Ik heb de afgelopen weken vele uren geïnvesteerd in het opnieuw inrichten van mijn werkkamer. Het was allemaal de schuld van Microsoft.

Het begon namelijk met mijn desktopcomputer: Windows gaf aan dat die niet geschikt was voor Windows 11, terwijl in oktober dit jaar de ondersteuning voor Windows 10 stopt. Tsssk… schandalig dat je nog prima werkende hardware verplicht moet vervangen omdat de softwareleverancier besluit het niet meer te ondersteunen! Da’s toch niet duurzaam? Mijn trouwe pc’tje was pas 11 jaar oud… die had best nog even meegekund…  

Maar goed, er moest dus een nieuwe komen. Ik besloot om voor een laptop in plaats van desktop te gaan, want het is toch wel handig als ik ook vanaf de bank in de woonkamer even wat kan doen. Tot nu toe gebruikte ik daar de laptop van mijn werk voor, maar ik vind het toch fijner om werk en privé van elkaar gescheiden te houden. Tot nu toe werkte ik ook thuis vanaf mijn privé-computer, want ik had al eens gekeken naar een docking station om makkelijk te kunnen wisselen tussen werk- en privé-computer zonder alle kabels van monitors, toetsenbord en muis te moeten ompluggen, maar dat was destijds niet haalbaar omdat mijn desktop verouderde aansluitingen had en een docking station nu eenmaal makkelijker werkt als alle computers die je erop wil aansluiten, via usb-c eraan gekoppeld kunnen worden. Dat kon ik nu dus ook gelijk optimaliseren.

Wel heeft een laptop een klein scherm. Ik kon wel eentje met een groot scherm kopen, maar dat neemt dan weer niet zo makkelijk mee, wat toch wel het idee van een laptop is. Dus besloot ik er eentje met een 15″-scherm te nemen en deze te gebruiken als derde scherm, in plaats van het laptopscherm één van mijn twee monitors te laten vervangen. Bij het geven van trainingen miste ik soms namelijk wel een derde scherm (eentje voor de videobeelden van de deelnemers, eentje voor mijn presentatie en eentje voor aantekeningen).

Het betekende wel dat ik meer ruimte op mijn bureau nodig ging hebben om die laptop te kunnen neerzetten, terwijl mijn bureau eigenlijk al aan de krappe kant was. Ik heb ooit twee bureautafels van een bedrijf overgenomen en naast elkaar gezet, zodat ik zowel ruimte had om achter mijn computer te werken als om te hobby’en. Voor naaiwerk is een grote tafel namelijk wel handig. Maar eigenlijk was de huidige versie daar al te krap voor. Idealiter is er tegelijkertijd ruimte voor een naaimachine, lockmachine en plek voor het werkstuk, terwijl ik nu steeds de apparaten heen en weer moest schuiven als ik aan het werk was. Dus eigenlijk moest ik niet alleen de computer vervangen, maar ook het bureau…

Ik besloot om één van de tafels te vervangen voor een hoekbureau.
Dat had weer als consequentie dat twee kastjes, die tot dan toe in de betreffende hoek hadden gestaan, weg moesten gaan of verplaatst moesten worden. Waardoor ik minder opbergruimte had. Dat leidde tot het plan om ook de kastruimte te gaan optimaliseren: weg met alle lage kastjes die ik uit mijn vorige huis had overgehouden en maar gewoon in mijn werkkamer had gezet. In plaats daarvan wilde ik een hoge boekenkast hebben, zodat ik alle boekwerken uit mijn IKEA-stellingkast daarin kon doen, en ik in die stellingkast meer dozen met hobbymateriaal kwijt kon. Veel efficiënter.

Het moest wel een beetje een mooie boekenkast worden. Tot nu toe was mijn werkkamer vooral functioneel ingericht, maar aangezien het de ruimte in huis is waar ik de meeste tijd doorbreng, mocht er eigenlijk wel wat meer aandacht komen voor een mooie styling. Dus… werk aan de winkel!!

