Ondanks alle nieuwe maatregelen is het toch gelukt om gisteren naar een short-LARP te gaan: “Blackmail – de LARP”. Het was al vanaf het begin de bedoeling dat alle deelnemers alleen met QR-code én verplichte zelftest (ter plekke uit te voeren) binnen mochten komen, maar na de meest recente persconferentie moest ook het tijdstip worden verschoven zodat we voor 5 uur klaar zouden zijn (want dan schijn je veiliger te zijn tegen het virus… :-S). Dat betekende vroeg op om op tijd in Den Haag te kunnen zijn, en dat we nog iets minder speeltijd hadden, maar het kon in ieder geval doorgaan.

De LARP draaide om een drugsbende, die zich bezighield met het verpakken en verspreiden van cocaïne en amfetamine. Er zouden nieuwe rekruten komen die moesten worden getest en ingewerkt. Dresscode: ‘moderne crimineel’ (wat dat dan ook mag inhouden ). Het zou zich, heel passend, afspelen in een leeg kantoorpand.

Het evenement was niet alleen last-minute aangepast, maar ook last-minute georganiseerd. Ik ontving dan ook pas 10 dagen van tevoren de uitnodiging om mee te doen. 5 Dagen van tevoren ontving ik mijn rol. 4 Dagen van tevoren kreeg ik de vraag of ik nog wat extra’s wilde voorbereiden. Ik was namelijk degene die moest controleren of het afwegen en verpakken van de drugs wel precies volgens protocol verliep. Het was de bedoeling dat degenen die de nieuwe rekruten zouden spelen, aan het werk gezet gingen worden. Er was vitamine-B-poeder geregeld dat voor drugs door moest gaan en er waren nog diverse andere attributen aangeschaft, zoals verpakkingspapiertjes, capsules, en meer. We hadden zelfs een microscoop en professionele weegschaal! Of ik wilde uitdenken hoe dat proces precies moest verlopen en het nog wat moeilijker wilde maken voor de rekruten?

Dus kon ik me als een gek gaan inlezen in het wel en wee van de drugsbusiness. Want dat is dus écht een ver-van-mijn-bed-show. Ik kom kwam weliswaar veel op festivals, maar niet het soort waar snuiven en slikken heel normaal is.

Korte samenvatting: in twee dagen tijd was mijn complete Google-historie verpest en ik sta nu waarschijnlijk op de watchlist van de AIVD, omdat ik op sites zoals drugsforum.nl ben geweest (ja, dat bestaat gewoon) en allerlei vage YouTube-video’s heb gekeken. Ah, the things you do for LARP… (Gelukkig was dit minder gruwelijk dan toen ik me ooit moest voorbereiden op het schminken van dierlijke bijtwonden in het gezicht :-X)

Ik moest eerst de basics leren: bijvoorbeeld dat amfetamine hetzelfde is als speed. Oh. Nadat ik ook wist hoeveel gram er doorgaans van het spul gekocht wordt, hoeveel lijntjes je daaruit haalt en wat de gemiddelde straatwaarde van het spul is, begon ik me te verdiepen in de productieprocessen. Gelukkig hoefde ik niet de complete laboratorium-kennis op te doen, maar ik moest bijvoorbeeld wel weten hoe versnijden van het spul werkt (voor degenen die net zo’n n00bs zijn als ik: het toevoegen van ander, er op lijkend poeder, zodat je meer aan je spul kunt verdienen omdat je geen pure coke of speed meer verkoopt) en hoe je het verpakt. Dus ik weet nu onder andere precies wat je wel en niet kunt mengen en hoe je een ‘pony pak’ vouwt! Wat zullen mijn ouders weer trots zijn.

De LARP zelf was ook best spannend opgezet: we waren maar met een klein groepje mensen, en het draaide heel erg om spelen met hiërarchie, controle (verliezen) en afpersing. En natuurlijk gewelddadig gedrag. Vooraf hadden we dan ook een workshop om elkaars grenzen te verkennen en te oefenen met fysiek contact. Dat was wel nodig, want jeetje, wat is het moeilijk om écht keihard agressief te zijn en helemaal niks te dulden van de rekruten, ook niet het minste beetje attitude of tegenspraak! (En al helemaal als ze een kop groter zijn dan jij.) Enerzijds was ik blij dat mijn personage een van de minst agressieve bendeleden was en een zwak had voor één van de rekruten, anderzijds was het jammer omdat ik daardoor wat minder hard werd uitgedaagd om mijn eigen roleplaygrenzen te verkennen. Gelukkig was ik niet de enige die moeite had met het neerzetten van een harde bende. Desondanks was het heel leerzaam en een mooie ervaring! (En ook wel geruststellend om te constateren dat dit écht heel ver af staat van wie ik OC ben.   )

Ik zal niet ingaan op de details van ons spel (what happens at bende stays at bende), maar hierbij wel een foto van onze disfunctionele boevenclub. Slechts 6 van ons hebben het evenement uiteindelijk overleefd.