Weer wat af ter aanvulling van mijn reënactmentgarderobe: een paar kousen.

Ik maakte al eens eerder middeleeuwse kousen, maar die waren van wol, zoals het volgens de bronnen hoort. Die pasten prima in mijn klompen, maar niet in mijn gewone leren schoenen.

Daarom maakte ik ze opnieuw, van een hele dunne wol. Maar ook toen gingen mijn schoenen ontzettend knellen.

Deze poging 3 is daarom gemaakt van linnen in plaats van wol. Wellicht niet historisch correct, al vraag ik me sterk af of dat wel klopt – wol is immers veel minder wasbaar dan linnen. Niet voor niets maakten ze onderjurken van linnen, want die absorbeerden al het zweet en vuil en konden flink geschrobd en gewrongen worden. Mijn interpretatie is dus dat linnen een logische keuze is en dus ook moet kunnen.

Naast ander materiaal, nam ik ditmaal ook een ander patroon. Bij de vorige exemplaren zat het stuk stof over de wreef aan het beenstuk vast en naaide ik er een soort zool onder, met driehoekjes aan de zijkant die het gat bij de enkels opvulden.

Dit model is ook historisch correct: het beenstuk loopt door tot onder de hak en vanaf de start van de voet wordt er een soort omhulsel tegenaan gestikt. Je hebt dan een naad van onder tot boven om je voet heen, plus een naad die vanaf de achterkant van je been helemaal midden onder je voet doorloopt. Dat klonk initieel niet prettig, maar ik heb de naden zo plat gestikt (met de hand open gestikt) dat je het eigenlijk niet zo voelt zitten.

Het patroon is, net als bij de vorige exemplaren, schuin op de stof gelegd en geknipt, waardoor er meer rek in zit. Dat is wel nodig, anders krijg je ze niet aan.

Ik weet niet of het komt doordat dit dunne katoen is in plaats van wol, of dat ik dit patroon beter heb getekend, of dat dit patroon in z’n algemeen beter werkt, maar de pasvorm van deze kousen lijkt een stuk beter.
En yes, met deze pas ik wel in mijn schoenen!!

(En dan horen er uiteraard nog mijn sokophoudbandjes omheen)

Wellicht dat ik ooit nog een wolletje scoor dat net zo dun is als dit linnen, maar vooralsnog heb ik iets om te dragen samen met mijn leren schoenen en hoef ik me niet te schamen dat mijn moderne nylon sokken te zien zijn. (Hoewel je als middeleeuwse dame uiteraard niet je enkels of hoger hoort te laten zien )