Vanmiddag hadden we een ‘kolombijeenkomst’ op het werk, oftewel een bijeenkomst van alle marketingafdelingen binnen de universiteit. (Ja, dat zijn er nogal wat. Ik werk bij de centrale divisie, maar er zijn ook marketing- & communicatieafdelingen bij faculteiten, onderzoeksinstituten en faciliteiten zoals de bibliotheek.) Doorgaans zijn die bijeenkomsten nogal suf en saai, maar ze hadden er ditmaal echt iets leuks van weten te maken!

Nou ja, het begon met een verhaal van twee directeuren over de aankomende bezuinigingen en dat dat mogelijk een reorganisatie met ontslagen kan betekenen, maar dat was helaas niks nieuws.

Na twee presentaties en een klein workshopje waarin we cases behandelden om er verschillende communicatie-strategieën voor een verandertraject op toe te passen, startte de volgende ronde. Daarvoor hadden we vooraf uit diverse opties kunnen kiezen en het betrof allemaal rondleidingen op bijzondere plekken op de campus. Zoals een bezoek aan het helikopterdek van het ziekenhuis (hoog!), het anatomisch museum (yuck… die herinnerde ik me nog van mijn introductietijd), de sterrenkijk-telescopen (toch beter om een keertje ‘s avonds in het donker te doen), of bijzondere plekken in de universiteitsbibliotheek. Ik opteerde, als een van de weinigen, voor het laatste, mede omdat je daar anders écht nooit komt.

We werden onder andere door een ondergrondse gang onder het pand, onder de grote weg door, naar een ander pand op de campus geleid, waar vroeger via een mechanisch systeem de opgevraagde boeken via een karretje op een rail van de ene naar de andere plek werden getransporteerd. We zagen ook ‘de wokkel’, oftewel de schacht waar aangevraagde boeken vanaf een hogere verdieping in werden gegooid zodat ze naar de benedenverdieping gleden (helaas mocht ik die niet als glijbaan gebruiken, hoewel volgens onze gids één van hun medewerkers dat daadwerkelijk een keer had uitgeprobeerd, en mijn communicatie-collega’s recentelijk nog een knuffelbeer met camera via het ding naar beneden hadden gestuurd).

Verder bezochten we een normaal gesproken ook niet toegankelijke verdieping waar alle zéér oude boeken werden bewaard (de op één na waardevolste boeken, volgens de gids – de meest waardevolle lagen helaas in een kluis). Oftewel: rekken en rekken vol middeleeuwse pareltjes!  

Vervolgens gingen we naar de Studiezaal Erfgoedcollecties, waar een conservator enkele bijzondere exemplaren voor ons klaar had gelegd. Kijk nou naar dat gebedenboekje en die koorbundel!!

Ik snap dat niet al mijn collega’s dit uitje kozen, maar mijn middag was geslaagd! ^_^