Je weet dat het een goed feestje is geweest, als… je de volgende dag bij het opruimen iemand z’n onderbroek aantreft. XD

Toen ik mijn 40e verjaardag vierde had ik het groots aangepakt, met maar liefst 3 bands en een externe locatie. Het was sowieso niet de bedoeling om dat ieder jaar te doen, maar door corona waren mijn feestjes de twee jaren daarna noodgedwongen klein. Dus dit jaar had ik wel zin in een wat uitgebundiger feestje.

Bovendien had ik in de afgelopen twee jaar een hoop leuke mensen heel lang niet gezien, omdat ik hen eigenlijk alleen tref op evenementen zoals LARP, middeleeuwse festivals, folkbals, etc. – en die gingen vanwege corona natuurlijk structureel niet door. Heel zonde eigenlijk, dat je van bepaalde mensen vermoedt dat het ook buiten die evenementen goed zou kunnen klikken, maar je desondanks nauwelijks contact hebt?

Een verjaardagsfeestje leek mij een uitstekende gelegenheid om hen alsnog te zien, of kon wellicht een eerste stap zijn om vanaf nu vaker buiten evenementen om af te spreken. Dus zette ik mijn schroom opzij (Zouden ze het niet gek vinden om ineens een uitnodiging van mij te krijgen? Nah… toen ik de escape room-dag organiseerde reageerde iedereen ook positief.) en nodigde ik naast mijn vaste vriendenclub, ook anderen uit. En jawel hoor, tot mijn opluchting reageerden de meesten inderdaad heel enthousiast! (Desondanks gingen zo goed als al mijn balfolkvriendjes wederom naar Boombal festival, dat ieder jaar tijdens mijn verjaardag valt, maar ach.)

Waar ik 23 man moest laten was nog wel een uitdaging, maar ze kwamen redelijk verspreid over de dag en de weergoden hielpen mee, waardoor we afgelopen zaterdag lekker buiten hebben kunnen zitten. Dat was een grote opluchting, want eind augustus kan het zowel heel zomers als prutweer zijn, en de week voorafgaand aan het feestje gaf mijn weer-app iedere dag iets anders aan!

Toen het ‘s avonds begon af te koelen, hebben we gezellig de vuurschaal aangemaakt en marshmellows geroosterd! <3 ).

Meer mensen uitnodigen betekent wel nog meer druk bezig zijn, dus stond ik vrijdagmiddag al taarten te bakken, en hoewel ik ook zo veel mogelijk avondeten al had voorbereid en de drankjes self-service waren, bleef het een uitdaging om op mijn kont bij mijn gasten te blijven zitten. Én om ervoor te zorgen dat ik met iedereen even babbelde – want dat is het grootste nadeel van gastvrouw zijn: tijd om met alle aanwezigen echt uitgebreid bij te praten, is er niet. Heb ik nóg niet van iedereen alle stoere verhalen over Casino Mortale gehoord…

Maar dat had ik er graag voor over, want ik heb een heerlijke middag en avond gehad. Misschien toch maar vaker wat grotere feestjes geven?

(Oh en voor degenen die het zich afvragen: de onderbroek bleek van mijn kleine nichtje te zijn, door mijn zus meegenomen als reserve. )