Ken je dat gevoel, dat je een cadeautje voor iemand hebt liggen en bijna niet kunt wachten totdat je het kunt geven? Dit verjaarscadeautje moest ik maar liefst anderhalve maand stil houden…

Een tijdje geleden was ik namelijk bij mijn Zwusje op bezoek en hadden we het over haar babykamer. Die krijgt een Cut the Rope-thema.

“Jammer,” zei ze toen: “Jelle had ooit een Cut the Rope-t-shirt, maar dat hebben we helaas niet meer. Anders had ik daar een kussentje van kunnen maken.”

Hm. Ik dacht gelijk twee dingen.

1. Zwusje wil een kussentje voor in de babykamer.
2. Waarom heb je daar een voorbedrukt t-shirt voor nodig…?

Trouwe lezertjes van dit blog weten waar dit heen leidt. Precies: zelf maken!

Ik had nog wel stofrestjes liggen in ongeveer de juiste kleuren: wat wit van mammie’s mouwendeken, wat blauw van Marcel’s doedelzakhoes, en wat groen van mijn vestje. Een papieren printje van Omnom was snel gemaakt, zodat ik het als mal kon gebruiken.

De uitdaging zat in de randjes van de applicatie. Meestal zigzag ik stoffen vast in dezelfde kleur als de stof, zodat het subtiel wegvalt en je de ‘foutjes’ niet ziet. Je zigzagsteek overal precies even dicht krijgen is namelijk heel lastig, dus regelmatig piept de stof er tussendoor. Maar ja, zo’n cartoonfiguurtje moet natuurlijk gewoon een zwarte rand krijgen. Dus waagde ik me er toch maar aan.

Ik moet zeggen, het resultaat viel me helemaal niet tegen! Hier en daar wijkt de zigzagsteek wel wat, maar van een afstandje ziet het er prima uit. Het enige mindere is, dat de applicatie een beetje is gaan bobbelen. Dat groene velours is namelijk behoorlijk stretchy en dus lastig mooi strak te krijgen. Gelukkig valt het na verwerken niet zo op, aangezien kussens nou eenmaal ook bobbelen.

Ik had me er natuurlijk makkelijk vanaf kunnen maken en gewoon direct een tweede lap stof als achterkant tegen deze aan kunnen naaien. Maar dan zou je een naadje langs de randen zien lopen. En decoratieve kussentjes moeten eigenlijk wel zo’n mooi sierrandje hebben. Zeker als het een cadeautje voor Zwusje is – die verdienen het beste!

Gelukkig had ik al eens eerder zelf paspelband gemaakt, dus was het niet moeilijk om dat sierrandje zelf te maken.

De boel er recht tegenaan stikken was wat tricky – vooral het mooi krijgen van de hoekjes was wat gedoe. Maar ook dat lukte.

(Voor de oplettende kijker: ja, het labeltje zit aan de verkeerde kant. Daar kwam ik nog net op tijd achter. Lang leve het tornmesje. )

Toen alsnog de achterkant er tegenaan genaaid, de boel binnenstebuiten gedraaid en het geheel opgevuld.

Het resultaat:

De volgende keer moet ik iets meer marge laten tussen de rand van het kussen en de applicatie. Een wat kleinere applicatie was net wat mooier geweest denk ik, want de sierrand heeft meer ruimte ingenomen dan gepland. Maar Zwusje was gelukkig erg blij met haar verjaardagscadeau!