In onze mailbox verscheen een agenda-uitnodiging. Of we die middag met het hele bedrijf wilden verzamelen voor een extra ‘werkoverleg’.

Spontaan begon het geroezemoes. Wat zou dit te betekenen hebben? De speculaties waren niet van de lucht. Grote bedrijfsveranderingen? Massa-ontslagen? De ervaringen die ik bij eerdere werkgevers had over dit soort spontane bijeenkomsten waren namelijk nooit bijzonder positief, net als die van mijn collega’s.

Het tijdstip arriveerde. De ruimte stroomde vol. De directeur positioneerde zich voor de groep. En toen… kwam Sinterklaas binnen

Uiteraard werd een aantal mensen naar voren geroepen. Onze directeur moest eerst.

“Op schoot!!”, riep ik met mijn grote mond.

Wat me enkele minuten later al kwam te bezuren, want de tweede persoon die werd opgeroepen was ik…

(Hip toch, Sinterklaas met een iPad in plaats van Het Grote Boek? En inclusief continu afzakkende mijter, want ditmaal hadden ze mij niet gevraagd er een elastiekje aan te naaien :-P)

Uiteraard vreesde ik een publieke preek over mijn lompe directheid. Of op zijn minst een speelse sneer. Maar niets was minder waar. Ik werd geprezen om het feit dat ik voor onze organisatie persona’s had opgesteld. Goed gedaan, dankjewel, hier heb je een blikje snoep.

Oh. Euh. Wauw.

Van de 5 personen die bij Sinterklaas moesten komen, werden er slechts 2 geprezen om een specifieke prestatie, waaronder ik dus. De rest was vooral voor de gein (denk: zwangerschapsperikelen enzo). Dat is dus best wel een compliment.

Maar nu vraag ik me af: is dit oprecht of tactiek? Zou het een poging zijn om mij te paaien? Om me op een positieve manier te benaderen zodat ik hopelijk ‘meer aangepast gedrag’ ga vertonen? Of zou het een lieve poging zijn om me meer onderdeel van het team te laten voelen?

Natuurlijk zou er ook helemaal niets anders achter kunnen zitten dan een oprecht compliment, maar in dat geval vind ik het vreemd dat er niet meer mensen zijn genoemd, want er zijn uiteraard een hoop anderen die ook complimenten verdienen.

Maar misschien moet ik stoppen met hier te veel over na te denken en dankbaar zijn met deze openlijke veer in mijn reet. Dank u, Sinterklaasje!