Vorig jaar zag ik bij Large een supergeweldige Cheshire Cat badjas. Het kwijl liep uit mijn mond, maar ik was streng voor mezelf: dit ding had ik echt op geen enkele manier nodig, en hij was véél te duur (€52,99!) om gewoon voor de leuk aan te schaffen.

Ik lonkte er nog een paar keer online naar, maar op een gegeven moment verdween de badjas uit het assortiment en moest ik me wel bij de niet-koop neerleggen.

Een tijdje geleden zag ik dat het ding opnieuw in het assortiment was opgenomen. Argh! Want het hele “I wants it!”-“No.”-“But I needs it!”-“No!!”-proces kon zich dus weer in mijn hoofd herhalen. Het was ditmaal wel iets makkelijker om ‘nee’ tegen mezelf te zeggen, gezien het dure afgelopen jaar. Na de aanschaf van zonnepanelen, een onverwachte asbestsanering en bijbehorende rechtzaak, en een binnenkort geplande spouwmuurisolatie-vervanging, moest ik zuinig en streng voor mezelf zijn.
Ik sprak met mezelf af dat ik de badjas mocht kopen als het straks weer financieel mééviel in plaats van tegen. Als een soort beloning voor mijn onthouding.

Helaas viel er niet veel mee. Het schoorsteenveegbedrijf heeft zoals verwacht als reactie op de dagvaarding van 3 december, 4 weken uitstel aangevraagd, en het kan zomaar zijn dat ze daarna nogmaals zo lang verlenging aanvragen vanwege de feestdagen. Dus dat geld zie ik niet zo snel terug. Bovendien is het nu wel duidelijk dat ze de rechtszaak aangaan in plaats van ervoor kiezen alsnog te betalen, dus ik zal nog meer gerechtskosten moeten gaan ophoesten.

En die spouwmuurherisolatie had ik eigenlijk willen uitstellen tot volgend jaar zodat ik weer even kon sparen. Maar daarna bedacht ik me, dat als ik het dit jaar nog deed, ik gebruik zou kunnen maken van een subsidieregeling. Het isolatiebedrijf had mij toen ik een afspraak inplande, verteld dat het prima zou lukken om de isolatie nog dit jaar uit te voeren. Maar toen ik eenmaal een offerte ontving, bleek dat het vanwege corona toch begin januari ging worden. 7 Januari om precies te zijn, en da’s precies 7 dagen na de deadline voor het aanvragen van subsidie. Dat geintje boort mij zo’n €1.800 door de neus! Enorm frustrerend!!

En toen ging mijn wasmachine ook nog eens stuk.

Ach ja. Inmiddels bleek de badjas op de Large-website uitverkocht te zijn. Dus wederom legde ik me er bij neer dat die badjas er niet ging komen.

Toen keerde het tij. Van de week ontving ik onverwacht een genereuze kerst-/eindejaarsdonatie van mijn ouders! Aww… <3  Die kwam nu natuurlijk goed uit. Ik had de overboeking naar mijn spaarrekening al bijna verzonden, toen ik besloot toch nog héél even op de Large-website te spieken. En wat denk je? Hij stond er opnieuw op! Ze hadden welgeteld weer één exemplaar op voorraad, en nog in maatje S-M ook! Waarschijnlijk een retour van iemand.

Het was duidelijk: dit heeft zo moeten zijn. Ik aarzelde geen moment, en zojuist arriveerde hij daadwerkelijk bij mij thuis!!

I haz a happy!!!