We mochten vandaag voor het eerst met De Soete Inval op Historisch Spektakel Grave spelen. Helaas hadden ze te weinig budget om ons het hele weekend in te huren, dus spraken we af dat we alleen de zondag zouden komen. Ook leuk. 
Hoewel het dichtbij Nijmegen ligt (slechts 20 minuten rijden!), kom ik eigenlijk nooit in Grave. Maar het blijkt een heel leuk plaatsje te zijn met een mooi centrum! Ze hadden ook echt hun best gedaan om er een historische sfeer neer te zetten – zelfs de verkeersborden waren verhuld met jute zakken, dat zie je niet vaak! Er waren wel een hoop middeleeuwse groepen, hoewel de Slag om Grave uit 1674 werd herdacht. Wij hadden dus weer ons 17e-eeuwse kloffie aangetrokken (dat ik na maandag dus maar niet in de was had gegooid).
We mochten zelf bepalen waar in het centrum we muziek wilden maken, maar het verzoek was wel om met twee stoeten mee te lopen: een Blijde Incomste en een optochtje naar het slagveld.
De Blijde Incomste was niet ons grootste succes… het bleek een behoorlijk lange tocht te zijn, het waaide hard en de ondergrond was lang niet altijd even praktisch voor mensen in lange gewaden die geen handen vrij hebben (bergop op zachte modder en stro!). Dus waaide er tijdens de stoet een hoed af waar achteraangerend moest worden, viel er een trommelstok, en gleed Alexandra uit waardoor haar bourdonpijp met metalen rand met een flinke smak tegen mijn slaap knalde – ouch! Een 17e-eeuws evenement betekent bovendien behoorlijk wat trommelaars in de stoet, dus met flinke wind is het verbazend lastig om het ritme van je eigen trommelaar boven de rest uit te horen zodat je gelijk blijft spelen! En dan heb je natuurlijk nog heel irritant volk in het publiek dat niet begrijpt dat je aan de kant moet als er een optocht aan komt en dus domweg half op straat blijft staan, of de bocht blokkeert, of denkt zich er wel even snel tussendoor te kunnen proppen…
En dan heb je natuurlijk ook nog de mensen die, nadat je ergens een liedje hebt gespeeld, even een praatje komen maken en vooral graag zichzelf slimme opmerkingen willen horen maken. Ik had helaas twee klassiekers achter elkaar te pakken.
Eerst een vrouw: “Is dat nou iets Keltisch?” Zucht, daar komt de standaard uitleg weer. “Oh, maar ik dacht dat ik iets Keltisch hoorde. Een van jullie sloeg ook af en toe een noot over, toch?” Euh…?
Vervolgens nam een man die geen benul had van persoonlijke ruimte het van haar over: “Hee, jullie klinken niet zo hard als zo’n Schotse doedelzak!” Ik was amper begonnen met de uitleg, toen “Ik hoor iets Vlaams in je stem” volgde. Kon ik gelijk door met de standaard uitleg over het verschil tussen Vlamingen en Limburgers. “Ja, ik vul inderdaad snel iets in, maar weet je, dat levert wél altijd leuke conversaties op, toch?” *snik* Na nog wat dooddoeners waar ik geen behoefte aan had, stuurde hij de conversatie richting zijn te trage hartslag en hoge bloeddruk en heb ik me uit de voeten gemaakt omdat ik écht even pauze nodig had. 
Verder moet ik bekennen dat ik het niet kon laten om wat te zeggen van de hoge vaas-achtige kom met arme goudvissen, die de beheerder van een dierenwinkel samen met niet-levende koopwaar buiten in de brandende zon had gezet. Ze hadden nauwelijks beschutting, dus kun je nagaan hoe die beestjes (vissen hebben geen oogleden!) moeten hebben geleden door het felle licht in dat ronde glas, waar ook echt te weinig zuurstof in moet hebben gezeten. Maar uiteraard was het verzoek om ze binnen te zetten en een andere kom te geven, tegen dovemansoren gezegd. Ik word altijd erg verdrietig van dierenleed en er niets aan kunnen doen. 
Maar gelukkig waren dat uitzonderingen en was het over het algemeen een erg leuke dag! We hebben beter gespeeld dan vorige week (ik had hard geoefend om nog wat extra tweede stemmen te leren, om de uitval van Flip te compenseren) en het weer was wederom heerlijk – ditmaal was het al warm vanaf de ochtend. We hadden ook goede plekjes om te spelen, zodat er veel publiek was en het dankbaar musiceren was. Dus ik hoop dat we over twee jaar (het is geen jaarlijks evenement) weer worden uitgenodigd!
