Ik was nog nooit eerder op de Elf Fantasy Fair in Arcen geweest. Ik ga altijd in het begin van het jaar, naar de versie bij Haarzuilen. Maar Ernic en ik hadden zin om muziek te maken. Dus besloten we ook van dit evenement een dagje mee te pikken.

We gingen echt puur voor de muziek, niet voor al het andere, en dat was ook wel eens verademend. In plaats van zo veel mogelijk dingen in een dag te proppen, vertrokken we relaxed pas om tien uur vanuit Nijmegen en hoefden we niet continu op ons horloge te kijken zodat we maar niets misten.

Rond een uur of elf arriveerden we en zochten we een plekje. Om half één waren we door al onze visitekaartjes heen. What the f…???

Op een gegeven moment stonden er wel vijf fotografen tegelijk om ons heen. We hebben applaus gehad van elfen, tijgers, aliens, vampieren, militairen, en een jedi-Mickey Mouse. Een heel nieuwe ervaring.

Waar Castlefest een heerlijk rondhangfestival is, blijft de Elf Fantasy Fair toch de beste plek om prachtige kostuums te spotten. Wat dat betreft heb je het als muzikant prima: lekker langs het pad staan en al het moois dat langsloopt, bewonderen.

Plus, het is een stukje kruisbestuiving. Fotografen komen ons kieken, mooi gekostumeerde mensen blijven bij ons staan, fotografen zetten gelijk deze mensen op de foto, nieuwe fotografen komen op die mensen af, zetten gelijk ons op de foto… Etcetera. (Helaas heb ik vooralsnog geen foto’s van ons terug kunnen vinden :-/ )

De kasteeltuinen in Arcen zijn ook een bijzonder mooie plek voor dit evenement! Het is wat groter dan Haarzuilen, dus het bezoek was wat meer verspreid over het terrein, waardoor het minder druk leek.
En er waren meerdere geschikte plekjes voor ons om te gaan staan. Meestal moet je concessies doen: of je staat te dicht bij een podium waar je geluidsoverlast van hebt, of het is een plekje waar weinig bezoekers langslopen, of het is een onfotogeniek plekje bij prullenbakken ofzo. Maar nu hadden we alles wat we wilden tegelijk.

Vooral het plekje dicht bij de ingang beviel goed. Tussen het groen, vlak langs een looproute, en slechts af en toe was er geluid van het hoofdpodium te horen.

We hebben dan ook best lang gespeeld. Maar op een gegeven moment hield Ernic’s bourdonsnaar er mee op, zodat we de gezongen nummers moesten schrappen, en daarna ging mijn kleine bourdonriet raar doen zodat ik die dicht moest stoppen. Sowieso had mijn speelpijpriet behoorlijk last van vocht. Dus zijn we er rond een uur of vijf maar mee opgehouden en hebben we nog even naar Faun geluisterd, voordat we naar huis reden.

Een geslaagde dag! Dermate geslaagd dat we besloten hebben om vanaf nu de organisatie te gaan vragen om gratis entreekaartjes, als we weer eens ergens op een evenement gaan spelen. We hebben nu wel voldoende bewezen dat we prima aanvullend entertainment zijn voor het publiek. We hoeven niet op een podium ingepland te worden, maar niet meer de bezoekersprijs hoeven te betalen is toch niet te veel gevraagd…?