Tijdens het opknappen van de tuin na de winter, kwam ik mijn gargoyle weer tegen. Het beeldje is gemaakt om echt water te spuwen, want er zit een slang in verwerkt. In mijn vorige huis had ik die daadwerkelijk aangesloten op een waterbak, maar na mijn verhuizing had ik hem gewoon in de tuin gezet. Een beetje in een hoekje. Eigenlijk wel sneu.

Dus ik besloot hem weer een functie te geven. Ik wist inmiddels ook wat een goede plek voor een waterpartij zou zijn: in de border tegen de schutting. Want ik vond dat schuttingdeel altijd al een beetje kaal:

Ik wilde de gargoyle graag op een stapel stenen plaatsen en dan het water naar beneden laten lopen over de stenen. Een vijver hoeft van mij niet – te veel onderhoud en te mug-vriendelijk. Dus ik had alleen een opvangbak voor het water met een rooster erover nodig, die ik kon ingraven in de grond.

Net als toen ik de waterpartij in mijn vorige huis maakte, schrok ik van de belachelijk hoge bedragen van vijveremmers en gegalvaniseerde roosters. Samen meer dan 100 euro! Mooi niet. Ik had nog een speciekuip in de garage staan die ik kon ingraven, en bij de bouwmarkt kon ik vast een goedkoop hekwerkje halen voor er overheen…

Omdat ik geen buitenstopcontact heb, overwoog ik een pomp op zonne-energie aan te schaffen. Maar ik betwijfelde of dat een succes ging worden. Voor een schattig klein fonteintje zou dat vast prima werken, maar het water moet bij mijn plan een behoorlijk eind omhoog worden gepompt en ik denk niet dat die dingen dat gaan redden. Ja, in de winter misschien één uurtje per dag als je geluk hebt en in de zomer een paar uurtjes. En daarbuiten heb je een zielig straaltje of helemaal niets. Er waren ook varianten met een oplaadbare accu, maar ten eerste moet daar ook maar genoeg zonlicht voor zijn en ten tweede waren die meer dan 200 euro. Ook veel te veel geld voor dit kleine projectje.
Gelukkig had ik de pomp uit mijn vorige huis nog in de schuur liggen. Die moest ik dan maar op de een of andere manier zien aan te sluiten.

De stenen kostten me ook niets: ik keek op Marktplaats.nl in de hoop sierkeien voor een zacht prijsje te vinden en wat denk je: iemand in de wijk naast de mijne bood net een partij geheel gratis aan! Meteen gebeld en ik kon ze dezelfde dag nog gaan ophalen. De man was blij dat hij er vanaf was en ik had gratis mooie decoratie voor mijn waterpartij!  
Man: “Als je er even met de hogedrukreiniger overheen gaat, zien ze er zo weer mooi uit!”
Euh, wat is er mis met deze stenen? Een beetje groen en mos is toch juist mooi…?  

Eigenlijk had ik het maken van de waterpartij gepland voor in het hemelvaartsweekend, maar dan heb ik waarschijnlijk al zo veel op de planning staan dat het krap zou worden. Dit weekend had ik met De Soete Inval kunnen optreden, maar mijn zusje is vandaag jarig dus dat had ik afgehouden. Alleen bleek mijn zusje het te vieren op vrijdagavond zodat ze daarna een heel weekend had om te zuipen met vrienden en bij te komen van de kater, dus had ik ineens twee weekenddagen vrij. Wat een luxe! Ik heb de zaterdag goed besteed aan samenzijn met Richard en een trip naar het tuincentrum en de bouwmarkt (voor dat hekwerk en voor diverse dingen voor andere klusjes in het hemelvaartsweekend), en aangezien het vandaag droog was en mijn handen jeukten, ben ik de fontein maar vast gaan maken. Getting things done!!  

Eerst maar eens de planten verwijderen en de speciekuip ingraven in de grond. Ik had verwacht dat dat laatste een zwaar karwei ging worden, maar de grond was redelijk vochtig en de spade ging er makkelijk in.

De bak vullen met water uit de regenton, pomp erin doen en afgeknipt stuk van het rooster erover leggen:

Stenen erop beginnen te stapelen en… erachter komen dat een officieel vijverrooster toch wel handig geweest zou zijn, want deze houdt het gewicht van die stenen echt niet.  

