echt… Deze opzet is dus niet echt bedoeld voor muzikanten, omdat die feitelijk geen vrijwilligers zijn. Deze optie is vooral bedoeld voor muziekverenigingen.
Kom je boven een bepaald bedrag aan omzet, dan ben je bovendien btw-plichtig en moet je ook een btw-administratie gaan voeren. (Er is geen btw-plicht tot een omzet van €22.689; dit is een speciale regeling voor verenigingen en stichtingen die zich bezighouden met ‘amateuristische kunstbeoefening’.).

Het lijkt er dus op dat de v.o.f. de meest voor de hand liggende optie is voor een band. Dan is je winst gewoon je loon dat je aan de eigenaren uitbetaalt. Desondanks betekent het oprichten van een v.o.f. en moeten voeren van een btw-administratie dat je nog steeds wat administratief werk zult hebben. Ook zul je goede onderlinge afspraken met je bandgenoten moeten gaan maken.

2. De bandleden zijn zelfstandig ondernemers

Bestaat je band uit ZZP’ers, dan zou de opdrachtgever in principe van ieder bandlid afzonderlijk een factuur moeten ontvangen. Maar die heeft uiteraard liever één factuur, die de band dan weer onderling verrekent.

Dit kan door een bandleider aan te stellen, die namens de band een gezamenlijke factuur stuurt aan de opdrachtgever. De andere bandleden sturen vervolgens ieder een factuur aan de bandleider voor hun eigen gage. (De bandleider heeft hier geen IPV voor nodig, want er is geen arbeidsrelatie en dus hoeven er geen inkomstenbelasting en premies af te worden gedragen.)

Er zit wel een maar aan: de bandleider wordt hierdoor de opdrachtgever voor de bandleden. Als de bandleden weinig tot geen andere opdrachtgevers hebben, dan kan de Belastingdienst hen niet meer gaan beschouwen als zelfstandige, want ze voldoen dan niet aan de criteria voor zelfstandigheid (zie paragraaf ‘zelfstandige worden’), waardoor de onderlinge relatie alsnog zo’n fictief dienstverband wordt en de bandleider een loonadministratie moet gaan voeren.

3. De bandleden zijn zowel zelfstandig ondernemers als niet-zelfstandig ondernemers

Bestaat je band uit zowel ZZP’ers als niet-zelfstandigen, dan zou de opdrachtgever in principe van iedere ZZP’er afzonderlijk een factuur moeten ontvangen én daarnaast een gageverklaring van de niet-ZZP’ers. Daar zitten ze natuurlijk al helemáál niet op te wachten.

Net als bij een band bestaande uit alleen ZZP’ers, kun je er ook nu voor kiezen om een bandleider aan te stellen die namens alle bandleden één factuur naar de opdrachtgever stuurt. De bandleider moet een van de ZZP’ers zijn. De andere ZZP’ers sturen vervolgens een factuur naar de bandleider en de niet-zelfstandigen overhandigen voor elk optreden (al dan niet gezamenlijk) een gageverklaring aan de bandleider. De bandleider moet niet alleen de facturen betalen maar ook een loonadministratie opzetten en jaaropgaves versturen voor de niet-zelfstandigen en is verantwoordelijk voor de afdracht van hun loonheffing en premies aan de Belastingdienst. Om dit laatste te kunnen doen, moet de bandleider een IPV aanvragen, het nummer hiervan op alle contracten zetten en een kopie ervan meesturen met iedere factuur die richting een opdrachtgever gaat. Op die manier kan de opdrachtgever aantonen dat niet hij, maar de bandleider de verantwoordelijkheid heeft voor de afdracht van belasting en premies.

Ik ken helaas maar weinig bandleiders die er op zitten te wachten om dit te gaan doen… En net als in de vorige paragraaf moeten de ZZP’ers in de band er op letten dat er geen schijnzelfstandigheid ontstaat, omdat de bandleider nu hun opdrachtgever wordt en ze daardoor wellicht te weinig verschillende opdrachtgevers hebben om door de Belastingdienst als zelfstandige gezien te worden.

Het oprichten van een v.o.f. (zie “De bandleden zijn geen zelfstandig ondernemers”) is ook nu een optie, maar dat betekent wel dat de zelfstandig ondernemers twee bedrijfjes gaan hebben en dus twee afzonderlijke administraties. Het is de vraag of ze daar wel op zitten te wachten.

4. Voor alle situaties: het verloningsbureau

Ben je al huilend afgehaakt? Er is gelukkig nog één lichtpuntje: het verloningsbureau. Ook voor bands kan zo’n bureau optreden als tussenschakel. Zowel ZZP’ers als niet-zelfstandigen kunnen zich aanmelden bij een verloningsbureau en ze kunnen daarbij opgeven dat zij één groep zijn. Het verloningsbureau ontvangt van alle bandleden individueel een factuur of gageverklaring en stuurt namens de band één factuur naar de opdrachtgever. De afdracht van eventuele belastingen en premies voor de niet-zelfstandigen wordt door het verloningsbureau geregeld.

