Soms geeft je muze je de meest fantastische ideeën. En soms moet je je muze eigenlijk een schop onder haar hol geven…

Die van mij fluisterde me namelijk jaren geleden in wat een fantastisch idee het zou zijn als ik een vliegengordijn van lege garenklosjes zou maken! Superleuk, doen!! Ik had zoiets nog nooit ergens gezien, zelfs niet op Pinterest, dus dit was vast ook nog eens mega-origineel. (Spoiler: ik weet inmiddels waarom niemand anders hier aan is begonnen…)

Dus begon ik te sparen. Want het leukste is natuurlijk als je zo’n gordijn maakt van daadwerkelijk gebruikte klosjes; ze ergens kopen doet af aan het concept.

Dus spaarde ik door.

En spaarde ik door.

En vroeg ik vrienden en mijn naailesgenootjes om hulp, die ijverig voorraden voor me begonnen aan te leggen die ze periodiek aan mij doneerden.

En spaarde ik verder door.

En plaatste ik nogmaals oproepjes om hulp.

En spaarde ik door.

Want weet je hoeveel f*cking klosjes je nodig hebt om zo’n gordijn te maken??

Ik weet niet meer precies wanneer ik ben begonnen met sparen, maar het kan best een jaar of 8(!) geleden zijn. Regelmatig sorteerde ik de boel en keek ik hoe ver ik kwam, door alles op de grond te leggen. Pas recentelijk besloot ik dat ik éindelijk genoeg had en dat ik dit stomme project éindelijk kon afronden! Hoezee!

Toegegeven: ik heb veel meer garenklosjes gespaard dan ik nodig had voor het gordijn, maar garenklosjes komen in heel veel verschillende vormen en maten. En ik besefte dat alleen die kleine klosjes gebruiken, het mooiste resultaat zou opleveren. Ik heb nog wat geëxperimenteerd met strengen van ander formaat klosjes aan bv. de zijkanten, of een rijtje grotere klosjes aan de boven- en onderkant, maar koos er uiteindelijk toch voor om alleen de kleintjes te gebruiken. En dus moest ik langer doorsparen.

Toen ik er eenmaal genoeg had, legde ik alle klosjes netjes in een mooi patroon neer op mijn zoldervloer (waar ik de deur dicht kon doen als ik er niet was, om te voorkomen dat Sammy er mee los ging). Sommige klosjes waren flink vergeeld en andere een beetje, maar daar heb ik gebruik van gemaakt in het patroon: de meest vergeelde liggen in het midden, zodat je een soort verloopje van gelig naar fel wit krijgt naar de buitenranden toe. (Helaas niet goed te zien op de foto.)

Vervolgens zaagde ik een houten latje (een restant van een ander project dat nog in mijn schuur lag) op maat, schilderde ik het wit en draaide ik er metalen oogjes in.

De grootste uitdaging van dit project was om te bedenken hoe ik er voor ging zorgen dat de klosjes aan het koord (katoenen koord van de Praxis) bleven hangen. Ze allemaal direct tegen elkaar aan rijgen zou namelijk starre en niet zo’n mooie strengen opleveren (en nog meer klosjes kosten). De openingen in garenklosjes zijn best wel groot, dus gewoon een knoopje in het koord leggen of knijpkralen gebruiken, ging niet werken. Ik koos uiteindelijk voor houten kralen, die ik aan de boven- en onderkant van de klosjes reeg. Met het idee dat ik die kralen wel met een knoopje in het koord op hun plaats kon houden.

Om de een of andere reden had ik me in mijn hoofd gehaald dat ik dit geheel best in een dag of twee in elkaar kon knopen. Gekke ikke. Toen ik eenmaal begon, realiseerde ik me pas wat voor klus dit ging zijn. Ten eerste was het natuurlijk belangrijk dat alle kraaltjes en klosjes precies op gelijke afstanden van elkaar aan het koord kwamen te zitten, anders kreeg je een rommelig patroon. Maar de openingen van de kralen waren ook best groot en er bleken drie knoopjes over elkaar heen nodig te zijn om te voorkomen dat die ook gingen zakken. Drie knoopjes over elkaar heen maken in een touw op steeds exact de juiste locaties is een ding, kan ik je vertellen. En natuurlijk waren ook niet alle klosjes even lang, want ze zijn van verschillende merken. Bij de ene is de bovenkant bijvoorbeeld strak recht, terwijl bij een andere het kraaltje bijna geheel in een kuiltje verdwijnt.

437 Klosjes, 874 kralen, zo’n 44,5 meter koord en vele uren in ongemakkelijke houdingen op de grond zitten later:

Zoals je ziet is het me helaas niet gelukt om alles mooi op gelijke afstanden van elkaar te knopen, waarbij alle klosjes op de oneven strengen gelijk hangen en die op de even strengen ook, maar ze ten opzichte van elkaar een stukje verspringen. Als je een paar keer een paar millimeter afwijkt met de plek van een knoopje, heeft dit meteen flinke gevolgen voor het resultaat. Kijk dan ook vooral niet hoe ongelijk de onderkanten hangen. :-/

Als ik het nog een keer moest doen, dan zou ik alles erin knopen terwijl het ding al hangt in plaats van liggend op de grond, omdat je dan beter kunt zien of de boel recht hangt ten opzichte van elkaar. (Ergonomisch maakt het niet uit – dingen erin knopen terwijl de koorden hangen is weer slecht voor je schouders in plaats van je rug.)

Ik denk ook dat het eindresultaat nog mooier was geweest als ik nog meer strengen had gemaakt en de klosjes dus iets dichter bij elkaar hadden gehangen. Maar daar had ik dan nóg een jaar of wat voor door moeten sparen. En het was echt heel erg tijd dat dit gordijn gemaakt ging worden.

Oftewel: ik verklaar het vliegengordijn hierbij ‘goed genoeg’. Nu is het ding tenminste voor het eind van de zomer klaar, zodat ik hem in de deuropening van mijn hobbykamer kan hangen. (In de winter hang ik daar isolerende lamellen.)

Wat me overigens 100% meevalt is dat de strengen niet in elkaar blijven hangen! Ik was bang dat, als je er doorheen loopt, de koordjes in elkaar zouden draaien op de plekken waar geen klosjes zitten en je dus continu de boel uit de knoop moest halen. Maar dat gebeurt gelukkig niet.

Kosten: € 35,29 (kralen, koord en schoefoogjes)
Bestede tijd: zo’n 8 jaar dus…

Volgens mij telt dit wel als mijn langst lopende creatieve project! Maar nu is het eindelijk uit mijn systeem. Ben je nou blij, muze?? Want ja, je had gelijk: dit is echt een heel leuk resultaat en ook perfect passend als entree voor mijn hobbykamer. Maar wil je de volgende keer alsjeblieft ook even nadenken over de praktische uitvoerbaarheid van je ideeën…?

Iedereen die klosjes heeft gedoneerd voor dit project: heel erg bedankt! En mocht iemand ook een muze hebben met onzalige ideeën die door deze blog geïnspireerd is geraakt: ik heb dus nog een bak garenklosjes van andere formaten en kleuren over. Je mag ze hebben. Voordat die van mij hier weer een ander project voor verzint.