De Dansstage is heerlijk: het balfolkevenement heeft ieder jaar dezelfde opzet dus ik weet precies wat ik kan verwachten, waar ik moet zijn en wat ik moet meenemen. Het is een kwestie van slaapspullen en (veel) kleding in mijn tas mikken en gaan. Geen voorbereidingsstress, alleen maar lol. <3
Twee jaar geleden begon ik heel voorzichtig met het af en toe eens leiden van een dansje. Vorig jaar deed ik één van de workshops voornamelijk als leider mee. En hoewel ik me dit jaar officieel als volger had ingeschreven, heb ik tijdens zo veel mogelijk workshops de rol van leider uitgeprobeerd en ook tijdens het bal heb ik heel veel dansjes geleid – volgens mij minimaal net zo veel als ik er gevolgd heb!
Dat ging heel makkelijk, want de workshops faciliteerden dat je steeds van rol kon wisselen, zodat je de oefeningen zowel vanuit de positie van volger als leider kon doen. En gelukkig waren de meeste deelnemers ook bereid om die wisseling aan te gaan – er waren er maar weinig die graag aan één van beide rollen vast wilden houden.
Dat was maar goed ook, want de workshops over variaties in mazurka’s en variaties in schottishes hadden me anders niets nieuws verteld. Ik was heel verbaasd dat de variaties die werden geïntroduceerd blijkbaar niveau 4 (het hoogste niveau workshop dat werd aangeboden) waren. Ik kende ze al lang, want dat is het voordeel van volger zijn: je ondergaat een hoop variaties die leiders gewoon op je toepassen. Volgers hoeven niet noodzakelijk de pasjes geleerd te hebben; als je goed kunt volgen en de leider goed kan leiden, hoort het vanzelf te gaan. (In de meeste gevallen dan. Er zijn koppeldansen of pasjes, zoals de draai in de polska, waarbij enige toelichting toch wel heel handig is.) Dus als volger had ik weinig aan de workshop, maar het was heel nuttig om te kunnen oefenen met het aangeven en inzetten van deze variaties als leider.
Ik was ook heel verbaasd over de inhoud van de workshop rondeaux. Aangezien we met Androneda een rondeau en chaine in ons repertoire hebben, leek het me wel handig om eens goed te leren hoe die gaat, zodat ik hem correct kan uitleggen aan de dansers als dat nodig is. Wat blijkt: op de meeste bals wordt hij anders gedanst dan hij oorspronkelijk bedoeld is. De meeste mensen kijken gewoon van elkaar af hoe het moet en dan krijg je natuurlijk ‘verval’ van de pasjes en eigen interpretaties. Het was heel fijn om terug naar de basis te gaan, want ik voelde nu veel beter de cadans in de pasjes en dus de lol ervan. Maar wat raar dat je dat pas op niveau 4 te horen krijgt – zou je deze dans niet gewoon gelijk goed aangeleerd moeten krijgen…?
De vierde workshop die ik volgde ging over het dansen van branles – leuk om eens te doen, maar waarschijnlijk ben ik alles alweer vergeten tegen de tijd dat die op een bal langskomt. 
De workshop na het avondeten op zaterdag sloeg ik over, want Marco had me gevraagd of ik met hem de dansuitleg voor beginners, voorafgaand aan het open bal van die avond, met hem wilde doen. Leuk!!
Het open bal had als thema ‘royal ball’ en degenen die het leuk vonden, werden uitgenodigd om in bijpassende outfit te komen. Tsja. Ik vind themakleding erg leuk en mijn kast hangt natuurlijk propvol met mooie prinsessenjurken, maar die zijn niet noodzakelijk geschikt om in te dansen. Te warm en te belemmerend. En ik kom er natuurlijk in eerste instantie om fijn te dansen, dat heeft prioriteit. Natuurlijk kan ik alleen een lullig kroontje op mijn hoofd zetten, maar dat voelt dan toch een beetje jammer, omdat ik weet hoe ik óók had kunnen verschijnen. Dan kies ik er liever voor om maar helemaal niets met het thema te doen. Ik doe het goed of ik doe het niet. 
Dat bal heb ik overigens niet volledig meegekregen, want ik was zó moe dat ik om half 1 ben gaan slapen. Dankzij o.a. piepende stapelbedden en een woelende bovenbuurvrouw had ik van vrijdag op zaterdag geen oog dicht gedaan en voelde ik me al op zaterdag net zo moe als ik me normaal gesproken op zondag voel… Zaterdagnacht heb ik in ieder geval tussen half 1 en 3 uur nog wat goede slaap kunnen krijgen (daarna stommelden een hoop andere blokhutslapers binnen, waaronder mijn bovenbuurvrouw en iemand die het nodig vond om het felle licht in de blokhut aan te doen – zucht).
Gelukkig heb ik het ook zondag nog goed getrokken en kwam ik veilig weer thuis. Maar jeetje, ik merk wel dat ik flink wat ‘bounce’-dansen heb gedaan! Ik heb nog nooit zo veel spierpijn in mijn kuiten gehad na een dansstage en mijn knieën voel ik ook! Maar dat heb ik er graag voor over.
Ik heb inmiddels duidelijk een stuk meer zelfvertrouwen wat betreft leiden dan ik vóór de dansstage had, dus naast al het plezier dat ik heb gehad, was het ook echt heel nuttig. Zeker omdat ik tijdens de dagelijkse bals meteen alles kon uitproberen op anderen en ik daar veel (ongevraagde!) positieve feedback kreeg. Ik blijf me er over verbazen dat mijn danspartner volledig gelukkig kan zijn na afloop van een dansje, terwijl ik duidelijk heb gemerkt dat het niet geheel soepel liep en niet alle aanwijzingen vlekkeloos werden opgevolgd. Maar blijkbaar ervaar je als leider een dans vanuit een iets ander perspectief. En misschien ben ik ook weer gewoon te perfectionistisch.