Je betaalt natuurlijk het bureau voor het voorkomen van jouw hoofdpijn, dus ook nu geldt: als je maar weinig inkomsten hebt, houd je nóg minder over.

De gouden tip?

Mijn conclusie na al het bovenstaande uitgezocht te hebben, is dat je, als je een niet al te veel verdienend hobbyartiest bent en samen met ZZP’ers in een band speelt (ik dus), je óf jezelf met een hoop gedoe opzadelt, óf je opdrachtgever, óf je bandleider. Geen van alle is een goede optie.

Maar toen vond ik de site Artiestenverloning.nl. Dat is een site van Prae Artiestenverloning, welke sinds 2019 gratis werkt voor artiesten, dus ook voor muzikanten. Waarom? Omdat ze artiesten een warm hart toedragen. Ze zijn onderdeel van een groter bedrijf dat verloningen voor freelancers doet (Verloning.nl), en ze hebben er dusdanig veel dat een paar extra klanten nauwelijks extra kosten voor hen oplevert. Hun dienstverlening loopt namelijk volledig via internet en zo veel mogelijk geautomatiseerd.

Dit lijkt dus dé oplossing om geen adminstratieve hel te hebben, zonder dat je een groot deel van je inkomsten in rook op ziet gaan! Maar ja, als iets te mooi klinkt om waar te zijn, dan is het dat meestal ook, toch? Ik was zelf dus behoorlijk sceptisch hierover – er zit vast ergens een addertje onder het gras. Maar ook na hen gebeld te hebben om hierover door te vragen, en hun algemene voorwaarden tot op de letter door te hebben gespit, kan ik geen addertje vinden. En begin ik te geloven dat dit misschien wel écht een goede oplossing voor mensen zoals ik is…

Aangezien je geen contract met hen afsluit maar per opdracht werkt, ga ik het gewoon een keertje proberen. Ik zal jullie na afloop laten weten of dit inderdaad de kip met de gouden eieren is. (Al ben ik wel een beetje bang om er te veel publiekelijk reclame voor te maken – straks gaan ze nog ten onder aan hun eigen succes, en ben ik weer terug bij af. Maar van de andere kant weet ik dat heel veel mensen baat kunnen hebben bij deze dienst, dus wil ik het jullie ook niet onthouden.)

To be continued….

[edit] Hoera, het werkt!! Zie mijn comment hieronder voor meer details.

[update 15-03-2024]

Per januari dit jaar is het verloningsbureau (begrijpelijkerwijs) helaas toch gestart met commissie vragen voor hun diensten aan muzikanten. Omdat ik toch al weinig overhoud aan mijn optredens, ben ik dus wéér op zoek gegaan naar andere opties. Ik heb me verder verdiept in het worden van ondernemer en heb weer wat bijgeleerd daarover, en dus de betreffende paragraaf in mijn blogpost hierover kunnen aanvullen.

Mijn conclusie: voor mij is het de beste optie om me toch als eenmanszaak in te schrijven bij de Kamer van Koophandel. Daardoor mag ik namelijk facturen gaan schrijven. Inschrijven kost je slechts éénmalig geld en alle volgende jaren kost het je niets meer.

Vervolgens geef ik op mijn overeenkomsten en facturen aan klanten en bandleiders via de modelovereenkomst aan, dat ik géén gebruikmaak van de Artiestenregeling en er dus geen dienstverband met hen ontstaat.

Om administratieve rompslomp te voorkomen, heb ik me aangemeld voor de kleineondernemersregeling (KOR). Daardoor hoef ik niets te doen met de btw: ik zet het niet op mijn facturen en vraag ook geen btw terug.

Omdat ik niet genoeg uren maak (en mogelijk minder dan 3 opdrachtgevers per jaar heb, aangezien ik factureer aan mijn bandleiders i.p.v. direct aan onze opdrachtgevers), ziet de Belastingdienst mij niet als zelfstandige voor de inkomstenbelasting. Daarom hoef ik niet als onderneming belastingaangifte te gaan doen en ook geen balans en winst- en verliesrekening enzo op te stellen. Ik mag mijn inkomsten en uitgaven net zoals ik altijd al deed, blijven opgeven onder ‘Inkomsten uit andere werkzaamheden’.

Oftewel: nauwelijks extra administratie, en de enige verandering is dat ik nu facturen mag sturen! Dat eenmalige bedrag dat ik aan de KvK betaal, heb ik er makkelijk binnen een jaar uit als ik het verloningsbureau niet betaal, dus yay, ik ben blij met deze oplossing en kan het iedereen aanraden die ook niet onder de Artiestenregeling wil vallen en dermate weinig verdient / uren maakt, dat die onder de KOR kan vallen en niet als ondernemer voor de inkomstenbelasting wordt gezien door de Belastingdienst!