De situatie vóór de herindeling:

Ik ging daarom niet alleen op zoek naar een geschikte laptop, maar speurde tegelijkertijd Marktplaats.nl af naar een hoekbureau én een boekenkast.

Al snel vond ik een mooie grenen kast. Wel behoorlijk groot en hij kon niet uit elkaar. Maar hij paste vast wel in mijn car of holding. Dus reed ik optimistisch 40 minuten heen en terug naar Boekel om hem op te halen. En ja hoor, met wat beschermende dekens en een beetje creatief touw om de achterklep binden ging het vervoer naar huis probleemloos!
(Verkoper: “Toen je aan kwam rijden met die auto dacht ik: ‘Nou…’. Maar inderdaad, het past prima!”   )

Eenmaal thuisgekomen zette ik de kast in mijn eentje op een steekwagentje en reed ik ‘m de garage in. Ha, kijk mij dit kunnen!
Ik was wel zo verstandig om niet te proberen het meubelstuk in mijn eentje de trap op de zeulen. Qua gewicht had dat vast gekund, maar omdat hij een bocht om moest zou ik waarschijnlijk mijn muren én de kast ermee beschadigen. Dus vroeg ik Richard om te helpen.
En toen… bleek de kast niet door het trapgat te passen.    Grom ende vloek…    Terug naar de garage met het ding.

Dus moest ik toch op zoek naar een IKEA-kast, of in ieder geval een model dat uit elkaar kon.
Ik vond via Marktplaats een boekenkast van hetzelfde model als die al in mijn woonkamer stond. Mooi. Daarvoor reed ik naar Reuver. Helaas bleek bij aankomst dat de kast in het echt een stuk donkerder was dan die op de foto’s leek. Ik had verwacht dat hij net een tintje donkerder zou zijn dan mijn huidige kast, maar hij was écht heel donkerbruin. Ik heb hem toch maar meegenomen, omdat de kast maar €20 was en ik niet drie kwartier voor niets wilde rijden. Maar eenmaal thuis vond ik definitief dat hij niet mooi genoeg was om in mijn herinrichtingsplan te passen. Exit kast dus en wéér op zoek naar een nieuwe.  

Maar het bleef wel knagen, want de eerste kast vond ik toch echt vele malen mooier dan die demonteerbare kasten. Bovendien had die een ideale indeling, want hij had niet alleen legplanken maar ook een brede lade, die ik zou missen door het wegdoen van mijn vorige kastjes.
Toen bedacht ik dat ik één raam op de eerste verdieping had waar hij wellicht doorheen zou kunnen, mits ik het hang- en sluitwerk eraf zou slopen (het is een klapraam). Hmmm… de kast gewoon langs een ladder omhoog hijsen zou waarschijnlijk ook een beschadigde kast opleveren, maar misschien kon ik zo’n verhuislift huren…?
Aldus geschiedde. Het kostte wel een flinke duit, vele malen meer dan ik voor de kast had betaald, maar het was nu een principekwestie geworden…  

Een uur voordat de verhuislift zou komen, belde het bedrijf af: ze stonden met pech onderweg op de ANWB te wachten. Of ze ook een andere keer langs konden komen? *Snik*
Maar een paar dagen later was het dan éindelijk zo ver!

De buurman hielp om met een lange houten paal het klapraam horizontaal open te houden, zodat ik de kast naar binnen kon sleuren. Hoera, missie toch nog geslaagd!  

Goed, dat was de kast. Er moest dus ook nog een hoekbureau komen. Aangezien ik leer van mijn fouten, had ik me bedacht dat de plank van een enorm hoekbureau, wellicht ook niet door mijn trapgat zou kunnen en ik dus beter een bureau kon aanschaffen waarbij het blad uit twee delen bestond. (Dit vond plaats in de periode vóórdat ik me realiseerde dat ik een traplift kon huren.) Ik vond op Marktplaats slechts één betaalbaar hoekbureau in de juiste afmetingen, een in mijn kamer passende kleur (helaas niet helemaal matchend met de al aanwezige tafel) én met opsplitsbaar blad: in Hengelo. Oftwel anderhalf uur heen én anderhalf uur terug met de auto. Oh well, je moet er iets voor over hebben.

