Aangezien ik afgelopen keer niet naar het folkbal in Nijmegen kon en volgende week ook al niet gaat lukken, besloot ik maar eens een kijkje te gaan nemen op het bal in Utrecht. Ik had al meerdere uitnodigingen staan om daar eens langs te komen en bovendien kende ik de locatie toch al dankzij CaDansa!.

Dus trok ik de stoute schoenen snowboots dansschoenen aan en reed ik gisteravond naar Utrecht.

Het was een heerlijk bal, met hieronder puntsgewijs de highlights (Omdat dat weer eens wat anders is. En vooruit, omdat ik er geen mooi lopend proza van kan maken):

• Veel bekenden gezien! Op goed geluk in je eentje gaan is geen probleem.
• Nieuwe mensen ontmoet! In je eentje gaan is echt geen probleem.
• Helaas weer niet met iedereen kunnen dansen waar ik mee had willen dansen. Waarom is de avond altijd zo snel voorbij?
• Iemand van Omen tegen het lijf gelopen. Hoezo, “als je Aimée was had iedereen in de zaal je hier gekend”??
• Gedanst met een enge man. Dat viel niet tegen hoor, doen we nog eens.
• Een random danspartner tijdens een gigue die tegen me riep: “Hee, dat heb je vaker gedaan!” Euh ja, en ik denk 90% van de anderen in deze cirkel ook hoor
• Uitgelegd gekregen dat je een bourree dansen moet zien als een veehandel. Hee jij, geef mijn koe terug!
• Iemand geheel onbaatzuchtig geholpen om zijn mazurka-quotum voor die avond te behalen
• Voor het eerst nogal bot een dansje geweigerd gekregen. Auw…
• Liedjes die uit een hoge hoed getrokken werden. Vooruit, de Macarena wil ik nog wel dansen, maar Gangnam style…??
• Portugese dansen improviseren gaat prima. Als je maar lol hebt.
• Tweemaal aangesproken geworden over het feit dat ik zelf kleding maak. En gevraagd of ik ook tegen betaling iets voor iemand wil maken?
• Erachter gekomen dat dashboardverlichting zoiets is dat je pas waardeert als je het ineens niet meer hebt
• Er ook achter gekomen dat niet alleen de A15, maar ook de A12 om twee uur ‘s nachts grotendeels onverlicht is
• …en dat het niet bevorderlijk is voor je zicht als je dan maar het lampje in je auto aan laat om te kunnen zien hoe hard je rijdt
• Om drie uur ‘s nachts toch nog veilig in mijn bedje gecrashed. Prrr…. voetjes omhoog…. zzzzzz….