Vorig jaar schilderden we mijn deuren en kozijnen. Zo, hèhè, die rotklus was eindelijk geklaard!

Enige tijd later besefte ik dat de betimmering van mijn dakgoten ook van hout is en dat we die dus eigenlijk ook hadden moeten schilderen. Zucht.

Tsja, het is de week van de rotklusjes, dus alsnog aan de slag! (En vooraf vooral niks vertellen aan mijn moeder, want die zou zich dan weer zorgen gaan maken over haar dochter in haar eentje op een hoge ladder. Ik hou ook van jou, mammie! :-* )

De tint verf is van volledig wit naar mergelwit gegaan en dat verschil zie je niet echt op de foto, dus een voor- en na-foto heeft weinig zin. Dus dan maar wat resulterende oepjes… (Ik heb nooit beweerd dat ik een goede schilder ben. :-X )

Ik zag er behoorlijk tegenop om continu de ladder op en af te moeten, het ding weer te verplaatsen, en alles tig keer te herhalen voor zowel het schoonmaken, schuren als schilderen. En dat zowel aan de voor- als achterkant van het huis. En dat twee dagen achter elkaar, want er moeten twee lagen op. En ja, het wás een behoorlijk vermoeiende klus! Maar het is gedaan, een last van mijn schouders, en de dakgoten kleuren nu weer bij de kozijnen.

Als beloning heb ik mezelf naderhand getrakteerd op een bad. Het derde in de drie jaar dat ik er woon, dus da’s een mooi gemiddelde van één keer per jaar.