Afgelopen weekend was ik, zoals ieder jaar sinds 2013 (corona-jaar uitgezonderd), te vinden op de Dansstage op de campus van universiteit Twente in Enschede!

De opzet is al jaren hetzelfde en dat vind ik heerlijk, want ik weet precies wat ik kan verwachten: een supergezellig weekend met veel leuke mensen, dansworkshops, iedere dag een bal en weinig slaap. Desondanks is er ieder jaar toch weer nét iets nieuws, vooral op de gebieden waar ik wat van leer wat betreft dansen.

Voor de tweede keer schreef ik me in als leider in plaats van volger, omdat ik in die laatste rol weinig meer bij kan leren. Maar op de hoogste niveau-cursus maakt dat eigenlijk niet zo veel uit – in de meeste workshops wordt sowieso steeds gewisseld van rol tijdens het oefenen, zodat je beide kanten ervaart. Dus het was wel een beetje zoeken naar workshops waar ik iets van kon opsteken.

Ik begon het weekend met twee workshops over de bourrée. De bourrée dans ik nooit tijdens bals, ik volg er alleen maar bijna ieder jaar workshops over tijdens de Dansstage.   De basispassen ken ik dus inmiddels al lang, maar ik zoek vooral nog naar de lol in de dans. Ik houd van koppeldansjes waarbij je fysiek contact hebt met je danspartner om te communiceren en bij de bourrée is dat vooral visueel, wat nog niet zo klikt bij mij. Dus volgde ik vrijdagavond een ‘opfris’-workshop bourrée du Berry en op zaterdagochtend een workshop ‘bourrée Auvergnate variaties’. Die waren best wel nuttig, al ging het me blijkbaar dermate makkelijk af dat docent Koen me, net als twee jaar geleden, structureel uit de groep pikte om een variatie mee voor te doen en aan het eind mij vroeg als danspartner om een demonstratie voor de groep te geven met het doel al het geleerde nog een keer op video vast te leggen voor thuis-referentie.

Dat was natuurlijk een enorme veer in mijn reet. Maar ook een uitdaging, want het kwam dus ook voor dat ik een vraag stelde over wat de volger werd geacht te doen bij een bepaalde variatie, en de docent daarop zei: “Kom, doe het maar samen met me voor” – en ik dus iets danste waarvan ik geen idee had hoe het moest.   Maar omdat Koen natuurlijk heel goed leidt en ik kan volgen, kwam het toch automatisch goed. Heel bijzonder hoe dat werkt! Ik zeg wel vaker dat je als volger niet noodzakelijk veel pasjes hoeft te kennen, want goed volgen draait om heel andere dingen.

De derde workshop volgde ik ook bij Koen (en ook daar werd ik bij de ingewikkeldere variaties gevraagd als demonstratie-assistente). Die ging over variaties in mixer-dansen zoals de tovercirkel en gigue. Maar helaas bleek ik alle variaties al te kennen. Wel leerden we ook nog twee nieuwe mixers, waarvan we er eentje (‘Kiss my sister; my husband’s coming‘) ‘s avonds tijdens het bal hebben kunnen toepassen. Erg leuk!

Na het eten volgde ik een enigszins nuttige (vooral inspirerende in plaats van direct praktisch toepasbare) workshop over de rondeau en couple. Op zondag kon ik moeilijk kiezen tussen de workshops omdat het me aan de hand van de beschrijvingen niet duidelijk was waar ik het meeste van kon leren, en koos uiteindelijk helaas verkeerd voor een workshop over een goed ‘frame’ hebben tijdens het dansen. Ik hoopte iets meer te leren over hoe ik als leider met een goede houding een beweging aan mijn volger kon doorgeven, maar het ging meer over het hebben van een goed frame in het algemeen met een focus op hoe je als volger een actieve houding kon hebben, dus dat was jammer. Maar goed, uiteindelijk ga ik vooral voor de gezelligheid naar de Dansstage.

Tijdens de bals op vrijdagavond, zaterdagavond en zondagmiddag heb ik geprobeerd veel als leider te dansen – ik schat dat ik dat bij iets midner dan de helft van de dansjes heb gedaan. En uiteraard heb ik meerdere bourrées gedanst om gelijk te oefenen, maar helaas was het ten eerste veel te vol om genoeg ruimte op de vloer te hebben en ten tweede zijn er dermate veel verschillende interpretaties van de dans dat het afwachten is in hoeverre je dans-insteek matcht met die van je danspartner.

Ik merk ook dat ik oud word… Het lukte me op beide avonden niet om tot het einde te blijven. De eerste avond haakte ik af tijdens de bandwissel rond half 1, met het idee dat ik beter verstandig kon zijn en niet meteen de eerste nacht tot het gaatje moest gaan, omdat er nog twee dagen volgden. Desondanks sliep ik nauwelijks, omdat allerlei danspasjes en ritmes in mijn hoofd bleven doormalen. De tweede avond redde ik het tot half 2, terwijl het bal tot half 3 duurde, maar ik had inmiddels enorme pijn in mijn onderrug en was zo moe dat ik letterlijk op omvallen stond. Gelukkig sliep ik die nacht wel veel beter (hoewel nog steeds te kort). Veel dank aan de mensen die me zaterdag en zondag hebben gemasseerd! <3
Zondagochtend merkte ik al aan mijn kuiten dat ik veel ongewone bewegingen (lees: bourrées) had gedaan en vandaag heb ik echt enorme spierpijn daar. Volgens mij heb ik nog niet eerder zo veel fysieke vermoeidheid gehad door een Dansstage, maar het was wel weer superleuk en gezellig – en ik heb overduidelijk mijn best gedaan.