Tijd voor creatieve oplossingen dus. Ik vond een restant pvc-pijp in de garage en zaagde dat af op de diepte van de speciekuip:

Door de buis in het midden van de kuip te plaatsen, fungeert ‘ie als een stut voor het rooster.  
Voor de zekerheid heb ik het resterende stuk rooster er ook maar (diagonaal) overheen gelegd.

Poging twee in het stapelen van de stenen. Ze bleven nu op het rooster liggen, maar het maken van een stapel bleek veel lastiger te zijn dan ik had verwacht, want de boel moet ten eerste stabiel liggen, ten tweede hoog en plat genoeg zijn voor het ornament en ten derde esthetisch ogen. Maar na een hoop gewissel van stenen, gevloek en gekneusde vingers, lag het dan eindelijk.

De volgende uitdaging was het aansluiten van de slangen. De slang in de gargoyle was namelijk niet lang genoeg om tot aan de pomp te reiken, dus moest ik die verlengen. Maar de slang die op de pomp paste was 1,3 cm in doorsnede, terwijl die van de gargoyle 1 cm doorsnede was. Ik had bij het tuincentrum een verloop-/koppelstukje gehaald, maar dat bleek niet te passen. Zucht. Weer tijd voor een creatieve oplossing dus. Dat was ditmaal het plastic dopje van een soort reageerbuisje, dat bovenin hol is. Door met een stanleymes een millimeter van de onderkant af te snijden, creëerde ik een doorlopende opening waar de grootste slang overheen geschoven kon worden. De kleinste slang kon in de opening in het dekseltje geduwd worden. Ducttape deed de rest (immers: wat is een doe-het-zelf-project zonder ducttape?    )

Mooi, de stenen waren over de bak gestapeld, de slangen waren aan elkaar gekoppeld en nu hoefde ik de boel alleen nog aan te sluiten! Ik trok een verlengsnoer vanuit de schuur en stopte de stekker van de pomp erin. En… er gebeurde niets.

Ik was vooraf uiteraard zo slim geweest om de pomp even aan te zetten om te testen of die het nog deed, en hij maakte toen geluid, dus ik dacht dat het wel goed was. Nou, hij maakte (onder water) nog steeds geluid, maar er kwam geen water omhoog! Snik. Dus kon ik álle stenen weer eraf halen en het hekwerk optillen om de pomp er ter inspectie uit te halen. Nog meer snik.
(Ja ja, ik had de pomp natuurlijk óók nog een keer moeten testen toen die al in het water lag… les voor de volgende keer…   )

Wat bleek, na enig troubleshooten: er zat een schuifje op de pomp om de kracht van de watertoevoer te regelen en die zat helemaal dicht. Argh. Maar goed, het was iets dat makkelijk op te lossen was. Beter dan de hele pomp moeten vervangen.

Dus schuifje open, pomp weer in de bak, rooster weer op de bak, stenen weer stapelen, ducttape weer om de slangen (die had ik eraf gehaald omdat ik dacht dat daar een blokkade zat) en weer de stroom aansluiten. Fingers crossed…
…en…
…er kwam een lullig druppeltje uit de gargoyle. En even later nog eentje. Snik.

Maar we waren al verder dan voorheen. Ik vermoedde dat er wellicht in de afgelopen jaren troep in de buis van de gargoyle was gaan zitten. En jawel hoor, na een halve minuut kwam er wat prut uit de buis. En naarna nog wat. Na een minuut of 4 kwam er een dik stuk prut van maar liefst 5 centimeter lang uit. En toen begon het water eindelijk te stromen zoals bedoeld! Hoezee, mijn fontein werkt!! \o/  

Het totaalplaatje:

De opnieuw geplante plantjes staan er nog wat zielig bij, maar ik heb ze met wortel en al kunnen terugplanten, en aangezien het van dat spul is dat je hele border overneemt als je niet snel genoeg ingrijpt, komt dat vast snel goed en zie je straks echt niets meer van dat rooster.

Helemaal af is mijn waterornament nog niet, want de stroomaansluiting moet dus nog op een permanente manier worden geregeld. Mijn plan is om de kabel via een gat in de muur de schuur in te leiden en daar op een timer in een stopcontact aan te sluiten. Maar toen ik de elektra in mijn schuur eens goed bekeek, constateerde ik dat ik die beter gelijk geheel opnieuw aan kon leggen in plaats van weer een nieuwe aftakking toe te voegen, want de boel is oud en op diverse plekken liggen kabels open. Dat wordt wél een projectje voor het hemelvaartsweekend. Er is altijd iets te doen… kama-yaya-yippie-yippie-yay!