Afgelopen vrijdag mochten we met Androneda spelen bij balfolk Groningen. De folkbals zijn daar nogal onregelmatig en het was het tweede bal dat sinds enige tijd weer werd georganiseerd, en in combinatie met het gegeven dat Groningen niet om de hoek is voor veel balfolkies die normaal gesproken verschillende bals in het land bezoeken, was het even afwachten hoeveel mensen er zouden komen. Gelukkig bleek er voldoende animo te zijn, want het was vol en er waren nog meer mensen komen opdagen dan de eerste keer!
Zelfs Richard was, speciaal voor mij, na zijn werk nog helemaal naar Groningen gereden om naar ons te komen luisteren, want hij had mij nog niet eerder met Androneda horen spelen. <3

Vooraf gaven we zelf een introductieworkshop balfolk voor de nieuwelingen: ik legde de dansen uit, waarbij Patricia als mijn danspartner / assistente fungeerde, en Wouter de boel op trekzak begeleidde. Ik had pas 1x eerder een balfolkworkshop gegeven, namelijk op de bruiloft van Judith en Hugh, dus voor mij valt er ook nog altijd wat bij te leren over hoe ik de dansen uitleg. Maar het ging gelukkig goed, ondanks dat er behoorlijk wat mensen bij zaten die voor het allereerst balfolk kwamen dansen.

En toen mochten we twee uurtjes gaan spelen voor alle dansers. Het ging natuurlijk niet 100% foutloos, maar we hebben echt lekker gespeeld! Het hielp dat we deze week flink hebben gerepeteerd en ik zelf ook heel actief thuis had geoefend op alle voor mij moeilijke stukjes (dat zijn er nogal wat in onze arrangementen), want ik voelde me behoorlijk zeker tijdens het spelen dat het wel ging lukken en dat speelt toch een stuk relaxter. Ik was alleen wat huiverig voor de zangliedjes, want ik heb al een tijdje last van een kraakje in mijn stem, dat ging opspelen als ik te lang zong waardoor ik op een gegeven moment echt moest stoppen. Tijdens het oefenen afgelopen week had ik geen enkel nummer fatsoenlijk kunnen uitzingen…
Die vrijdag heb ik flink wat gember-citroenthee gedronken en dat bleek te helpen (of het was psychisch, maar hee, als het werkt, dan werkt het!). Dus zorgde ik ervoor dat ik op het podium niet alleen mijn gebruikelijke flesje water had staan maar ook een kop thee, die ik tactisch enkele nummers voor de zangnummers begon te drinken. En het zingen ging gelukkig helemaal goed!

Eigenlijk zou ik de volgende dag om 10 uur in het noorden van Overijssel moeten zijn voor een repetitie van De Soete Inval. Ik had daarom geregeld dat ik kon blijven slapen, want het leek me erg onzinning om ‘s nachts van Groningen naar Nijmegen te rijden en de volgende ochtend weer van Nijmegen naar Overijssel. En toen ging de repetitie toch niet door. Maar eigenlijk was het sowieso wel gezellig en handig om te blijven slapen, en de andere bandleden hadden ook besloten om te blijven, dus bleef ik ook zonder repetitie gewoon overnachten. En ook voor Richard kon een extra bed worden geregeld.

De locatie waar we speelden en sliepen was namelijk ORKZ, een voormalig ziekenhuis dat later is gekraakt en waar inmiddels appartementen in zijn gemaakt. Het bijzondere is dat het gebouw echt van de bewoners zelf is en dat er nog steeds een krakers-achtige communitysfeer hangt. Om het gebouw te onderhouden doen alle bewoners minimaal 2 uur per week vrijwilligerswerk. Waaronder: het beschikbaar stellen van het zaaltje waar we speelden, er geluidstechnicus of lichttechnicus zijn, het barretje bemannen, voor elkaar (of voor de band!) koken, etc. In het pand is ook een kamer met stapelbedden en een toilet-/doucheruimte, die fungeert als hotelkamer voor bandleden. Ideaal dus!

Na het optreden konden we dus nog even napraten aan de bar en daarna heerlijk rustig slapen in onze eigen kamer. ‘s Ochtends zijn we naar de Albert Heijn gelopen om verse broodjes en ander ontbijtspul te halen, zodat we relaxed konden ontbijten voordat we de reis naar huis weer aanvingen.

Inclusief repetitie en soundcheck op vrijdagmiddag ben ik meer dan 24 uur kwijt geweest aan dit optreden, maar dat had ik er graag voor over, want het was superleuk en supergezellig! ^_^