Eenmaal aangekomen, bleek het bureau al voor een groot deel uit elkaar te zijn. Ik kreeg de onderdelen en een zak met schroefjes mee. Hoe het ding precies in elkaar zat? Geen idee, zijn vader had hem uit elkaar gehaald. Succes ermee!
Argh.

Na veel gevloek, gescheld en vele onderdelen meermaals opnieuw elders geplaatst te hebben, zat het bureau eindelijk in elkaar. Behalve de afdekplaten die om de poten moesten. Ik had me lang mijn hoofd gebroken over hoe die dingen in elkaar hoorden en kon maar tot één conclusie komen: een ontwerpfout. Op alle bureauhoogtes behálve de allerlaagste positie kon je ze er gewoon in klikken. En raad eens op welke hoogte ik het bureau wilde instellen…? Snik.

Dus keek ik mijn vriendje lief aan en zette hij zijn slijptol in om de drie afdekplaten op maat te maken. Ha, weer een probleem getackeld! Met grof geweld, ditmaal.  

Ik wilde ook graag een plankje boven het bureau monteren. Niet zozeer om functioneel spulletjes op te kunnen stallen, maar om met leuke items wat sfeer te kunnen maken. Ik herbruikte hiervoor een oude kastplank die nog in de garage stond, waaraan ik plankdragers die ik al eerder online had gespot (maar niet had besteld omdat ik er toen geen doel voor had), monteerde. Mooi dat ik nu een excuus had kunnen vinden om ze alsnog te kopen.   En yay, dit ging bijna gelijk goed! (Afgezien van één te groot in de muur geboord gat omdat ik nu eenmaal een &*$#% muur heb.)

Inmiddels was ook mijn nieuwe laptop gearriveerd, die ik installeerde. Gelukkig hoefde ik geen extra randapparatuur aan te schaffen, want via mijn werk kon ik thuiswerkapparatuur lenen! Oftewel: een monitor (een grote, ter vervanging van de kleinste die ik had), een laptophouder én het lang gewenste docking station!

Helaas bleek de monitor niet goed op mijn bureau te passen. Er zat een enorme steun aan de achterkant, die tegen mijn vensterbank aan kwam en ervoor zorgde dat de monitor heel ver naar voren kwam. Grom… Dat werd dus monitor terugbrengen en wéér Marktplaats.nl afstruinen op zoek naar een exemplaar met platte achterkant. Die kwam er, na enige standaard Marktplaats-uitdagingen en hindernissen (je kent ze wel), uiteindelijk ook.

Ik schafte tot slot nog wat meer sfeervolle opbergmandjes, klappers en tijdschriftencassettes aan, kocht nog een mini-ladenkastje via Marktplaats, en toen was eindelijk alles aanwezig om de boel te gaan herinrichten. De boeken verhuisden zoals gepland naar de boekenkast, het bureau werd voorzien van de nieuwe apparatuur en kreeg een hoekje voor naaimachines, het plankje werd voorzien van gezellige creatieve meukjes, en mijn oude muziekinstrument-kastje verhuisde naar een andere muur. Ik greep de gelegenheid aan om mijn spulletjes eens goed uit te mesten, dus er is o.a. veel oude administratie richting papierbak gegaan. Mijn bladmuziek heb ik deels uitgezocht en geherorganiseerd, maar dat grondig doen is een project op zich en komt later nog. De detailinrichting van de kasten en plankjes zal t.z.t. waarschijnlijk ook nog wat gaan veranderen, maar voor nu verklaar ik project Werkkamer als gereed!

De situatie na de herindeling:

Zo, ik heb weer een heerlijke werkruimte! ^_^

(En onthoud: deze hele beproeving was dus allemaal de schuld van Microsoft!)